🏗️ Wyznaczanie jednoliczbowych wskaźników izolacyjności od dźwięków uderzeniowych stropów i między pomieszczeniami (Ln,w, L′n,w, L′nT,w), widmowego wskaźnika adaptacyjnego CI i ważonego zmniejszenia poziomu uderzeniowego przez warstwy podłogowe (ΔLw, ΔLt,w) z wyników pomiarów w pasmach tercjowych (ISO 10140-3, ISO 16283-2) lub oktawowych (tylko terenowe) — przesuwanie krzywej wartości odniesienia co 1 dB (0,1 dB dla niepewności) do największej sumy niekorzystnych odchyleń nie większej niż 32,0 dB albo 10,0 dB, odczyt przy 500 Hz, PN-EN ISO 717-2

Budownictwo PN-EN ISO 717-2

Przegląd

CO TA NORMA OPISUJE. Zakres z karty PKN PN-EN ISO 717-2:2021-06 (wersja angielska; zakres po polsku na karcie), w całości: „Niniejszy dokument a) definiuje jednoliczbowe wskaźniki oceny izolacyjności akustycznej od dźwięków uderzeniowych między pomieszczeniami i izolacyjności akustycznej od dźwięków uderzeniowych stropów, b) opisuje zasady wyznaczania tych wskaźników na podstawie wyników pomiarów przeprowadzonych w pasmach tercjowych zgodnie z normami EN ISO 10140-3 i ISO 16283-2 oraz w pasmach oktawowych, zgodnie z ISO 16283-2, c) definiuje jednoliczbowe wskaźniki tłumienia dźwięków uderzeniowych przez warstwy podłogowe (pływające podłogi, wykładziny, lekkie warstwy podłogowe), wyznaczone na podstawie wyników pomiarów przeprowadzonych w pasmach tercjowych zgodnie z normą EN ISO 10140-3, oraz d) określa procedurę wyznaczania wskaźników tłumienia dźwięków uderzeniowych przez układy podłogowe ułożone na lekkich stropach. Jednoliczbowe wskaźniki wyznaczone zgodnie z niniejszym dokumentem służą do oceny izolacyjności od dźwięków powietrznych oraz uproszczenia formułowania wymagań akustycznych w kodach budowlanych. Dodatkowo, tam gdzie jest to potrzebne, wprowadzono wyznaczanie wskaźnika jednoliczbowego z dokładnością do 0,1 dB w celu przedstawienia niepewności (z wyjątkiem widmowych współczynników adaptacyjnych). Wartości wskaźników jednoliczbowych są określane w zależności od potrzeb. Klasyfikacja wyników pomiarów wykonywanych w rozszerzonym paśmie częstotliwości jest opisana w Załączniku A. Metoda wyznaczania jednoliczbowych wskaźników dla płytowych stropów ciężkich z podłogami jest podana w Załączniku B. Przykłady obliczeń jednoliczbowego wskaźnika oceny podano w Załączniku C. Ocena pomiarów z ciężkim i miękkim źródłem dźwięku (gumowa kulka) jest podana w załączniku D.” (Zdanie o „dźwiękach powietrznych” stoi tak na karcie; tekst ISO mówi w tym miejscu o izolacyjności od dźwięków uderzeniowych.) Tekst normy czytamy w próbce ISO 717-2:2020 od okładki do punktu 4.5 (strona 6); rozdziałów 5 i 6 (zmniejszenie poziomu przez wykładziny na stropach ciężkich i lekkich) ani załączników A–D nie mamy.

