🌿 pH gleby w wodzie, KCl i CaCl₂ — metoda potencjometryczna

Środowisko PN-EN ISO 10390

Krótko: o co chodzi

Rutynowe oznaczanie pH (2–12) elektrodą szklaną w zawiesinie 1:5 (objętościowo) próbki gleby, osadu lub przetworzonych bioodpadów w wodzie (pH-H₂O), w 1 mol/l KCl (pH-KCl) lub w 0,01 mol/l CaCl₂ (pH-CaCl₂), po 60 min wytrząsania i 1–3 h odstania, w 20 ± 2 °C. Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 10390:2022-09 (ISO 10390:2021); wcześniej PN-ISO 10390:1997; Zakres: pH 2–12. Procedura obejmuje 5 kroków; stosuje się je m.in. do: Rutynowa analiza gleb rolniczych i ogrodniczych — ocena odczynu, klasyfikacja gleby, planowanie wapnowania, Monitoring gleb (chemizm gleb ornych, tereny przemysłowe, rekultywacja), Ocena osadów ściekowych i kompostów (przetworzonych bioodpadów) przed rolniczym wykorzystaniem.

W skrócie

  • Norma: PN-EN ISO 10390:2022-09 (ISO 10390:2021); wcześniej PN-ISO 10390:1997
  • Kategoria: Środowisko
  • Kroków procedury: 5
  • Zakres: pH 2–12
  • Stosunek próbka : roztwór: 1:5 objętościowo (≥ 5 ml próbki + 25 ml roztworu; bioodpady bez rozdrobnienia: ≥ 60 ml + 300 ml)
  • Roztwory: woda (przewodność ≤ 0,2 mS/m w 25 °C); KCl 1 mol/l (74,5 g/l); CaCl₂ 0,01 mol/l (1,47 g CaCl₂·2H₂O/l)

Przegląd

Odczyn gleby to miara kwasowości czynnej — stężenia jonów wodorowych w roztworze glebowym, wyrażana jako pH = −log[H⁺]. W praktyce gleboznawczej pH oznacza się w zawiesinie gleby z wodą destylowaną (pH-H₂O) albo z elektrolitem — roztworem KCl 1 mol/l (pH-KCl) lub CaCl₂ 0,01 mol/l (pH-CaCl₂); pomiar w elektrolicie wypiera jony H⁺ z kompleksu sorpcyjnego i daje wartości niższe niż w wodzie. Odczyn wpływa na dostępność składników pokarmowych, aktywność biologiczną i właściwości fizyczne gleby, a w Polsce stanowi podstawę klasyfikacji gleb (bardzo kwaśne, kwaśne, lekko kwaśne, obojętne, zasadowe) i ustalania potrzeb wapnowania.

ISO 10390:2021 (trzecie wydanie) zastąpiła ISO 10390:2005; połączono w niej treść ISO 10390:2005 i EN 15933:2012, rozszerzono zakres o osady i przetworzone bioodpady oraz dodano dane walidacyjne. Norma określa instrumentalną metodę rutynowego oznaczania pH w zakresie 2–12 elektrodą szklaną w zawiesinie 1:5 (ułamek objętościowy) i stosuje się do wszystkich rodzajów powietrznie suchych próbek gleby i przetworzonych bioodpadów (np. przygotowanych wg ISO 11464 lub EN 16179); osady ciekłe mierzy się bezpośrednio. Stosunek objętościowy wybrano, aby wszystkie próbki — także o małej gęstości — traktować jednakowo; wystarczająco dokładne jest odmierzanie próbki łyżką o znanej pojemności.

Zasada metody

Porcję analityczną (co najmniej 5 ml, odmierzoną łyżką) zawiesza się w pięciokrotnej objętości wody, roztworu KCl (c = 1 mol/l) lub CaCl₂ (c = 0,01 mol/l), wytrząsa 60 ± 10 min i pozostawia na co najmniej 1 h, lecz nie dłużej niż 3 h, unikając dostępu powietrza. pH zawiesiny mierzy się pehametrem z elektrodą szklaną i odniesienia (lub zespoloną) w 20 ± 2 °C podczas mieszania lub bezpośrednio po nim; odczyt uznaje się za stabilny, gdy w ciągu 5 s zmienia się nie więcej niż o 0,02 jednostki, i zapisuje z dwoma miejscami po przecinku, a w sprawozdaniu podaje z dokładnością 0,1 pH. Pehametr wzorcuje się co najmniej dwoma buforami (pH 4,00; 6,88; 9,22 w 20 °C lub handlowymi) w 20 ± 2 °C; powyżej pH 10 stosuje się elektrodę do tego zakresu lub dodatkowy bufor pH 12. W próbkach o dużej zawartości cząstek naładowanych (materia organiczna, ił) efekt zawiesinowy zmienia różnicę potencjałów — minimalizuje go łagodne mieszanie; w materiałach węglanowych pochłanianie CO₂ utrudnia osiągnięcie równowagi, a suszenie próbek zawierających siarczki może znacznie obniżyć pH.

