🧵 Zapalność kombinacji materiałów tapicerskich od małego płomienia gazowego równoważnego płomieniowi zapałki — układ na tym samym stelażu co w części 1 (ramy 450 × 300 i 450 × 150 mm pod kątem prostym), kryteria postępującego tlenia i zapalenia płomieniowego: narastające spalanie, strawienie, płomień dochodzący do dolnego marginesu, boku albo przez całą grubość, palenie dłużej niż 120 s po odsunięciu palnika, PN-EN 1021-2

Materiały i NDT PN-EN 1021-2

Przegląd

CO TA NORMA OPISUJE. Zakres z karty PKN PN-EN 1021-2:2014-12 (wersja angielska; pole na karcie urywa się na wyliczeniu załączników): „W niniejszej Normie Europejskiej określono metodę badania zapalności kombinacji materiałów, takich jak materiały pokryciowe i wypełnienia używane w siedziskach tapicerowanych narażonych na działanie małego płomienia jako źródła zapłonu. W badaniu oznacza się tylko zapalność kombinacji materiałów stosowanych w siedzisku tapicerowanym, ale nie zapalność gotowego mebla zawierającego te materiały. Badanie daje obraz zapalności, lecz nie daje gwarancji jej zachowania się w wyrobie gotowym. Niniejsza norma zawiera cztery Załączniki: Załącznik A (informacyjny) Wytyczne dla projektantów i sporządzających specyfikacje Załącznik B (informacyjny) Wzór formularza raportu Załącznik C (informacyjny) Czyszczenie urządzenia badawczego Załącznik D (informac…”. Tekstu wydania 2014 NIE MAMY: próbka SIST EN 1021-2:2014 zawiera projekt prEN 1021-2:2012 (ankieta CEN), czytany od okładki do rysunku 1 (strona 8); dalszej części — rysunku 2, punktów 6.2 i dalszych (komora, palnik i gaz, parametry płomienia), rozdziałów 7–10 i załączników — nie mamy. Treść podajemy więc z projektu; w wydaniu mogła zostać zmieniona.

WEDŁUG TEKSTU prEN 1021-2:2012 (przedmowa, wprowadzenie, rozdziały 1–6.1, rysunek 1). Projekt przygotował CEN/TC 207 „Furniture” (sekretariat UNI); miał zastąpić EN 1021-2:2006. Główne zmiany według przedmowy projektu: dostosowanie do EN 1021-1 i dodanie tolerancji temperatury płomienia gazowego. Wprowadzenie: norma należy do serii o zapalności mebli tapicerowanych; źródłem zapłonu jest płomień gazowy równoważny płomieniowi zapałki. Zakres (rozdział 1): metoda oceny zapalności kombinacji materiałów, takich jak pokrycia i wypełnienia siedzisk tapicerowanych, przy małym płomieniu jako źródle zapłonu; mierzy się tylko zapalność kombinacji materiałów, nie gotowego mebla; badanie daje wskazówkę, ale nie gwarancję zachowania gotowego mebla; norma ma cztery załączniki: A — wytyczne dla projektantów (informacyjny), B — wzór raportu (informacyjny), C — czyszczenie stelaża (informacyjny), D — moczenie w wodzie (normatywny). Definicje (rozdział 2): postępujące tlenie, palenie płomieniowe, pokrycie zewnętrzne, pokrycie wewnętrzne (cienka warstwa między pokryciem zewnętrznym a wypełnieniem; grubsza niż nominalnie 2 mm jest dla badania częścią wypełnienia; uwaga: termin „interliner” nie jest już używany) i wypełnienie. Kryteria zapalenia (rozdział 3): postępujące tlenie — te same pięć przypadków co w części 1 (narastające spalanie wymagające gaszenia, strawienie w czasie badania, tlenie do brzegów albo przez całą grubość, tlenie po godzinie od przyłożenia źródła, ślady przy sprawdzeniu końcowym 9.3); zapalenie płomieniowe — każdy z przypadków: a) narastające spalanie, przy którym kontynuowanie badania jest niebezpieczne i trzeba gasić; b) układ palący się aż do zasadniczego strawienia w czasie badania; c) czoło płomienia dochodzi do dolnego marginesu, boku albo przechodzi przez całą grubość w czasie badania; d) palenie płomieniowe trwające dłużej niż 120 s po odsunięciu rurki palnika. Zasada (rozdział 4): układ materiałów tapicerskich poddaje się działaniu płomienia gazowego; układ odtwarza w stylizowanej formie styk siedziska z oparciem (albo z podłokietnikiem); zapalność wyznacza się płomieniem gazowym równoważnym palącej się zapałce; badanie mierzy zapalność całego zestawu w postaci zbudowanej na stelażu; wyników nie wolno odnosić do pojedynczego składnika; uwaga: materiały z mebli używanych mogą dawać inne wyniki. Bezpieczeństwo (rozdział 5): metoda stwarza znaczne zagrożenie; niepalne dygestorium albo komora chroniąca przed dymem; natrysk wodny, gaśnice, koc gaśniczy, wiadro wody; czasem zanurzenie w wodzie. Stelaż (6.1): jak w części 1 — dwie ramy z płaskownika stalowego 25 mm × 3 mm połączone zawiasem i blokowane pod kątem prostym, siatki stalowe (ok. 15–150 mm² otworu) (6 ± 1) mm poniżej górnej krawędzi, płyty czołowe 450 mm × 65 mm × 3 mm, ramy wewnętrznie (450 ± 2) mm × (300 ± 2) mm i (450 ± 2) mm × (150 ± 2) mm, pręt zawiasu 10 mm, oś (22,5 ± 0,5) mm za ramami. Rysunek 1: pokrycie z zakładką 20 mm podwinięte pod ramę i spięte klipsami; tu kończy się przeczytany fragment.

