⚗️ Sucha pozostałość, pozostałość po prażeniu i strata przy prażeniu w wodzie i ściekach — metoda wagowa (105 °C / 550 °C)
Krótko: o co chodzi
Odmierzoną objętość próbki (np. 100 cm³) odparowuje się w zważonym krystalizatorze na łaźni wodnej, suszy w 105 °C do stałej masy (sucha pozostałość), a następnie praży w 550 °C (pozostałość po prażeniu); strata przy prażeniu to różnica obu wyników. Badanie wykonuje się według normy PN-C-04541:1978 (PN-78/C-04541) — norma wycofana, nadal stosowana w praktyce; Zakres: 5,0–200 mg suchej pozostałości / substancji rozpuszczonych w próbce. Procedura obejmuje 6 kroków; stosuje się je m.in. do: Wody powierzchniowe i podziemne — ogólna mineralizacja (sucha pozostałość, substancje rozpuszczone mineralne), Ścieki surowe i oczyszczone — udział substancji lotnych (organicznych) w suchej pozostałości, Wody kotłowe, chłodnicze i technologiczne — kontrola zasolenia i osadów.
W skrócie
- Norma: PN-C-04541:1978 (PN-78/C-04541) — norma wycofana, nadal stosowana w praktyce
- Kategoria: Fizykochemia
- Kroków procedury: 6
- Zakres: 5,0–200 mg suchej pozostałości / substancji rozpuszczonych w próbce
- Suszenie: 105 °C, 2 h (instrukcja: 60 min), do stałej masy — różnica ważeń ≤ 0,5 mg
- Prażenie: 550 °C, ok. 1 h (instrukcja: 30 min), studzenie w eksykatorze
Przegląd
PN-78/C-04541 „Woda i ścieki — Oznaczanie suchej pozostałości, pozostałości po prażeniu, straty przy prażeniu oraz substancji rozpuszczonych, substancji rozpuszczonych mineralnych i substancji rozpuszczonych lotnych” jest normą wycofaną (bez wskazanego następcy w katalogu PKN), ale laboratoria nadal podają ją w zakresach akredytacji dla tej grupy oznaczeń wagowych. Treść wpisu oparto na podręczniku PWr „Chemia wody” i instrukcji ćwiczeń PWr „Chemia wody i powietrza — metody analityczne”, opisujących tę klasyczną metodykę wagową.
Sucha pozostałość jest sumą substancji rozpuszczonych i zawieszonych w wodzie; oznacza się ją przez odparowanie próbki i wysuszenie w 105 °C. Do oznaczenia substancji rozpuszczonych próbkę sączy się (sączek o porach 0,45 µm daje frakcję rozpuszczoną, 1,2 µm — z koloidami), odparowuje i suszy w 105 °C. Prażenie w 550 °C daje pozostałość po prażeniu — ilość mineralnych substancji rozpuszczonych i zawieszonych; przesączenie pozwala określić rozpuszczone substancje mineralne. Różnica między suchą pozostałością a pozostałością po prażeniu stanowi stratę przy prażeniu, tj. zawartość substancji lotnych (organicznych). Zakres oznaczania: 5,0–200 mg w próbce. Próbki pobiera się do czystych butelek szklanych lub z tworzywa i oznacza niezwłocznie; jeśli to niemożliwe, utrwala 2 cm³ chloroformu na 1 dm³ i przechowuje w ok. 4 °C, oznaczając w ciągu 24 h.