Zastosowania

Kluczowe parametry

ParametrWartość
ZakrespH 2–12
Stosunek próbka : roztwór1:5 objętościowo (≥ 5 ml próbki + 25 ml roztworu; bioodpady bez rozdrobnienia: ≥ 60 ml + 300 ml)
Roztworywoda (przewodność ≤ 0,2 mS/m w 25 °C); KCl 1 mol/l (74,5 g/l); CaCl₂ 0,01 mol/l (1,47 g CaCl₂·2H₂O/l)
Czaswytrząsanie 60 ± 10 min; odstanie 1–3 h
Temperatura20 ± 2 °C (wzorcowanie i pomiar)
Odczyt i wynikstabilność ≤ 0,02 pH w 5 s; zapis 0,01; wynik 0,1 pH
Precyzja (ISO/TC 190, 35 laboratoriów)r 0,06–0,14; R 0,25–0,79 (H₂O najgorsza, CaCl₂ najlepsza)

Norma

Numer normy
PN-EN ISO 10390:2022-09 (ISO 10390:2021); wcześniej PN-ISO 10390:1997
Tytuł (PL)
Gleba, uzdatnione bioodpady oraz osady ściekowe — Oznaczanie pH
Title (EN)
Soil, treated biowaste and sludge — Determination of pH

Procedura krok po kroku

  1. Próbka laboratoryjna

    Użyj frakcji < 2 mm próbki powietrznie suchej lub suszonej w temperaturze nie wyższej niż 40 °C (np. wg ISO 11464 lub EN 16179). Przetworzone bioodpady o cząstkach 10–40 mm mierzy się bez rozdrabniania; próbki polowo wilgotne — po homogenizacji; osady ciekłe — bezpośrednio.

  2. Zawiesina

    Odmierz łyżką reprezentatywną porcję co najmniej 5 ml do butelki i dodaj pięciokrotną objętość wody, KCl 1 mol/l lub CaCl₂ 0,01 mol/l zależnie od celu. Wytrząsaj 60 ± 10 min, następnie pozostaw na 1–3 h, unikając dostępu powietrza (inne warunki dopuszczalne po wykazaniu porównywalności wyników).

  3. Wzorcowanie

    Ustaw pehametr według instrukcji producenta i wzorcuj co najmniej dwoma buforami w 20 ± 2 °C; przy sprawnych elektrodach równowaga ustala się zwykle w ciągu 30 s.

  4. Pomiar

    Zmierz pH zawiesiny w 20 ± 2 °C podczas mieszania (na tyle intensywnego, by zawiesina była jednorodna, bez wciągania powietrza) lub bezpośrednio po nim. Odczytaj po ustabilizowaniu (zmiana ≤ 0,02 pH w 5 s; zwykle do 1 min, dłużej przy wysokim pH, w wodzie i przy dużych różnicach pH między próbkami) i zapisz z dwoma miejscami po przecinku. Brak stabilizacji odnotuj w sprawozdaniu.

  5. Sprawozdanie

    Podaj odniesienie do normy, identyfikację próbki, użyty roztwór (lub pomiar bezpośredni w osadzie ciekłym), wynik z dokładnością 0,1 pH, trudności z równowagą oraz odstępstwa od normy.