STATUS (stan kart na 02.10.2026). Karta PN-EN 1021-2:2014-12 (wersja angielska) nie ma nagłówka „Wycofana” — norma jest AKTUALNA: publikacja 15-12-2014, 25 stron, grupa cenowa M, Sektor Produktów Powszechnego Użytku, KT 100 Wyrobów z Drewna i Materiałów Drewnopochodnych, ICS 13.220.40 i 97.140, „Wprowadza: EN 1021-2:2014 [IDT]”, „Zastępuje: PN-EN 1021-2:2007 – wersja polska”. PN-EN 1021-2:2007 (wersja polska, wprowadzała EN 1021-2:2006) — wycofana 15-12-2014 i zastąpiona przez wydanie 2014-12. Wyszukiwarka PKN pod hasłem „PN-EN 1021-2” (02.10.2026) pokazuje też PN-EN 1021-2:2006 (angielska i niemiecka) i PN-EN 1021-2:1999 (polska). Polskiej wersji wydania 2014 nie ma.

ILE LABORATORIÓW I W JAKIEJ POSTACI (kopia bazy zakresów akredytacji, wsad do 17.09.2026, odczyt 02.10.2026). Numer 1021-2 stoi w 11 rekordach u 8 laboratoriów — tych samych co przy części 1: AB 053 (4), AB 023, AB 029, AB 225, AB 304, AB 1280, AB 1501, AB 1897 (po 1); u AB 023, AB 029, AB 304 i AB 1501 obie części stoją w tym samym rekordzie. W aktualnych zakresach na stronach PCA (odczyt 02.10.2026) numer stoi u wszystkich 8: z rokiem „2014-12” u AB 029, AB 053 i AB 225, bez roku u AB 023, AB 304, AB 1280 i AB 1501, u AB 1897 jako „EN 1021-2:2014” i nadal „EN 1021-2:2006”. Żaden wiersz nie jest złożony pogrubioną kursywą. Zakładka „Laboratoria” pod „PN-EN 1021-2” pokazuje 5 laboratoriów i 8 pozycji (AB 029, AB 053, AB 225, AB 304, AB 1280), pod „EN 1021-2” — AB 1897 — sprawdzone zapytaniami zakładki na serwerze produkcyjnym labcoda.pl 02.10.2026. Nie widać AB 023 („PN-EN 1021-1 PN-EN 1021-2” w jednym polu — numer części 2 nie jest na początku) ani AB 1501 („BS 5852 PN-EN 1021-1 PN-EN 1021-2 Kodeks FTP…” w jednym polu).

