♻️ Zawartość popiołu w stałych paliwach wtórnych (SRF) — PN-EN ISO 21656
Krótko: o co chodzi
Metody oznaczania zawartości popiołu wszystkich stałych paliw wtórnych; norma zastąpiła PN-EN 15403:2011. Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 21656:2021-08 (wersja angielska; wprowadza EN ISO 21656:2021 [IDT] i ISO 21656:2021 [IDT]); Zakres z karty PKN: Metody oznaczania zawartości popiołu wszystkich stałych paliw wtórnych. Procedura obejmuje 3 kroki; stosuje się je m.in. do: Zawartość popiołu w stałych paliwach wtórnych (SRF), Odpady palne o kodach m.in. z grupy 19 12 oraz 20 01 11 i 20 03 01 (przedmioty z zakresów akredytacji).
W skrócie
- Norma: PN-EN ISO 21656:2021-08 (wersja angielska; wprowadza EN ISO 21656:2021 [IDT] i ISO 21656:2021 [IDT])
- Kategoria: Petrochemia
- Kroków procedury: 3
- Zakres z karty PKN: Metody oznaczania zawartości popiołu wszystkich stałych paliw wtórnych
- Metody w zakresach (pomiar 23.09.2026): „metoda A" (AB 418), „Metoda B" (AB 1267), „z wyłączeniem metody A" (AB 1913), „z wył. pkt. 7.3" (AB 300); różnic NIE USTALILIŚMY
- Technika w zakresach: Pole techniki albo opis badania: wagowa — 17 z 20 laboratoriów, termograwimetryczna (TGA) — 9, obie — 6, bez techniki — 0
Przegląd
ZAKRES Z KARTY KATALOGOWEJ PKN, W CAŁOŚCI: „Niniejszy dokument określa metody oznaczania zawartości popiołu wszystkich stałych paliw wtórnych."
METODY — LICZBA MNOGA NA KARCIE, LITERY W ZAKRESACH. Karta mówi o „metodach", ale ich nie wymienia. Zakresy akredytacji pokazują, że norma ma co najmniej dwie metody oznaczone literami: AB 418 powołuje „metodę A", AB 1267 — „Metodę B", AB 1913 akredytowało normę „z wyłączeniem metody A", a AB 300 — „z wył. pkt. 7.3". Czym różnią się metody A i B — NIE USTALILIŚMY: tekstu normy nie mamy, a karta tego nie mówi.
TECHNIKI I PRZEDMIOTY W ZAKRESACH. Technikę podaje każde z 20 laboratoriów — w polu techniki albo w opisie badania: metodę wagową 17, termograwimetryczną (TGA) 9, obie 6. Przedmiotem są stałe paliwa wtórne (SRF) oraz odpady o kodach m.in. 19 12 08, 19 12 10, 19 12 12, 20 01 11, 20 03 01; jeden zapis dotyczy biomasy stałej. Badanie nazywa się „Zawartość popiołu", czasem z dopiskiem „pozostałość po spaleniu".
WYDANIE I POPRZEDNICZKA. PN-EN ISO 21656:2021-08 w wersji angielskiej (26 stron, KT 144 Koksu i Przetworzonych Paliw Stałych; karta bez nagłówka „Wycofana" — stan karty na 23.09.2026) wprowadza EN ISO 21656:2021 i ISO 21656:2021 [IDT]; według karty zastępuje PN-EN 15403:2011 — wersję angielską, której karta ma nagłówek „Wycofana i zastąpiona przez PN-EN ISO 21656:2021-08" i datę wycofania 24-08-2021. Poprzedniczka nie zniknęła z zakresów całkiem: „PN-EN 15403:2011" stoi w 2 zapisach u jednego laboratorium (pomiar 23.09.2026).
WPISY POKREWNE W TEJ BAZIE. Popiół opisują tu też wpisy o paliwach stałych mineralnych (PN-ISO 1171) i o biopaliwach stałych (PN-EN ISO 18122). Dla stałych paliw wtórnych w bazie są jeszcze PN-EN ISO 21663 (węgiel, wodór, azot i siarka) i PN-EN ISO 21654 (wartość opałowa).
CZEGO NIE PODAJEMY. Tekstu normy nie mamy — PKN udostępnia ją odpłatnie. Dlatego NIE PODAJEMY temperatury i czasu spopielania, masy próbki, rodzaju naczyń, sposobu obliczania wyniku ani różnic między metodami A i B.
SKALA POWOŁAŃ (pomiar 23.09.2026). Klucz „PN-EN ISO 21656" — 20 laboratoriów / 35 pozycji, tyle samo co po wszystkich postaciach zapisu.
Zasada metody
Norma określa metody oznaczania zawartości popiołu w stałych paliwach wtórnych — tyle mówi karta PKN. Zakresy akredytacji rozróżniają metody A i B i podają technikę wagową albo termograwimetryczną; warunków spopielania NIE PODAJEMY.