WEDŁUG TEKSTU ISO 717-2:2020 (przedmowa, wprowadzenie, rozdziały 1–4.5). Normę przygotował ISO/TC 43/SC 2 razem z CEN/TC 126 (porozumienie wiedeńskie). Wydanie czwarte zastępuje trzecie (2013); główna zmiana — nowy załącznik D z metodą oceny izolacyjności od dźwięków uderzeniowych ciężkim i miękkim źródłem za pomocą maksymalnego poziomu dźwięku A. Wprowadzenie: metody pomiaru według ISO 10140-3 i ISO 16283-2 dają wartości zależne od częstotliwości; norma zamienia je na jedną liczbę. Zakres (rozdział 1, jak na karcie): wskaźniki jednoliczbowe dla budynków i stropów; zasady wyznaczania z pomiarów tercjowych (ISO 10140-3, ISO 16283-2) i oktawowych (opcja ISO 16283-2, tylko pomiary terenowe); wskaźniki zmniejszenia poziomu przez wykładziny i podłogi pływające; procedura dla wykładzin na stropach lekkich; dodatkowa ocena w krokach 0,1 dB tam, gdzie trzeba wyrazić niepewność (poza widmowymi wskaźnikami adaptacyjnymi). Powołania: ISO 10140-1, ISO 10140-3:2010, ISO 10140-5, ISO 12999-1, ISO 16283-2:2018. Definicje (rozdział 3): wskaźnik jednoliczbowy — wartość krzywej odniesienia przy 500 Hz po przesunięciu według 4.3.1 albo przy 500 Hz po przesunięciu według 4.3.2 pomniejszona o 5 dB; CI — wartość dodawana do wskaźnika (np. Ln), by uwzględnić nieważony poziom uderzeniowy i widmo typowego chodzenia; ważone zmniejszenie poziomu uderzeniowego — ΔLw na ciężkim stropie odniesienia, ΔLt,w (ΔLt1,w, ΔLt2,w, ΔLt3,w) na lekkim; Ln,eq,0,w — równoważny ważony poziom gołego stropu ciężkiego; L′iA,Fmax — maksymalny poziom dźwięku A ze stałą czasową Fast przy gumowej piłce (średnia ze wszystkich punktów odbioru i pozycji źródła); L′iA,Fmax,V,T — z poprawkami na objętość i czas pogłosu. Porównanie (4.1): w zakresie 100–3150 Hz dla tercji albo 125–2000 Hz dla oktaw; tablica 1 — Ln,w z Ln (ISO 10140-3:2010, wzór 1); tablica 2 — L′n,w (ISO 16283-2:2018, wzór 3) i L′nT,w (wzór 1). Wartości odniesienia (4.2, tablica 3): tercje 100–315 Hz — 62 dB; 400 — 61; 500 — 60; 630 — 59; 800 — 58; 1000 — 57; 1250 — 54; 1600 — 51; 2000 — 48; 2500 — 45; 3150 — 42 dB; oktawy 125 — 67; 250 — 67; 500 — 65; 1000 — 62; 2000 — 49 dB; uwaga: suma energetyczna tercji 800–1250 Hz to 61,41 dB, a wartość oktawowa 1000 Hz wynosi 62 dB dla zgodności ze starszymi wydaniami; wartość 2000 Hz obniżono ze względu na tercję 3150 Hz, która przy gołych stropach ciężkich może mocno zwiększać niekorzystne odchylenia. Tercje (4.3.1): dane z jednym miejscem po przecinku; krzywą odniesienia przesuwa się co 1 dB (0,1 dB dla niepewności) w stronę krzywej zmierzonej, aż suma niekorzystnych odchyleń będzie możliwie największa, ale nie większa niż 32,0 dB; niekorzystne odchylenie — gdy wynik pomiaru przekracza wartość odniesienia, i tylko takie się liczy; wartość przesuniętej krzywej przy 500 Hz to Ln,w, L′n,w albo L′nT,w; przypis 1: wartości z większą liczbą miejsc zaokrągla się do 0,1 dB przed obliczeniem (pomnożyć przez 10, dodać 0,5, wziąć część całkowitą, podzielić przez 10) — dotyczy wartości rzeczywistych, a nie tylko wyświetlanych. Oktawy (4.3.2): suma niekorzystnych odchyleń nie większa niż 10,0 dB; wartość przy 500 Hz pomniejsza się o 5 dB. Wynik (4.4): wskaźnik z powołaniem na normę i wykres według ISO 10140-3 albo ISO 16283-2; niepewność można podać według ISO 12999-1 z jednym miejscem po przecinku (przykład: Ln,w = 53,2 ± 1,0); wskaźniki adaptacyjne nie mają własnej niepewności; przy pomiarach terenowych podaje się, czy wskaźnik policzono z tercji czy z oktaw — różnice ok. ±1 dB, oceny tercjowe są preferowane. Gumowa piłka (4.5): wskaźnik — maksymalny poziom dźwięku A — oblicza się według załącznika D.