Zasada metody
Sucha pozostałość: odparowanie i wysuszenie do stałej masy określonej objętości próbki; substancje rozpuszczone: przesączenie, odparowanie i wysuszenie do stałej masy określonej objętości próbki; pozostałość po prażeniu: wyprażenie suchej pozostałości w 550 °C i zważenie. Czyste, opisane krystalizatory suszy się 2 h w 105 °C do stałej masy (różnica między ważeniami ≤ 0,5 mg). Do oznaczenia odmierza się 100 cm³ bardzo dokładnie wymieszanej próbki (lub 100 cm³ przesączu przez sączek bibułowy dla substancji rozpuszczonych), odparowuje na łaźni wodnej, suszy 2 h w 105 °C do stałej masy, studzi w eksykatorze do temperatury pokojowej i waży; krystalizator z osadem praży się ok. 1 h w piecu muflowym w 550 °C (w instrukcji ćwiczeń: suszenie 105 °C 60 min, prażenie 550 °C 30 min), studzi w eksykatorze i waży. Obliczenia: sucha pozostałość X_og = (m₂ − m₁)·1000/V, substancje rozpuszczone X_m = (m₂ − m₁)·1000/V (m₁ — masa wysuszonego czystego krystalizatora, m₂ — z osadem lub odparowanym przesączem, mg; V — objętość próbki, cm³), pozostałość po prażeniu X_pp = (m₂ − m₁)·1000/V z masami po prażeniu, strata przy prażeniu X_sp = X_og − X_pp; wyniki w mg/dm³ z zaokrągleniem do 1.
Zastosowania
- Wody powierzchniowe i podziemne — ogólna mineralizacja (sucha pozostałość, substancje rozpuszczone mineralne)
- Ścieki surowe i oczyszczone — udział substancji lotnych (organicznych) w suchej pozostałości
- Wody kotłowe, chłodnicze i technologiczne — kontrola zasolenia i osadów
- Uzupełnienie bilansu: sucha pozostałość = substancje rozpuszczone + zawiesiny ogólne
- Laboratoria wagowe — proste wyposażenie: łaźnia wodna, suszarka, piec muflowy, waga analityczna
Kluczowe parametry
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Zakres | 5,0–200 mg suchej pozostałości / substancji rozpuszczonych w próbce |
| Suszenie | 105 °C, 2 h (instrukcja: 60 min), do stałej masy — różnica ważeń ≤ 0,5 mg |
| Prażenie | 550 °C, ok. 1 h (instrukcja: 30 min), studzenie w eksykatorze |
| Objętość próbki | 100 cm³ (próbka wymieszana lub przesącz) |
| Sączenie | sączek bibułowy; 0,45 µm — frakcja rozpuszczona, 1,2 µm — z koloidami |
| Wynik | mg/dm³, zaokrąglenie do 1; strata przy prażeniu = sucha pozostałość − pozostałość po prażeniu |
Norma
- Numer normy
- PN-C-04541:1978 (PN-78/C-04541) — norma wycofana, nadal stosowana w praktyce
- Tytuł (PL)
- Woda i ścieki — Oznaczanie suchej pozostałości, pozostałości po prażeniu, straty przy prażeniu oraz substancji rozpuszczonych, substancji rozpuszczonych mineralnych i substancji rozpuszczonych lotnych
- Title (EN)
- Water and waste water — Determination of dry residue, residue on ignition, loss on ignition, dissolved solids, dissolved mineral solids and dissolved volatile solids
Procedura krok po kroku
-
Próbka
Pobierz do czystej butelki szklanej lub z tworzywa; oznacz niezwłocznie, a jeśli to niemożliwe — utrwal 2 cm³ chloroformu na 1 dm³, przechowuj w ok. 4 °C i oznacz w ciągu 24 h.
-
Przygotowanie krystalizatorów
Czyste, opisane krystalizatory susz 2 h w 105 °C (do prażenia — wypraż w 550 °C) do stałej masy (różnica ważeń ≤ 0,5 mg); studź w eksykatorze i zważ (m₁).
-
Sucha pozostałość
Odmierz 100 cm³ bardzo dokładnie wymieszanej próbki do krystalizatora, odparuj na łaźni wodnej, susz 2 h w 105 °C do stałej masy, ostudź w eksykatorze i zważ (m₂).
-
Substancje rozpuszczone
Próbkę dokładnie wymieszaj, przesącz przez sączek bibułowy (lub membranowy 0,45 µm), odmierz 100 cm³ przesączu i postępuj jak w kroku 3.
-
Pozostałość po prażeniu
Krystalizator z osadem po oznaczeniu suchej pozostałości (lub substancji rozpuszczonych) praż ok. 1 h w piecu muflowym w 550 °C, ostudź w eksykatorze do temperatury pokojowej i zważ.
