⚗️ Sucha pozostałość, pozostałość po prażeniu i strata przy prażeniu w wodzie i ściekach — metoda wagowa (105 °C / 550 °C)

Fizykochemia PN-C-04541

Krótko: o co chodzi

Odmierzoną objętość próbki (np. 100 cm³) odparowuje się w zważonym krystalizatorze na łaźni wodnej, suszy w 105 °C do stałej masy (sucha pozostałość), a następnie praży w 550 °C (pozostałość po prażeniu); strata przy prażeniu to różnica obu wyników. Badanie wykonuje się według normy PN-C-04541:1978 (PN-78/C-04541) — norma wycofana, nadal stosowana w praktyce; Zakres: 5,0–200 mg suchej pozostałości / substancji rozpuszczonych w próbce. Procedura obejmuje 6 kroków; stosuje się je m.in. do: Wody powierzchniowe i podziemne — ogólna mineralizacja (sucha pozostałość, substancje rozpuszczone mineralne), Ścieki surowe i oczyszczone — udział substancji lotnych (organicznych) w suchej pozostałości, Wody kotłowe, chłodnicze i technologiczne — kontrola zasolenia i osadów.

W skrócie

  • Norma: PN-C-04541:1978 (PN-78/C-04541) — norma wycofana, nadal stosowana w praktyce
  • Kategoria: Fizykochemia
  • Kroków procedury: 6
  • Zakres: 5,0–200 mg suchej pozostałości / substancji rozpuszczonych w próbce
  • Suszenie: 105 °C, 2 h (instrukcja: 60 min), do stałej masy — różnica ważeń ≤ 0,5 mg
  • Prażenie: 550 °C, ok. 1 h (instrukcja: 30 min), studzenie w eksykatorze

Przegląd

PN-78/C-04541 „Woda i ścieki — Oznaczanie suchej pozostałości, pozostałości po prażeniu, straty przy prażeniu oraz substancji rozpuszczonych, substancji rozpuszczonych mineralnych i substancji rozpuszczonych lotnych” jest normą wycofaną (bez wskazanego następcy w katalogu PKN), ale laboratoria nadal podają ją w zakresach akredytacji dla tej grupy oznaczeń wagowych. Treść wpisu oparto na podręczniku PWr „Chemia wody” i instrukcji ćwiczeń PWr „Chemia wody i powietrza — metody analityczne”, opisujących tę klasyczną metodykę wagową.

Sucha pozostałość jest sumą substancji rozpuszczonych i zawieszonych w wodzie; oznacza się ją przez odparowanie próbki i wysuszenie w 105 °C. Do oznaczenia substancji rozpuszczonych próbkę sączy się (sączek o porach 0,45 µm daje frakcję rozpuszczoną, 1,2 µm — z koloidami), odparowuje i suszy w 105 °C. Prażenie w 550 °C daje pozostałość po prażeniu — ilość mineralnych substancji rozpuszczonych i zawieszonych; przesączenie pozwala określić rozpuszczone substancje mineralne. Różnica między suchą pozostałością a pozostałością po prażeniu stanowi stratę przy prażeniu, tj. zawartość substancji lotnych (organicznych). Zakres oznaczania: 5,0–200 mg w próbce. Próbki pobiera się do czystych butelek szklanych lub z tworzywa i oznacza niezwłocznie; jeśli to niemożliwe, utrwala 2 cm³ chloroformu na 1 dm³ i przechowuje w ok. 4 °C, oznaczając w ciągu 24 h.