STATUS (stan kart na 02.10.2026). Karta PN-EN ISO 717-2:2021-06 (wersja angielska, publikacja 11-06-2021, 36 stron, grupa cenowa R) nie ma nagłówka „Wycofana”: Sektor Budownictwa i Konstrukcji Budowlanych, KT 253 Akustyki Architektonicznej, ICS 91.120.20, „Wprowadza: EN ISO 717-2:2020 [IDT], ISO 717-2:2020 [IDT]”, „Zastępuje: PN-EN ISO 717-2:2013-08 – wersja angielska”. Wyszukiwarka PKN pod hasłem „PN-EN ISO 717-2” (02.10.2026) pokazuje też PN-EN ISO 717-2:1999 (wersja polska), zmianę A1 (wersje angielska 2006 i polska 2008) oraz PN-EN ISO 717-2:2013-08 (wersja angielska).

ILE LABORATORIÓW I W JAKIEJ POSTACI (kopia bazy zakresów akredytacji, wsad do 17.09.2026, odczyt 02.10.2026). Numer 717-2 stoi w 13 rekordach u 7 laboratoriów: AB 796, AB 838, AB 869, AB 1162, AB 1271, AB 1391, AB 1924. W aktualnych zakresach na stronach PCA (odczyt 02.10.2026, wydania od 07.02.2025 do 28.07.2026) numer stoi u wszystkich 7, prawie zawsze z kilkoma wydaniami naraz: tylko „2021-06” z dopiskiem „z wyłączeniem załącznika D” — AB 838; „1999” i „2021-06” — AB 796, AB 869, AB 1924; „1999”, „2013-08” i „2021-06” — AB 1162 i AB 1391; „2021-06” i „2013-08” — AB 1271, który przy pomiarze terenowym wymienia także „1999” i „1999/A1:2008”. Żaden wiersz nie jest złożony pogrubioną kursywą. Zakładka „Laboratoria” szuka zapisów ZACZYNAJĄCYCH SIĘ od „PN-EN ISO 717-2” i pokazuje 5 laboratoriów (AB 796, AB 838, AB 869, AB 1271, AB 1924); u AB 1162 i AB 1391 zapisy w bazie zaczynają się od norm pomiarowych (PN-EN ISO 10140-…, PN-EN ISO 140-7, PN-EN ISO 16283-2), więc tej zakładce nie wychodzą — sprawdzone zapytaniem zakładki na serwerze produkcyjnym labcoda.pl 02.10.2026.

CO BADAJĄ LABORATORIA (pozycje w PCA). Obiekty i elementy budowlane, stropy i podłogi jako wyroby budowlane (AB 1271) — „wskaźnik ważony poziomu uderzeniowego znormalizowanego L′n,w i poziomu uderzeniowego wzorcowego L′nT,w oraz widmowy wskaźnik adaptacyjny CI (z obliczeń)” po pomiarze terenowym w pasmach tercjowych 50–5000 Hz (AB 796, AB 838, AB 869, AB 1162, AB 1271, AB 1924 — ten ostatni 100–5000 Hz), laboratoryjnie Ln,w i CI oraz „wskaźnik ważony redukcji uderzeniowego poziomu dźwięku ΔLw oraz widmowe wskaźniki adaptacyjne CIΔ i CIr” dla podłóg na stropie wzorcowym (AB 1162, AB 1271), „izolacyjność akustyczna od dźwięków uderzeniowych stropów (z obliczeń)” (AB 1391). Sąsiednie normy w tych samych pozycjach: PN-EN ISO 16283-2, PN-EN ISO 140-7, PN-EN ISO 10140-1 i -3.