CO BADAJĄ LABORATORIA (pozycje w PCA). Te same pozycje co przy części 1: materiały obiciowe i wypełnienia siedzisk tapicerowanych, fotele, siedziska, meble tapicerowane — „zapalność”, „źródło zapłonu: równoważnik płomienia zapałki”, wystąpienie płomieni na badanym układzie, rozprzestrzenianie się spalania, zniszczenie układu, tlenie do granic próbki; u AB 304 i AB 1501 obok BS 5852, u AB 1501 Kodeks FTP część 8 (IMO).

GDZIE ŁATWO O WYNIK POZORNIE POPRAWNY. Przy kryterium płomieniowym: liczy się palenie dłużej niż 120 s PO ODSUNIĘCIU palnika i dojście płomienia do dolnego marginesu, boku albo przez grubość — krótki płomień gasnący sam przed upływem 120 s nie jest zapaleniem według kryterium d), ale układ trzeba nadal obserwować pod kątem postępującego tlenia. Przy wniosku: wynik dotyczy układu materiałów na stelażu, nie mebla ani pojedynczego składnika. Przy powołaniu: zakresy z „EN 1021-2:2006” (AB 1897) wskazują wydanie wycofane, w którym nie było tolerancji temperatury płomienia. Przy tekście: kryteria i opis stelaża pochodzą z projektu prEN 1021-2:2012.

CZEGO NIE PODAJEMY. Nie mamy opublikowanego tekstu 2014 ani punktów o palniku, gazie, przepływie, wysokości i temperaturze płomienia, czasie przyłożenia, kondycjonowaniu, przebiegu badania i sprawozdaniu, ani załącznika D — nie podajemy więc żadnego parametru źródła zapłonu.

Zasada metody

Z badanych materiałów zestawia się układ na stalowym stelażu z dwóch ram ustawionych pod kątem prostym (styk siedziska z oparciem) i przykłada w styku mały płomień gazowy równoważny płomieniowi zapałki; po odsunięciu palnika obserwuje się, czy występuje zapalenie płomieniowe (narastające spalanie, strawienie, płomień do brzegów albo przez grubość, palenie ponad 120 s) albo postępujące tlenie.

Zastosowania

• Materiały obiciowe i wypełnienia siedzisk tapicerowanych, fotele, krzesła, siedziska — zapalność od małego płomienia (8 laboratoriów)
• Badania mebli tapicerowanych razem z częścią 1 (tlący się papieros), BS 5852 i Kodeksem FTP część 8 (IMO)

Kluczowe parametry

Norma

Numer normy

PN-EN 1021-2:2014-12 (wersja angielska; EN 1021-2:2014 IDT)

Tytuł (PL)

Meble — Ocena zapalności mebli tapicerowanych — Część 2: Źródło zapłonu: równoważnik płomienia zapałki

Title (EN)

Furniture — Assessment of the ignitability of upholstered furniture — Part 2: Ignition source match flame equivalent

Procedura krok po kroku

1. Materiały

   Pokrycie zewnętrzne, ewentualnie wewnętrzne (≤ 2 mm) i wypełnienie; kondycjonowanie — NIE PODAJEMY. PN-EN 1021-2:2014-12 aktualna (stan kart na 02.10.2026).

2. Zestawienie układu

   Na stelażu z ram pod kątem prostym, pokrycie z zakładką 20 mm podwinięte i spięte klipsami (rysunek 1).

3. Przyłożenie płomienia

   Mały płomień gazowy równoważny zapałce w styku siedziska i oparcia; czas przyłożenia i parametry płomienia — NIE PODAJEMY.

4. Obserwacja

   Kryteria zapalenia płomieniowego (a–d, w tym palenie > 120 s po odsunięciu palnika) i postępującego tlenia (a–e); gaszenie przy narastającym spalaniu.

5. Sprawdzenie końcowe i wynik

   Sprawdzenie śladów tlenia; wynik dotyczy układu materiałów; sprawozdanie — NIE PODAJEMY.

Wymagany sprzęt i aparatura

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

• Norma ostrzega, że metoda stwarza znaczne zagrożenie: niepalne dygestorium albo komora, natrysk wodny, gaśnice, koc gaśniczy, wiadro wody, czasem zanurzenie układu; palnik gazowy — szczelność instalacji (rozdział 5)
• UWAGA MERYTORYCZNA: wynik dotyczy kombinacji materiałów na stelażu, nie mebla; kryteria podano z projektu prEN 1021-2:2012 — w opublikowanym wydaniu mogły zostać zmienione

Najczęstsze pytania