Zasada metody

Sucha pozostałość: odparowanie i wysuszenie do stałej masy określonej objętości próbki; substancje rozpuszczone: przesączenie, odparowanie i wysuszenie do stałej masy określonej objętości próbki; pozostałość po prażeniu: wyprażenie suchej pozostałości w 550 °C i zważenie. Czyste, opisane krystalizatory suszy się 2 h w 105 °C do stałej masy (różnica między ważeniami ≤ 0,5 mg). Do oznaczenia odmierza się 100 cm³ bardzo dokładnie wymieszanej próbki (lub 100 cm³ przesączu przez sączek bibułowy dla substancji rozpuszczonych), odparowuje na łaźni wodnej, suszy 2 h w 105 °C do stałej masy, studzi w eksykatorze do temperatury pokojowej i waży; krystalizator z osadem praży się ok. 1 h w piecu muflowym w 550 °C (w instrukcji ćwiczeń: suszenie 105 °C 60 min, prażenie 550 °C 30 min), studzi w eksykatorze i waży. Obliczenia: sucha pozostałość X_og = (m₂ − m₁)·1000/V, substancje rozpuszczone X_m = (m₂ − m₁)·1000/V (m₁ — masa wysuszonego czystego krystalizatora, m₂ — z osadem lub odparowanym przesączem, mg; V — objętość próbki, cm³), pozostałość po prażeniu X_pp = (m₂ − m₁)·1000/V z masami po prażeniu, strata przy prażeniu X_sp = X_og − X_pp; wyniki w mg/dm³ z zaokrągleniem do 1.

Zastosowania

Kluczowe parametry

ParametrWartość
Zakres5,0–200 mg suchej pozostałości / substancji rozpuszczonych w próbce
Suszenie105 °C, 2 h (instrukcja: 60 min), do stałej masy — różnica ważeń ≤ 0,5 mg
Prażenie550 °C, ok. 1 h (instrukcja: 30 min), studzenie w eksykatorze
Objętość próbki100 cm³ (próbka wymieszana lub przesącz)
Sączeniesączek bibułowy; 0,45 µm — frakcja rozpuszczona, 1,2 µm — z koloidami
Wynikmg/dm³, zaokrąglenie do 1; strata przy prażeniu = sucha pozostałość − pozostałość po prażeniu

Norma

Numer normy
PN-C-04541:1978 (PN-78/C-04541) — norma wycofana, nadal stosowana w praktyce
Tytuł (PL)
Woda i ścieki — Oznaczanie suchej pozostałości, pozostałości po prażeniu, straty przy prażeniu oraz substancji rozpuszczonych, substancji rozpuszczonych mineralnych i substancji rozpuszczonych lotnych
Title (EN)
Water and waste water — Determination of dry residue, residue on ignition, loss on ignition, dissolved solids, dissolved mineral solids and dissolved volatile solids

Procedura krok po kroku

  1. Próbka

    Pobierz do czystej butelki szklanej lub z tworzywa; oznacz niezwłocznie, a jeśli to niemożliwe — utrwal 2 cm³ chloroformu na 1 dm³, przechowuj w ok. 4 °C i oznacz w ciągu 24 h.

  2. Przygotowanie krystalizatorów

    Czyste, opisane krystalizatory susz 2 h w 105 °C (do prażenia — wypraż w 550 °C) do stałej masy (różnica ważeń ≤ 0,5 mg); studź w eksykatorze i zważ (m₁).

  3. Sucha pozostałość

    Odmierz 100 cm³ bardzo dokładnie wymieszanej próbki do krystalizatora, odparuj na łaźni wodnej, susz 2 h w 105 °C do stałej masy, ostudź w eksykatorze i zważ (m₂).

  4. Substancje rozpuszczone

    Próbkę dokładnie wymieszaj, przesącz przez sączek bibułowy (lub membranowy 0,45 µm), odmierz 100 cm³ przesączu i postępuj jak w kroku 3.

  5. Pozostałość po prażeniu

    Krystalizator z osadem po oznaczeniu suchej pozostałości (lub substancji rozpuszczonych) praż ok. 1 h w piecu muflowym w 550 °C, ostudź w eksykatorze do temperatury pokojowej i zważ.