Wymagany sprzęt i aparatura

SprzętPrzykładOrientacyjna cena
Pehametrz regulacją nachylenia i kompensacją temperatury, odczyt do 0,01 pH
Elektroda szklana i elektroda odniesienia lub elektroda zespolonadla pH > 10 elektroda do wysokich pH; w glebach zwiększone ryzyko uszkodzenia i zanieczyszczenia elektrod
Wytrząsarka lub mieszadłowytrząsanie zawiesiny 60 min
Termometr lub sonda temperaturydokładność 1 °C
Butelki na próbki ≥ 50 ml ze szkła borokrzemowego lub polietylenu z zakrętkąumożliwiające wytrząsanie i pomiar
Łyżka o znanej pojemności ≥ 5,0 mlodmierzanie porcji analitycznej objętościowo

Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne

OdczynnikCASSzczegóły
Woda o przewodności ≤ 0,2 mS/m (25 °C)
Chlorek potasu, c(KCl) = 1 mol/l (74,5 g w 1000 ml)
Chlorek wapnia, c(CaCl₂) = 0,01 mol/l (1,47 g CaCl₂·2H₂O w 1000 ml)
Bufor pH 4,00 (20 °C): 10,21 g wodoroftalanu potasu/l (suszony 2 h w 115 °C)
Bufor pH 6,88 (20 °C): 3,39 g KH₂PO₄ + 3,53 g Na₂HPO₄/l
Bufor pH 9,22 (20 °C): 3,80 g Na₂B₄O₇·10H₂O/l

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

Najczęstsze pytania

Jaka norma opisuje to badanie?

Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 10390:2022-09 (ISO 10390:2021); wcześniej PN-ISO 10390:1997 — „Gleba, uzdatnione bioodpady oraz osady ściekowe — Oznaczanie pH”. Tytuł angielski: „Soil, treated biowaste and sludge — Determination of pH”.

Na czym polega ta metoda?

Porcję analityczną (co najmniej 5 ml, odmierzoną łyżką) zawiesza się w pięciokrotnej objętości wody, roztworu KCl (c = 1 mol/l) lub CaCl₂ (c = 0,01 mol/l), wytrząsa 60 ± 10 min i pozostawia na co najmniej 1 h, lecz nie dłużej niż 3 h, unikając dostępu powietrza. pH zawiesiny mierzy się pehametrem z elektrodą szklaną i odniesienia (lub zespoloną) w 20 ± 2 °C podczas mieszania lub bezpośrednio po nim; odczyt uznaje się za stabilny, gdy w ciągu 5 s zmienia się nie więcej niż o 0,02 jednostki, i zapisuje z dwoma miejscami po przecinku, a w sprawozdaniu podaje z dokładnością 0,1 pH.

Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?

Zakres: pH 2–12; Stosunek próbka : roztwór: 1:5 objętościowo (≥ 5 ml próbki + 25 ml roztworu; bioodpady bez rozdrobnienia: ≥ 60 ml + 300 ml); Roztwory: woda (przewodność ≤ 0,2 mS/m w 25 °C); KCl 1 mol/l (74,5 g/l); CaCl₂ 0,01 mol/l (1,47 g CaCl₂·2H₂O/l); Czas: wytrząsanie 60 ± 10 min; odstanie 1–3 h.

Ile trwa wykonanie badania?

Procedura obejmuje 5 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.

Jaki sprzęt jest potrzebny?

Pehametr, Elektroda szklana i elektroda odniesienia lub elektroda zespolona, Wytrząsarka lub mieszadło, Termometr lub sonda temperatury, Butelki na próbki ≥ 50 ml ze szkła borokrzemowego lub polietylenu z zakrętką, Łyżka o znanej pojemności ≥ 5,0 ml.

Gdzie stosuje się to badanie?

Rutynowa analiza gleb rolniczych i ogrodniczych — ocena odczynu, klasyfikacja gleby, planowanie wapnowania; Monitoring gleb (chemizm gleb ornych, tereny przemysłowe, rekultywacja); Ocena osadów ściekowych i kompostów (przetworzonych bioodpadów) przed rolniczym wykorzystaniem; Badania gleb leśnych, podłoży ogrodniczych i terenów zieleni; Parametr towarzyszący oznaczaniu metali, składników przyswajalnych i kwasowości hydrolitycznej.

Jakie środki ostrożności obowiązują?

Roztwory i bufory są mało niebezpieczne; chroń elektrodę szklaną przed uszkodzeniem i zanieczyszczeniem materiałem glebowym; Próbki gleb zanieczyszczonych traktuj jak materiał potencjalnie niebezpieczny — rękawice, unikanie pylenia; Wodoroftalan potasu i diwodorofosforan potasu susz przed użyciem 2 h w 115 ± 5 °C; przy odważaniu odczynników unikaj pylenia.

Które laboratorium wykona to badanie?

Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-EN ISO 10390.

🔍 Znajdź laboratorium wykonujące to badanie