🌿 Straty przy prażeniu (550 °C) osadów, bioodpadów, gleby i odpadów — metoda wagowa
Krótko: o co chodzi
Prażenie odważonej porcji próbki (0,5–5 g) w piecu w temperaturze 550 ± 25 °C do stałej masy i obliczenie z różnicy mas strat przy prażeniu w odniesieniu do suchej masy (wg EN 15934); wynik traktowany jako przybliżona miara zawartości materii organicznej. Badanie wykonuje się według normy PN-EN 15935:2022-01 (EN 15935:2021); wcześniej PN-EN 15935:2013-02; Temperatura prażenia: 550 ± 25 °C. Procedura obejmuje 6 kroków; stosuje się je m.in. do: Charakterystyka osadów ściekowych (stabilizacja, zawartość substancji organicznej) w oczyszczalniach i laboratoriach wodociągowych, Ocena kompostów i przetworzonych bioodpadów oraz odpadów przed składowaniem lub odzyskiem, Badania gleb i osadów dennych — przybliżona zawartość materii organicznej.
W skrócie
- Norma: PN-EN 15935:2022-01 (EN 15935:2021); wcześniej PN-EN 15935:2013-02
- Kategoria: Środowisko
- Kroków procedury: 6
- Temperatura prażenia: 550 ± 25 °C
- Naważka: 0,5–5 g (więcej, gdy zapewnione jest całkowite spalenie), do 1 mg
- Czas: co najmniej 2 h w 550 °C (próbka wysuszona); co najmniej 1 h dla próbek niesuszonych po wolnym zapłonie; ponowne prażenie ≥ 1 h przy resztkach węgla
Przegląd
EN 15935:2021 określa metodę oznaczania strat przy prażeniu (LOI) w 550 °C; suchą masę oznacza się według EN 15934. Metoda stosuje się do osadów dennych, osadów ściekowych, przetworzonych bioodpadów, gleby i odpadów. Straty przy prażeniu są często używane jako oszacowanie zawartości materii organicznej, choć w warunkach reakcji uwalniane lub pochłaniane są też substancje nieorganiczne i produkty rozkładu (H₂O, CO₂, SO₂, O₂), a część związków nieorganicznych jest lotna. Wydanie 2021 zastąpiło EN 15935:2012 i EN 15169:2007; w Polsce obowiązuje PN-EN 15935:2022-01 (wcześniej PN-EN 15935:2013-02), stosowana m.in. w akredytowanych laboratoriach wodociągowych do badań osadów ściekowych i odpadów. Metoda została opracowana w ramach europejskiego projektu „Horizontal” jako wspólny moduł analityczny dla osadów, osadów dennych, gleby i odpadów.
LOI jest parametrem empirycznym, więc formalnie nie ma interferencji, ale przy interpretacji jako materia organiczna trzeba pamiętać, że w wynik wchodzi węgiel pierwiastkowy, woda związana chemicznie i przemiany związków nieorganicznych; żelazo i inne metale w niskim stopniu utlenienia utleniają się (ujemny wkład), siarczki przechodzą w siarczany (ujemny), gwałtowny zapłon wyrzuca pozostałość z tygla (dodatni), a wodorotlenek lub tlenek wapnia (osady wapnowane) wiąże SO₂ i CO₂ i zaniża wynik — zapobiega temu stopniowe ogrzewanie, wentylacja pieca i warstwa próbki nie grubsza niż 5 mm.
Zasada metody
Odważoną porcję analityczną praży się w piecu do stałej masy w temperaturze 550 ± 25 °C, a różnicę mas przed prażeniem i po nim wykorzystuje do obliczenia strat przy prażeniu. Oznaczenie wykonuje się na próbce wysuszonej, na próbce powietrznie suchej lub bezpośrednio na próbce niesuszonej (z etapem suszenia albo z odniesieniem do suchej masy wg EN 15934); można je połączyć z oznaczaniem suchej pozostałości w 105 ± 5 °C w tym samym tyglu. Stała masa oznacza zmianę masy w ciągu dalszej godziny grzania nie większą niż 0,5 % (m/m) lub 2 mg (większa z tych wartości); masę po co najmniej 2 h w 550 °C uznaje się za stałą. Straty przy prażeniu w odniesieniu do suchej masy: w_LOI = (mc − md)/(mc − ma)·100 [%], gdzie ma — masa pustego tygla, mc — masa tygla z wysuszoną próbką, md — masa tygla z próbką po prażeniu. Jeśli w pozostałości widać czarne cząstki węgla (niektóre substancje spalają się w 550 °C powoli), pozostałość zwilża się kilkoma kroplami roztworu azotanu amonu (10 g NH₄NO₃ w 100 ml wody) i praży dalej co najmniej 1 h, ogrzewając powoli.