  6. Obliczenia

    X = (m₂ − m₁)·1000/V [mg/dm³] odpowiednio dla suchej pozostałości, substancji rozpuszczonych i pozostałości po prażeniu (masy po prażeniu); strata przy prażeniu = sucha pozostałość − pozostałość po prażeniu. Zaokrąglij do 1 mg/dm³.

Wymagany sprzęt i aparatura

SprzętPrzykładOrientacyjna cena
Krystalizatory (parownice) porcelanowe lub szklanesuszone i prażone do stałej masy
Łaźnia wodnaodparowanie 100 cm³ próbki
Suszarka 105 °Csuszenie do stałej masy
Piec muflowy 550 °Cprażenie pozostałości
Eksykator i waga analitycznastudzenie i ważenie
Sączki bibułowe / membranowe 0,45 µm i 1,2 µm, lejkisubstancje rozpuszczone i koloidalne

Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne

OdczynnikCASSzczegóły
Chloroform (2 cm³ na 1 dm³ próbki)

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

Najczęstsze pytania

Jaka norma opisuje to badanie?

Badanie wykonuje się według normy PN-C-04541:1978 (PN-78/C-04541) — norma wycofana, nadal stosowana w praktyce — „Woda i ścieki — Oznaczanie suchej pozostałości, pozostałości po prażeniu, straty przy prażeniu oraz substancji rozpuszczonych, substancji rozpuszczonych mineralnych i substancji rozpuszczonych lotnych”. Tytuł angielski: „Water and waste water — Determination of dry residue, residue on ignition, loss on ignition, dissolved solids, dissolved mineral solids and dissolved volatile solids”.

Na czym polega ta metoda?

Sucha pozostałość: odparowanie i wysuszenie do stałej masy określonej objętości próbki; substancje rozpuszczone: przesączenie, odparowanie i wysuszenie do stałej masy określonej objętości próbki; pozostałość po prażeniu: wyprażenie suchej pozostałości w 550 °C i zważenie. Czyste, opisane krystalizatory suszy się 2 h w 105 °C do stałej masy (różnica między ważeniami ≤ 0,5 mg).

Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?

Zakres: 5,0–200 mg suchej pozostałości / substancji rozpuszczonych w próbce; Suszenie: 105 °C, 2 h (instrukcja: 60 min), do stałej masy — różnica ważeń ≤ 0,5 mg; Prażenie: 550 °C, ok. 1 h (instrukcja: 30 min), studzenie w eksykatorze; Objętość próbki: 100 cm³ (próbka wymieszana lub przesącz).

Ile trwa wykonanie badania?

Procedura obejmuje 6 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.

Jaki sprzęt jest potrzebny?

Krystalizatory (parownice) porcelanowe lub szklane, Łaźnia wodna, Suszarka 105 °C, Piec muflowy 550 °C, Eksykator i waga analityczna, Sączki bibułowe / membranowe 0,45 µm i 1,2 µm, lejki.

Gdzie stosuje się to badanie?

Wody powierzchniowe i podziemne — ogólna mineralizacja (sucha pozostałość, substancje rozpuszczone mineralne); Ścieki surowe i oczyszczone — udział substancji lotnych (organicznych) w suchej pozostałości; Wody kotłowe, chłodnicze i technologiczne — kontrola zasolenia i osadów; Uzupełnienie bilansu: sucha pozostałość = substancje rozpuszczone + zawiesiny ogólne; Laboratoria wagowe — proste wyposażenie: łaźnia wodna, suszarka, piec muflowy, waga analityczna.

Jakie środki ostrożności obowiązują?

Piec muflowy 550 °C i suszarka 105 °C — szczypce, rękawice termiczne, ostrożne wyjmowanie krystalizatorów; Chloroform (utrwalanie) — toksyczny; dozować pod wyciągiem; Ścieki — możliwe patogeny; rękawice, dezynfekcja.

Które laboratorium wykona to badanie?

Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-C-04541.

🔍 Znajdź laboratorium wykonujące to badanie