Zastosowania
- Zawartość popiołu w stałych paliwach wtórnych (SRF)
- Odpady palne o kodach m.in. z grupy 19 12 oraz 20 01 11 i 20 03 01 (przedmioty z zakresów akredytacji)
Kluczowe parametry
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Zakres z karty PKN | Metody oznaczania zawartości popiołu wszystkich stałych paliw wtórnych |
| Metody w zakresach (pomiar 23.09.2026) | „metoda A" (AB 418), „Metoda B" (AB 1267), „z wyłączeniem metody A" (AB 1913), „z wył. pkt. 7.3" (AB 300); różnic NIE USTALILIŚMY |
| Technika w zakresach | Pole techniki albo opis badania: wagowa — 17 z 20 laboratoriów, termograwimetryczna (TGA) — 9, obie — 6, bez techniki — 0 |
| Wydanie (stan karty na 23.09.2026) | PN-EN ISO 21656:2021-08, wersja angielska, 26 stron, KT 144, karta bez nagłówka „Wycofana"; zastępuje PN-EN 15403:2011 — wersję angielską (ta nadal w 2 zapisach u 1 laboratorium) |
| Zasięg powołań | 20 laboratoriów / 35 pozycji (klucz i wszystkie postacie zapisu) |
| Temperatura i czas spopielania | NIE PODAJEMY — tekstu normy nie mamy |
Norma
- Numer normy
- PN-EN ISO 21656:2021-08 (wersja angielska; wprowadza EN ISO 21656:2021 [IDT] i ISO 21656:2021 [IDT])
- Tytuł (PL)
- Stałe paliwa wtórne — Oznaczanie zawartości popiołu
- Title (EN)
- Solid recovered fuels — Determination of ash content
Procedura krok po kroku
-
Wybór metody
Norma ma co najmniej metody A i B (zapisy w zakresach akredytacji). Czym się różnią, NIE USTALILIŚMY.
-
Oznaczenie
Warunków spopielania i obliczeń NIE PODAJEMY — są w tekście normy.
-
Zapis w sprawozdaniu
Podaj wydanie normy, metodę (A albo B) i technikę — zakresy rozróżniają je wprost.
Wymagany sprzęt i aparatura
| Sprzęt | Przykład | Orientacyjna cena |
|---|---|---|
| NIE PODAJEMY | Karta nie wymienia aparatury; w zakresach akredytacji — oznaczenie wagowe albo analizator termograwimetryczny | — |
Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne
| Odczynnik | CAS | Szczegóły |
|---|---|---|
| NIE PODAJEMY | — | Karta nie wymienia odczynników |
Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)
- Wysoka temperatura pieca i gorące naczynia — rękawice termiczne
- Stałe paliwa wtórne wytwarza się z odpadów — przy rozdrabnianiu próbek ochrona dróg oddechowych i rąk
Najczęstsze pytania
Jaka norma opisuje to badanie?
Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 21656:2021-08 (wersja angielska; wprowadza EN ISO 21656:2021 [IDT] i ISO 21656:2021 [IDT]) — „Stałe paliwa wtórne — Oznaczanie zawartości popiołu”. Tytuł angielski: „Solid recovered fuels — Determination of ash content”.
Na czym polega ta metoda?
Norma określa metody oznaczania zawartości popiołu w stałych paliwach wtórnych — tyle mówi karta PKN. Zakresy akredytacji rozróżniają metody A i B i podają technikę wagową albo termograwimetryczną; warunków spopielania NIE PODAJEMY.
Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?
Zakres z karty PKN: Metody oznaczania zawartości popiołu wszystkich stałych paliw wtórnych; Metody w zakresach (pomiar 23.09.2026): „metoda A" (AB 418), „Metoda B" (AB 1267), „z wyłączeniem metody A" (AB 1913), „z wył. pkt. 7.3" (AB 300); różnic NIE USTALILIŚMY; Technika w zakresach: Pole techniki albo opis badania: wagowa — 17 z 20 laboratoriów, termograwimetryczna (TGA) — 9, obie — 6, bez techniki — 0; Wydanie (stan karty na 23.09.2026): PN-EN ISO 21656:2021-08, wersja angielska, 26 stron, KT 144, karta bez nagłówka „Wycofana"; zastępuje PN-EN 15403:2011 — wersję angielską (ta nadal w 2 zapisach u 1 laboratorium).
Ile trwa wykonanie badania?
Procedura obejmuje 3 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.
Jaki sprzęt jest potrzebny?
NIE PODAJEMY.
Gdzie stosuje się to badanie?
Zawartość popiołu w stałych paliwach wtórnych (SRF); Odpady palne o kodach m.in. z grupy 19 12 oraz 20 01 11 i 20 03 01 (przedmioty z zakresów akredytacji).
Jakie środki ostrożności obowiązują?
Wysoka temperatura pieca i gorące naczynia — rękawice termiczne; Stałe paliwa wtórne wytwarza się z odpadów — przy rozdrabnianiu próbek ochrona dróg oddechowych i rąk.
Które laboratorium wykona to badanie?
Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-EN ISO 21656.