Zastosowania
- Charakterystyka osadów ściekowych (stabilizacja, zawartość substancji organicznej) w oczyszczalniach i laboratoriach wodociągowych
- Ocena kompostów i przetworzonych bioodpadów oraz odpadów przed składowaniem lub odzyskiem
- Badania gleb i osadów dennych — przybliżona zawartość materii organicznej
- Kontrola procesów fermentacji i suszenia osadów, bilanse masowe
- Metoda stosowana w zakresach akredytacji laboratoriów badających osady ściekowe i odpady
Kluczowe parametry
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Temperatura prażenia | 550 ± 25 °C |
| Naważka | 0,5–5 g (więcej, gdy zapewnione jest całkowite spalenie), do 1 mg |
| Czas | co najmniej 2 h w 550 °C (próbka wysuszona); co najmniej 1 h dla próbek niesuszonych po wolnym zapłonie; ponowne prażenie ≥ 1 h przy resztkach węgla |
| Stała masa | zmiana ≤ 0,5 % (m/m) lub 2 mg w ciągu 1 h; po trzecim prażeniu bez stałej masy — przyjąć ostatni wynik i odnotować |
| Wzór | w_LOI = (mc − md)/(mc − ma)·100 % |
| Przygotowanie próbki | rozdrobnienie do < 200 µm; suszenie powietrzne ≤ 40 °C; próbki pastowate z tlenkiem glinu (uwzględnić w obliczeniu); warstwa w tyglu ≤ 5 mm |
Norma
- Numer normy
- PN-EN 15935:2022-01 (EN 15935:2021); wcześniej PN-EN 15935:2013-02
- Tytuł (PL)
- Gleba, odpady, uzdatnione bioodpady oraz osady ściekowe — Oznaczanie strat podczas prażenia
- Title (EN)
- Sludge, treated biowaste, soil and waste — Determination of loss on ignition
Procedura krok po kroku
-
Konserwacja i przygotowanie próbki
Próbki biologicznie aktywne unieruchom (zamrażanie lub suszenie powietrzne); przygotuj według EN 15002 lub EN 16179: odpady stałe rozdrobnij do proszku < 200 µm (suszenie powietrzne ≤ 40 °C tylko przy braku substancji lotnych), próbki wilgotne lub pastowate zmieszaj z tlenkiem glinu, próbki ciekłe homogenizuj bezpośrednio przed odważeniem. Ciała obce (nakrętki, śruby, złom) oddziel, zważ i opisz.
-
Tygiel
Wypraż pusty tygiel w piecu w 550 ± 25 °C co najmniej 20 min, ostudź wstępnie na płycie metalowej, dokończ w eksykatorze do temperatury otoczenia i zważ do 1 mg (ma). Przy łączeniu z EN 15934 tygiel suszy się w 105 ± 5 °C.
-
Naważka
Odważ do tygla 0,5–5 g próbki (wysuszonej, powietrznie suchej lub po oznaczeniu suchej masy w 105 °C w tym samym tyglu) do 1 mg; większe masy dopuszczalne przy zapewnieniu całkowitego spalenia. Dla próbek niesuszonych chroń przed utratą lotnych składników do chwili zważenia.
-
Prażenie
Próbka wysuszona: włóż tygiel do pieca, podnieś temperaturę do 550 ± 25 °C i utrzymuj co najmniej 2 h. Próbka niesuszona lub bogata w składniki lotne: usuń większość lotnych składników pod wyciągiem w temperaturze otoczenia (łatwopalne — zapal i pozwól spłonąć pod wyciągiem), włóż tygiel do zimnego pieca, ogrzewaj powoli do zapłonu (dla papieru, drewna rozbiórkowego stopniowo do 250 °C przez 50 min), potem 550 ± 25 °C co najmniej 1 h.
-
Studzenie i ważenie
Gorący tygiel postaw na kilka minut na płycie metalowej, jeszcze ciepły przenieś do eksykatora, ostudź do temperatury otoczenia i natychmiast zważ do 1 mg (md). Jeśli widać czarne cząstki węgla, zwilż pozostałość kilkoma kroplami roztworu NH₄NO₃, ogrzewaj powoli (bez strat od pary) i praż dalej ≥ 1 h w 550 °C; powtarzaj do stałej masy, a po trzecim prażeniu bez stałej masy przyjmij ostatni wynik i odnotuj.
-
Obliczenie
Oblicz w_LOI = (mc − md)/(mc − ma)·100 % w odniesieniu do suchej masy (przy próbce niesuszonej — z użyciem suchej masy wg EN 15934, metoda B przy substancjach lotnych). Uwzględnij dodatek tlenku glinu. W sprawozdaniu podaj wariant (próbka suszona/niesuszona), ciała obce i ewentualny brak stałej masy.
