🔥 Wilgoć w próbce do analizy ogólnej biopaliw stałych — PN-EN ISO 18134-3

Petrochemia PN-EN ISO 18134-3

Przegląd

ZAKRES Z KARTY KATALOGOWEJ PKN, W CAŁOŚCI: „Niniejszy dokument opisuje metodę oznaczania wilgoci w próbce do analizy ogólnej metodą suszenia próbki w suszarce. Metoda opisana w niniejszym dokumencie odnosi się do wszystkich biopaliw stałych. Zawartość wilgoci w biopaliwach stałych (w stanie roboczym) jest zawsze podawana w odniesieniu do całkowitej masy próbki do badań (stan mokry). Ponieważ biopaliwa o małych rozmiarach ziaren są bardzo higroskopijne, zawartość wilgoci w nich zależy od zmiany wilgotności atmosfery, a w związku z tym, zawartość wilgoci w próbce do analizy ogólnej powinna być zawsze oznaczana jednocześnie z określaniem innych mierzonych właściwości (np. kaloryczności, zawartości części lotnych, metali itp.)."

CZĘŚĆ 3 TO NIE CZĘŚĆ 1. Wpis o PN-EN ISO 18134-1 (w tej bazie) opisuje wilgoć całkowitą — metodę referencyjną. Część 3 dotyczy innej próbki: próbki do analizy ogólnej, na której wykonuje się dalsze oznaczenia. Karta podaje, dlaczego jej wilgoć trzeba mierzyć razem z nimi: drobno rozdrobnione biopaliwo jest bardzo higroskopijne, więc jego wilgoć idzie za wilgotnością powietrza. Oznaczenia, które karta wymienia jako przykłady — kaloryczność i części lotne — mają w tej bazie osobne wpisy (PN-EN ISO 18125, PN-EN ISO 18123).

KARTA MÓWI O SUSZARCE — ZAKRESY CZĘSTO O TERMOGRAWIMETRII. Karta opisuje metodę jako „suszenie próbki w suszarce". W zakresach akredytacji — w polu techniki albo w opisie badania — 18 z 26 laboratoriów widocznych w zakładce podaje przy tej normie technikę termograwimetryczną (TGA), a 24 — metodę wagową; 16 laboratoriów podaje obie, a technikę podaje każde z nich (po wszystkich 27 laboratoriach: TGA 19, wagowa 25, obie 17). Czy tekst normy dopuszcza oznaczenie w analizatorze termograwimetrycznym — NIE USTALILIŚMY: tekstu nie mamy, a karta tego nie rozstrzyga. Badanie nazywa się w zakresach „Zawartość wilgoci w próbce analitycznej"; przedmiotem jest biomasa stała — biopaliwo stałe, w jednym zapisie „Materiał roślinny" (AB 1656).

WYDANIA. Obowiązuje (stan karty na 23.09.2026) PN-EN ISO 18134-3:2023-12 w wersji angielskiej (16 stron, KT 144 Koksu i Przetworzonych Paliw Stałych), wprowadzająca EN ISO 18134-3:2023 i ISO 18134-3:2023 [IDT]. Według karty zastępuje wydanie z 2015 roku — PN-EN ISO 18134-3:2015-11 — w obu wersjach językowych, polskiej i angielskiej. Karta wersji polskiej wydania 2015 podaje publikację 20-10-2017 i wycofanie 04-12-2023, z nagłówkiem „Wycofana i zastąpiona przez PN-EN ISO 18134-3:2023-12 - wersja angielska"; tamto wydanie samo zastąpiło PN-EN 14774-3:2010. W zakresach akredytacji 46 z 48 zapisów podaje wydanie 2023-12, a 2 — sam numer bez daty; wydania z 2015 roku nie ma w nich ani razu.

CZEGO NIE PODAJEMY. Tekstu normy nie mamy — PKN udostępnia ją odpłatnie. Dlatego NIE PODAJEMY temperatury i czasu suszenia, masy próbki, kryterium stałej masy ani wzoru obliczeń.

SKALA POWOŁAŃ (pomiar 23.09.2026). Klucz „PN-EN ISO 18134-3" — 26 laboratoriów / 46 pozycji. Poza zakładką zostaje jedno laboratorium (AB 081), którego dwa zapisy zaczynają się od numeru procedury własnej, np. „Procedura Q/LCA/05/B:2022 PN-EN ISO 18134-3:2023-12". Po wszystkich postaciach zapisu: 27 laboratoriów / 48 pozycji.

Zasada metody

Próbkę do analizy ogólnej biopaliwa stałego suszy się w suszarce i oznacza zawartość wilgoci; wilgoć biopaliw w stanie roboczym podaje się w odniesieniu do całkowitej masy próbki (stan mokry). Tyle mówi karta PKN; temperatury, czasu i kryterium zakończenia suszenia NIE PODAJEMY.

Zastosowania

• Wilgoć próbki do analizy ogólnej oznaczana jednocześnie z innymi właściwościami tej samej próbki — np. kalorycznością, częściami lotnymi, metalami (przykłady z karty)
• Badania biomasy stałej — biopaliw stałych (przedmiot z zakresów akredytacji)

Kluczowe parametry

Norma

Numer normy

PN-EN ISO 18134-3:2023-12 (wersja angielska; wprowadza EN ISO 18134-3:2023 [IDT] i ISO 18134-3:2023 [IDT])

Tytuł (PL)

Biopaliwa stałe — Oznaczanie zawartości wilgoci — Część 3: Wilgoć w próbce do analizy ogólnej

Title (EN)

Solid biofuels — Determination of moisture content — Part 3: Moisture in general analysis sample

Procedura krok po kroku

1. Próbka do analizy ogólnej

   Oznaczenie wykonuje się na tej samej próbce, na której robi się inne oznaczenia — i jednocześnie z nimi (karta).

2. Suszenie

   Wysusz próbkę w suszarce. Temperatury, czasu i kryterium stałej masy NIE PODAJEMY — są w tekście normy.

3. Wynik

   Wilgoć biopaliw w stanie roboczym podaje się w odniesieniu do całkowitej masy próbki (stan mokry) — tak mówi karta.

4. Zapis w sprawozdaniu

   Podaj wydanie 2023-12 i technikę — w zakresach akredytacji przy tej normie stoją obok siebie metoda wagowa i termograwimetria.

Wymagany sprzęt i aparatura

Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

• Praca z gorącą suszarką i naczyniami — rękawice termiczne
• Pył biomasy przy rozdrabnianiu próbek — ochrona dróg oddechowych

Najczęstsze pytania