🌿 SO₂ w powietrzu (fluorescencja UV)

Środowisko PN-EN 14212

Ciągły automatyczny pomiar stężenia dwutlenku siarki (SO₂) w powietrzu atmosferycznym metodą fluorescencji w ultrafiolecie. Referencyjna metoda monitoringu jakości powietrza.

Przegląd

Dwutlenek siarki (SO₂) jest gazowym zanieczyszczeniem powietrza powstającym głównie ze spalania paliw kopalnych zawierających siarkę (węgiel, olej opałowy). SO₂ jest toksyczny dla układu oddechowego, powoduje kwaśne deszcze i smog.

Norma PN-EN 14212 definiuje referencyjną metodę ciągłego pomiaru SO₂ w powietrzu atmosferycznym, opartą na fluorescencji UV. Metoda jest stosowana w sieci Państwowego Monitoringu Środowiska (PMŚ) zarządzanej przez GIOŚ/WIOŚ. Dopuszczalne stężenia SO₂: 350 µg/m³ (1h), 125 µg/m³ (24h) wg Dyrektywy 2008/50/WE i Rozporządzenia MŚ.

Zasada metody

Próbka powietrza jest zasysana do komory pomiarowej analizatora, gdzie jest naświetlana promieniowaniem UV o długości fali ~214 nm. Cząsteczki SO₂ absorbują promieniowanie UV i przechodzą w stan wzbudzony, z którego powracają do stanu podstawowego emitując fluorescencję o dłuższej długości fali (~330 nm). Intensywność fluorescencji jest proporcjonalna do stężenia SO₂ i mierzona fotopowielaczem. Interferencje (np. H₂O, węglowodory aromatyczne) eliminowane są przez selektywny filtr optyczny i membranę Teflon.

Zastosowania

Kluczowe parametry

ParametrWartość
Zakres pomiarowy0–500 µg/m³ (typowo), rozszerzalny do 2000 µg/m³
Granica wykrywalności0,5–2 µg/m³
Czas odpowiedzi (T90)<120 s
Limit 1h350 µg/m³ (nie przekraczać >24 razy/rok)
Limit 24h125 µg/m³ (nie przekraczać >3 razy/rok)

Norma

Numer normy
PN-EN 14212:2013
Tytuł (PL)
Powietrze atmosferyczne — Standardowa metoda pomiaru stężenia dwutlenku siarki metodą fluorescencji w ultrafiolecie
Title (EN)
Ambient air — Standard method for the measurement of the concentration of sulphur dioxide by ultraviolet fluorescence

Procedura krok po kroku

1. Instalacja analizatora

Umieść analizator w stacji pomiarowej z klimatyzacją (20±5°C). Podłącz sondę wlotową i przewód Teflon.

⏱ Czas: 2 h

2. Rozruch i stabilizacja

Włącz analizator. Nagrzej lampę UV (30–60 min). Sprawdź przepływ próbki (0,5–1 L/min).

⏱ Czas: 1 h

3. Kalibracja zera

Podaj powietrze zerowe. Ustaw punkt zera analizatora. Odchylenie <2 µg/m³.

⏱ Czas: 15 min

4. Kalibracja zakresu

Podaj gaz kalibracyjny SO₂ o znanym stężeniu (np. 200 µg/m³). Ustaw punkt zakresu. Odchylenie <5%.

⏱ Czas: 15 min

5. Pomiar ciągły

Uruchom automatyczną rejestrację danych (średnie 1-minutowe i godzinowe). Transmisja danych do bazy GIOŚ.

⏱ Czas: ciągły

6. Kontrola jakości

Kalibracja zera i zakresu co 2 tygodnie. Serwis co 6 miesięcy. Wymiana lamp UV co 12–18 miesięcy.

⏱ Czas: cyklicznie

Wymagany sprzęt i aparatura

SprzętPrzykładOrientacyjna cena
Analizator SO₂ (fluorescencja UV)Thermo 43i, Horiba APSA-370, Teledyne T10030 000–60 000 PLN
Kalibrator gazowy (permeacja lub butle)Thermo 146i, Environics 610025 000–60 000 PLN
Generator zera (powietrze syntetyczne)Thermo 111, filtr węglowy + suszarka + filtr HEPA10 000–25 000 PLN
System poboru próbek z sondą wlotowąSonda PM₁₀ z filtrem i przyłączem Teflon2 000–5 000 PLN

Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne

OdczynnikCASSzczegóły
Gaz kalibracyjny SO₂7446-09-5Butla SO₂/N₂, 50–500 ppb, certyfikowana ±2%
Powietrze zerowePowietrze syntetyczne wolne od SO₂ (<0,5 ppb), z generatora lub butli

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

🔍 Znajdź laboratorium wykonujące to badanie