Wymagany sprzęt i aparatura
| Sprzęt | Przykład | Orientacyjna cena |
|---|---|---|
| Tygiel z płaskim dnem, 50–70 mm | niklowy, platynowy, porcelanowy lub kwarcowy, odporny na 550 °C | — |
| Piec muflowy | utrzymujący 550 ± 25 °C, z dostateczną wentylacją | — |
| Płyta metalowa | wstępne studzenie tygli po wyjęciu z pieca | — |
| Eksykator z aktywnym środkiem suszącym (np. żel krzemionkowy) | chłodzenie do temperatury otoczenia | — |
| Waga precyzyjna | dokładność co najmniej 1 mg | — |
| Suszarka 105 ± 5 °C | oznaczanie suchej pozostałości wg EN 15934 w tym samym tyglu | — |
Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne
| Odczynnik | CAS | Szczegóły |
|---|---|---|
| Roztwór azotanu amonu (10 g NH₄NO₃ cz.d.a. w 100 ml wody destylowanej lub demineralizowanej) | — | |
| Tlenek glinu | — |
Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)
- Próbki z rozpuszczalnikami, olejami odpadowymi lub dużą zawartością materii organicznej mogą gwałtownie zapalić się (deflagracja) — odparuj lotne składniki pod wyciągiem, wkładaj do zimnego pieca i ogrzewaj powoli
- Wyjmowanie tygli z pieca 550 °C w rękawicach termoodpornych i szczypcach; gorące tygle na płycie metalowej, nie na blacie
- Osady ściekowe i bioodpady są materiałem biologicznie aktywnym — higiena pracy, rękawice; pyły odpadów rozdrabniaj pod wyciągiem
Najczęstsze pytania
Jaka norma opisuje to badanie?
Badanie wykonuje się według normy PN-EN 15935:2022-01 (EN 15935:2021); wcześniej PN-EN 15935:2013-02 — „Gleba, odpady, uzdatnione bioodpady oraz osady ściekowe — Oznaczanie strat podczas prażenia”. Tytuł angielski: „Sludge, treated biowaste, soil and waste — Determination of loss on ignition”.
Na czym polega ta metoda?
Odważoną porcję analityczną praży się w piecu do stałej masy w temperaturze 550 ± 25 °C, a różnicę mas przed prażeniem i po nim wykorzystuje do obliczenia strat przy prażeniu. Oznaczenie wykonuje się na próbce wysuszonej, na próbce powietrznie suchej lub bezpośrednio na próbce niesuszonej (z etapem suszenia albo z odniesieniem do suchej masy wg EN 15934); można je połączyć z oznaczaniem suchej pozostałości w 105 ± 5 °C w tym samym tyglu.
Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?
Temperatura prażenia: 550 ± 25 °C; Naważka: 0,5–5 g (więcej, gdy zapewnione jest całkowite spalenie), do 1 mg; Czas: co najmniej 2 h w 550 °C (próbka wysuszona); co najmniej 1 h dla próbek niesuszonych po wolnym zapłonie; ponowne prażenie ≥ 1 h przy resztkach węgla; Stała masa: zmiana ≤ 0,5 % (m/m) lub 2 mg w ciągu 1 h; po trzecim prażeniu bez stałej masy — przyjąć ostatni wynik i odnotować.
Ile trwa wykonanie badania?
Procedura obejmuje 6 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.
Jaki sprzęt jest potrzebny?
Tygiel z płaskim dnem, 50–70 mm, Piec muflowy, Płyta metalowa, Eksykator z aktywnym środkiem suszącym (np. żel krzemionkowy), Waga precyzyjna, Suszarka 105 ± 5 °C.
Gdzie stosuje się to badanie?
Charakterystyka osadów ściekowych (stabilizacja, zawartość substancji organicznej) w oczyszczalniach i laboratoriach wodociągowych; Ocena kompostów i przetworzonych bioodpadów oraz odpadów przed składowaniem lub odzyskiem; Badania gleb i osadów dennych — przybliżona zawartość materii organicznej; Kontrola procesów fermentacji i suszenia osadów, bilanse masowe; Metoda stosowana w zakresach akredytacji laboratoriów badających osady ściekowe i odpady.
Jakie środki ostrożności obowiązują?
Próbki z rozpuszczalnikami, olejami odpadowymi lub dużą zawartością materii organicznej mogą gwałtownie zapalić się (deflagracja) — odparuj lotne składniki pod wyciągiem, wkładaj do zimnego pieca i ogrzewaj powoli; Wyjmowanie tygli z pieca 550 °C w rękawicach termoodpornych i szczypcach; gorące tygle na płycie metalowej, nie na blacie; Osady ściekowe i bioodpady są materiałem biologicznie aktywnym — higiena pracy, rękawice; pyły odpadów rozdrabniaj pod wyciągiem.
Które laboratorium wykona to badanie?
Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-EN 15935.