-
Obliczenia
X = (m₂ − m₁)·1000/V [mg/dm³] odpowiednio dla suchej pozostałości, substancji rozpuszczonych i pozostałości po prażeniu (masy po prażeniu); strata przy prażeniu = sucha pozostałość − pozostałość po prażeniu. Zaokrąglij do 1 mg/dm³.
Wymagany sprzęt i aparatura
| Sprzęt | Przykład | Orientacyjna cena |
|---|---|---|
| Krystalizatory (parownice) porcelanowe lub szklane | suszone i prażone do stałej masy | — |
| Łaźnia wodna | odparowanie 100 cm³ próbki | — |
| Suszarka 105 °C | suszenie do stałej masy | — |
| Piec muflowy 550 °C | prażenie pozostałości | — |
| Eksykator i waga analityczna | studzenie i ważenie | — |
| Sączki bibułowe / membranowe 0,45 µm i 1,2 µm, lejki | substancje rozpuszczone i koloidalne | — |
Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne
| Odczynnik | CAS | Szczegóły |
|---|---|---|
| Chloroform (2 cm³ na 1 dm³ próbki) | — |
Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)
- Piec muflowy 550 °C i suszarka 105 °C — szczypce, rękawice termiczne, ostrożne wyjmowanie krystalizatorów
- Chloroform (utrwalanie) — toksyczny; dozować pod wyciągiem
- Ścieki — możliwe patogeny; rękawice, dezynfekcja
Najczęstsze pytania
Jaka norma opisuje to badanie?
Badanie wykonuje się według normy PN-C-04541:1978 (PN-78/C-04541) — norma wycofana, nadal stosowana w praktyce — „Woda i ścieki — Oznaczanie suchej pozostałości, pozostałości po prażeniu, straty przy prażeniu oraz substancji rozpuszczonych, substancji rozpuszczonych mineralnych i substancji rozpuszczonych lotnych”. Tytuł angielski: „Water and waste water — Determination of dry residue, residue on ignition, loss on ignition, dissolved solids, dissolved mineral solids and dissolved volatile solids”.
Na czym polega ta metoda?
Sucha pozostałość: odparowanie i wysuszenie do stałej masy określonej objętości próbki; substancje rozpuszczone: przesączenie, odparowanie i wysuszenie do stałej masy określonej objętości próbki; pozostałość po prażeniu: wyprażenie suchej pozostałości w 550 °C i zważenie. Czyste, opisane krystalizatory suszy się 2 h w 105 °C do stałej masy (różnica między ważeniami ≤ 0,5 mg).
Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?
Zakres: 5,0–200 mg suchej pozostałości / substancji rozpuszczonych w próbce; Suszenie: 105 °C, 2 h (instrukcja: 60 min), do stałej masy — różnica ważeń ≤ 0,5 mg; Prażenie: 550 °C, ok. 1 h (instrukcja: 30 min), studzenie w eksykatorze; Objętość próbki: 100 cm³ (próbka wymieszana lub przesącz).
Ile trwa wykonanie badania?
Procedura obejmuje 6 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.
Jaki sprzęt jest potrzebny?
Krystalizatory (parownice) porcelanowe lub szklane, Łaźnia wodna, Suszarka 105 °C, Piec muflowy 550 °C, Eksykator i waga analityczna, Sączki bibułowe / membranowe 0,45 µm i 1,2 µm, lejki.
Gdzie stosuje się to badanie?
Wody powierzchniowe i podziemne — ogólna mineralizacja (sucha pozostałość, substancje rozpuszczone mineralne); Ścieki surowe i oczyszczone — udział substancji lotnych (organicznych) w suchej pozostałości; Wody kotłowe, chłodnicze i technologiczne — kontrola zasolenia i osadów; Uzupełnienie bilansu: sucha pozostałość = substancje rozpuszczone + zawiesiny ogólne; Laboratoria wagowe — proste wyposażenie: łaźnia wodna, suszarka, piec muflowy, waga analityczna.
Jakie środki ostrożności obowiązują?
Piec muflowy 550 °C i suszarka 105 °C — szczypce, rękawice termiczne, ostrożne wyjmowanie krystalizatorów; Chloroform (utrwalanie) — toksyczny; dozować pod wyciągiem; Ścieki — możliwe patogeny; rękawice, dezynfekcja.
Które laboratorium wykona to badanie?
Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-C-04541.