🌿 Ditlenek siarki (SO₂) w gazach odlotowych — manualna metoda referencyjna z absorpcją w H₂O₂

Środowisko PN-EN 14791

Krótko: o co chodzi

Pobór próbki gazu grzaną sondą przez filtr do płuczek z roztworem nadtlenku wodoru (0,3 % lub 3 %), w których SO₂ jest absorbowany i utleniany do siarczanów; oznaczenie siarczanów chromatografią jonową lub miareczkowaniem nadchloranem baru wobec toryny; standardowa metoda referencyjna 0,5–2000 mg/m³. Badanie wykonuje się według normy PN-EN 14791:2017-04 (EN 14791:2017); Zakres walidacji: 0,5–2000 mg/m³ SO₂ (chromatografia jonowa); 5–2000 mg/m³ (toryna); pobór 30 min. Procedura obejmuje 6 kroków; stosuje się je m.in. do: Pomiary okresowe emisji SO₂ z kotłów energetycznych, spalarni i współspalarni odpadów, instalacji przemysłowych, Kalibracja i kontrola (QAL2, AST) automatycznych analizatorów SO₂ na kominach — metodyka referencyjna wg rozporządzenia o pomiarach emisji, Okresowe oznaczanie udziału SO₂ w gazach odlotowych (co najmniej raz na kwartał) przy kontroli stopnia odsiarczania.

W skrócie

  • Norma: PN-EN 14791:2017-04 (EN 14791:2017)
  • Kategoria: Środowisko
  • Kroków procedury: 6
  • Zakres walidacji: 0,5–2000 mg/m³ SO₂ (chromatografia jonowa); 5–2000 mg/m³ (toryna); pobór 30 min
  • Roztwór absorpcyjny: H₂O₂ 0,3 % (< 1000 mg/m³) lub 3,0 % (1000–2000 mg/m³); z 30 % H₂O₂ (ρ 1,11 kg/l), trwałość 1 tydzień w ciemności
  • Woda: ultraczysta, przewodność < 10 µS/m

Przegląd

EN 14791 określa standardową metodę referencyjną (SRM) oznaczania ditlenku siarki w gazach odlotowych z przewodów i kominów, opartą na układzie poboru i dwóch technikach analitycznych: chromatografii jonowej i metodzie z toryną. Norma podaje charakterystyki użytkowe i kryteria dla układów pomiarowych, stosuje się do monitoringu okresowego oraz do kalibracji i kontroli automatycznych systemów pomiarowych (AMS) zainstalowanych na kominie, a także określa kryteria równoważności metod alternatywnych (EN 14793). Zwalidowano ją w badaniach terenowych na spalarniach, współspalarniach i dużych obiektach spalania dla okresów poboru 30 min w zakresie 0,5–2000 mg/m³ SO₂ (chromatografia jonowa) i 5–2000 mg/m³ (toryna); wartości dopuszczalne dyrektyw są wyrażone w mg/m³ SO₂ dla gazu suchego w 273 K i 101,3 kPa. Wydanie 2017 zastąpiło EN 14791:2005. W Polsce rozporządzenie o pomiarach wielkości emisji wskazuje PN-EN 14791 (lub równoważną metodę instrumentalną wg PN-ISO 7935) jako metodykę referencyjną dla SO₂ przy kontroli ciągłych pomiarów oraz do okresowego oznaczania udziału SO₂ w gazach.

Zasada metody

Próbkę gazu pobiera się grzaną sondą o regulowanej temperaturze, filtruje i przepuszcza przez określony czas z kontrolowanym strumieniem przez roztwory absorpcyjne nadtlenku wodoru; ditlenek siarki jest absorbowany i utleniany do jonu siarczanowego. Stężenie masowe siarczanów w roztworach oznacza się chromatografią jonową albo miareczkowaniem roztworem nadchloranu baru wobec toryny jako wskaźnika (1 ml roztworu 0,005 mol/l Ba(ClO₄)₂ odpowiada 0,320 mg SO₂). SO₃ jest również absorbowany i przekształcany w siarczan, więc stanowi interferent. Metodę zwalidowano z roztworem 0,3 % H₂O₂ dla stężeń poniżej 1000 mg/m³ i 3,0 % H₂O₂ dla stężeń 1000–2000 mg/m³; przy słabej skuteczności absorpcji zmniejsza się strumień lub zwiększa stężenie roztworu. Skuteczność absorpcji ε = q1/(q1 + q2) kontroluje się z udziału drugiej płuczki, a wynik koryguje o ślepą próbę chemiczną (zawartość siarczanów w nieeksponowanym roztworze) i terenową.