GDZIE ŁATWO O WYNIK POZORNIE POPRAWNY. Przy przesuwaniu: suma niekorzystnych odchyleń ma być NAJWIĘKSZA, ale nie większa niż 32,0 dB (tercje) — zatrzymanie się wcześniej daje wskaźnik o 1 dB lub więcej za niski albo za wysoki. Przy znaku: liczą się tylko pasma, w których poziom ZMIERZONY przekracza odniesienie (w izolacyjności od dźwięków uderzeniowych mniejszy poziom to lepszy wynik). Przy oktawach: granica 10,0 dB i odjęcie 5 dB od wartości przy 500 Hz; oktawy wolno stosować tylko w pomiarach terenowych i trzeba to napisać w sprawozdaniu. Przy zaokrągleniu: dane wejściowe zaokrągla się do 0,1 dB przed obliczeniem, a nie tylko na ekranie. Przy niepewności: CI nie ma własnej niepewności. Przy wydaniu: AB 838 wyłącza załącznik D — ocena gumową piłką nie jest tam objęta akredytacją; laboratoria wymieniające wydanie 1999 lub 2013-08 obok 2021-06 liczą według tej samej zasady krzywej, ale wydanie 2020 ma dodatkowy załącznik D.

CZEGO NIE PODAJEMY. Nie mamy rozdziałów 5 i 6 (stropy odniesienia i obliczenie ΔLw, ΔLt,w), załączników A–D, w tym wzorów CI i metody dla gumowej piłki — nie podajemy więc wzorów na wskaźniki adaptacyjne, krzywych stropów odniesienia ani sposobu wyznaczania L′iA,Fmax,V,T.

Zasada metody

Wyniki pomiaru poziomu uderzeniowego w pasmach tercjowych (100–3150 Hz) albo oktawowych (125–2000 Hz) porównuje się z krzywą wartości odniesienia przesuwaną co 1 dB, aż suma niekorzystnych odchyleń będzie największa, ale nie większa niż 32,0 dB albo 10,0 dB; wskaźnikiem jest wartość przesuniętej krzywej przy 500 Hz (dla oktaw minus 5 dB).

Zastosowania

• Pomiary terenowe stropów w budynkach (L′n,w, L′nT,w) — 7 laboratoriów w zakresach PCA
• Pomiary laboratoryjne stropów i warstw podłogowych (Ln,w, ΔLw) na stropie wzorcowym
• Wymagania akustyczne w przepisach budowlanych — porównanie z wartością dopuszczalną

Kluczowe parametry

Norma

Numer normy

PN-EN ISO 717-2:2021-06 (wersja angielska; EN ISO 717-2:2020 IDT, ISO 717-2:2020 IDT)

Tytuł (PL)

Akustyka — Ocena izolacyjności akustycznej w budynkach i izolacyjności akustycznej elementów budowlanych — Część 2: Izolacyjność od dźwięków uderzeniowych

Title (EN)

Acoustics — Rating of sound insulation in buildings and of building elements — Part 2: Impact sound insulation

Procedura krok po kroku

1. Dane wejściowe

   Poziomy uderzeniowe w pasmach tercjowych 100–3150 Hz (albo oktawowych 125–2000 Hz w terenie), zaokrąglone do 0,1 dB. PN-EN ISO 717-2:2021-06 aktualna (stan kart na 02.10.2026).

2. Krzywa odniesienia

   Wartości z tablicy 3 (tercje 62…42 dB, oktawy 67…49 dB).

3. Przesuwanie

   Przesuwać krzywą co 1 dB w stronę wyników, licząc tylko pasma, w których wynik przekracza odniesienie, aż suma będzie największa, ale ≤ 32,0 dB (tercje) albo ≤ 10,0 dB (oktawy).

4. Odczyt

   Wskaźnik = wartość przesuniętej krzywej przy 500 Hz (dla oktaw minus 5 dB); przy potrzebie niepewności — krok 0,1 dB i niepewność według ISO 12999-1.

5. Wynik

   Wskaźnik z powołaniem na normę, wykres według normy pomiarowej; w terenie — informacja, czy z tercji czy z oktaw; gumowa piłka — według załącznika D.

Wymagany sprzęt i aparatura

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

• Norma jest obliczeniowa — sama nie zawiera ostrzeżeń bhp; zagrożenia wynikają z pomiaru (stukacz, praca w budynku) według norm pomiarowych
• UWAGA MERYTORYCZNA: suma niekorzystnych odchyleń ma być jak największa, ale nie większa niż 32,0 dB; dla oktaw 10,0 dB i odjęcie 5 dB; oktawy tylko w pomiarach terenowych

Najczęstsze pytania