Zastosowania

Kluczowe parametry

ParametrWartość
Zakres walidacji0,5–2000 mg/m³ SO₂ (chromatografia jonowa); 5–2000 mg/m³ (toryna); pobór 30 min
Roztwór absorpcyjnyH₂O₂ 0,3 % (< 1000 mg/m³) lub 3,0 % (1000–2000 mg/m³); z 30 % H₂O₂ (ρ 1,11 kg/l), trwałość 1 tydzień w ciemności
Wodaultraczysta, przewodność < 10 µS/m
Miareczkowanie (toryna)Ba(ClO₄)₂ 0,005 mol/l w 80 % 2-propanolu; fa = 0,320 mg SO₂/ml; nastawienie wobec H₂SO₄ 0,005 mol/l
Chromatografia jonowaeluent wg producenta (np. 1,7 mmol/l NaHCO₃ + 1,8 mmol/l Na₂CO₃ z supresorem); wzorzec siarczanowy 1000 mg/l (1,814 g K₂SO₄/l)
Warunki odniesienia273 K, 101,3 kPa, gaz suchy; niepewność rozszerzona k = 2 (95 %)

Norma

Numer normy
PN-EN 14791:2017-04 (EN 14791:2017)
Tytuł (PL)
Emisja ze źródeł stacjonarnych — Oznaczanie stężenia masowego tlenków siarki — Standardowa metoda odniesienia
Title (EN)
Stationary source emissions — Determination of mass concentration of sulphur oxides — Standard reference method

Procedura krok po kroku

  1. Planowanie i miejsce pomiaru

    Zaplanuj pomiar wg EN 15259 (płaszczyzna, punkty, jednorodność); ustal oczekiwane stężenie SO₂ i dobierz stężenie roztworu absorpcyjnego (0,3 % lub 3 %).

  2. Roztwór absorpcyjny

    Przygotuj roztwór 0,3 % H₂O₂ (ok. 10 ml 30 % H₂O₂ z 500 ml wody, uzupełnić do 1000 ml), przechowuj w szkle lub PE w ciemności nie dłużej niż tydzień, z luźno dokręconą nakrętką lub korkiem bezpieczeństwa (możliwy rozkład i rozerwanie butelki). Napełnij płuczki.

  3. Pobór

    Wprowadź grzaną sondę do punktu pomiarowego, przepuszczaj gaz przez filtr i szereg płuczek przez ustalony czas (np. 30 min) z kontrolowanym strumieniem; rejestruj objętość, temperaturę i ciśnienie na gazomierzu. Przygotuj ślepą próbę chemiczną i terenową.

  4. Analiza — chromatografia jonowa

    Sporządź wzorce siarczanowe przez rozcieńczenie roztworu wzorcowego roztworem absorpcyjnym, oznacz siarczany w roztworach z każdej płuczki i w ślepych próbach; sprawdź rozdzielczość pików.

  5. Analiza — metoda z toryną

    Alternatywnie: przygotowaną porcję roztworu (z ewentualną neutralizacją KOH lub HClO₄) miareczkuj nadchloranem baru 0,005 mol/l w 2-propanolu wobec toryny; uwzględnij objętość zużytą na ślepą próbę chemiczną.

  6. Obliczenia

    Oblicz masę SO₂ w roztworze (dla toryny fa = 0,320 mg/ml), skuteczność absorpcji ε = q1/(q1 + q2), objętość gazu suchego w warunkach standardowych i stężenie masowe w mg/m³; przelicz na referencyjne O₂ i sporządź budżet niepewności (k = 2).

Wymagany sprzęt i aparatura

SprzętPrzykładOrientacyjna cena
Grzana sonda o regulowanej temperaturze z filtrem cząstekmateriały obojętne; temperatura powyżej punktu rosy kwasu
Płuczki (absorbery) w szereguco najmniej dwie, do wyznaczenia skuteczności absorpcji ε
Pompa, regulator strumienia, gazomierz z termometrem i manometremobjętość przeliczana na warunki standardowe z korektą na ciśnienie pary wodnej przy gazomierzu mokrym
Chromatograf jonowy z supresorem i detektorem konduktometrycznymkolumna anionowa; skład roztworu regeneracyjnego supresora wg instrukcji producenta
Zestaw do miareczkowania (biureta) i naczynia szklane lub PEdo wariantu z toryną; butelki szklane lub PE do roztworu H₂O₂ z zabezpieczeniem przed nadciśnieniem

Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne

OdczynnikCASSzczegóły
Nadtlenek wodoru 30 % (ρ = 1,11 kg/l), cz.d.a.
Woda ultraczysta (< 10 µS/m)
Roztwór wzorcowy siarczanów 1000 mg/l (lub 1,814 g K₂SO₄ cz.d.a./l)
Eluent do chromatografii jonowej (np. NaHCO₃ 1,7 mmol/l + Na₂CO₃ 1,8 mmol/l) i roztwór regeneracyjny supresora
2-propanol ≥ 99,8 % i nadchloran baru 0,005 mol/l (1,7 g Ba(ClO₄)₂ bezwodnego w 200 ml wody, do 1000 ml 2-propanolem)
Kwas siarkowy 0,005 mol/l (roztwór mianowany)
Wodorotlenek potasu 0,1 mol/l; kwas nadchlorowy ok. 1 % (16 ml 60 % HClO₄ do 1000 ml)

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

Najczęstsze pytania

Jaka norma opisuje to badanie?

Badanie wykonuje się według normy PN-EN 14791:2017-04 (EN 14791:2017) — „Emisja ze źródeł stacjonarnych — Oznaczanie stężenia masowego tlenków siarki — Standardowa metoda odniesienia”. Tytuł angielski: „Stationary source emissions — Determination of mass concentration of sulphur oxides — Standard reference method”.

Na czym polega ta metoda?

Próbkę gazu pobiera się grzaną sondą o regulowanej temperaturze, filtruje i przepuszcza przez określony czas z kontrolowanym strumieniem przez roztwory absorpcyjne nadtlenku wodoru; ditlenek siarki jest absorbowany i utleniany do jonu siarczanowego. Stężenie masowe siarczanów w roztworach oznacza się chromatografią jonową albo miareczkowaniem roztworem nadchloranu baru wobec toryny jako wskaźnika (1 ml roztworu 0,005 mol/l Ba(ClO₄)₂ odpowiada 0,320 mg SO₂).

Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?

Zakres walidacji: 0,5–2000 mg/m³ SO₂ (chromatografia jonowa); 5–2000 mg/m³ (toryna); pobór 30 min; Roztwór absorpcyjny: H₂O₂ 0,3 % (< 1000 mg/m³) lub 3,0 % (1000–2000 mg/m³); z 30 % H₂O₂ (ρ 1,11 kg/l), trwałość 1 tydzień w ciemności; Woda: ultraczysta, przewodność < 10 µS/m; Miareczkowanie (toryna): Ba(ClO₄)₂ 0,005 mol/l w 80 % 2-propanolu; fa = 0,320 mg SO₂/ml; nastawienie wobec H₂SO₄ 0,005 mol/l.

Ile trwa wykonanie badania?

Procedura obejmuje 6 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.

Jaki sprzęt jest potrzebny?

Grzana sonda o regulowanej temperaturze z filtrem cząstek, Płuczki (absorbery) w szeregu, Pompa, regulator strumienia, gazomierz z termometrem i manometrem, Chromatograf jonowy z supresorem i detektorem konduktometrycznym, Zestaw do miareczkowania (biureta) i naczynia szklane lub PE.

Gdzie stosuje się to badanie?

Pomiary okresowe emisji SO₂ z kotłów energetycznych, spalarni i współspalarni odpadów, instalacji przemysłowych; Kalibracja i kontrola (QAL2, AST) automatycznych analizatorów SO₂ na kominach — metodyka referencyjna wg rozporządzenia o pomiarach emisji; Okresowe oznaczanie udziału SO₂ w gazach odlotowych (co najmniej raz na kwartał) przy kontroli stopnia odsiarczania; Równoległy pobór z parą wodną (EN 14790) w tym samym układzie; Wykazywanie równoważności metod instrumentalnych względem SRM (EN 14793).

Jakie środki ostrożności obowiązują?

Nadtlenek wodoru 30 % działa żrąco i utleniająco; roztwór absorpcyjny może się rozkładać — butelki nie zamykać szczelnie, stosować korki bezpieczeństwa; Nadchloran baru i kwas nadchlorowy: związki baru są toksyczne, nadchlorany — utleniające; 2-propanol łatwopalny; Praca przy gorącej sondzie i na platformie kominowej — rękawice termoodporne, zabezpieczenie przed upadkiem.

Które laboratorium wykona to badanie?

Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-EN 14791.

🔍 Znajdź laboratorium wykonujące to badanie