♻️ Oznaczanie węgla, wodoru, azotu i siarki w stałych paliwach wtórnych (PN-EN ISO 21663)

Petrochemia i paliwa PN-EN ISO 21663

Krótko: o co chodzi

Instrumentalne oznaczanie całkowitej zawartości C, H, N i S w stałych paliwach wtórnych (SRF), aparatami mikro i makro. Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 21663:2021-06 (wersja angielska; wprowadza EN ISO 21663:2020 [IDT] oraz ISO 21663:2020 [IDT]); Zakres stosowalności (wprost z karty): stężenia w suchej masie: C > 0,1 %, N > 0,1 %, H > 0,1 %, S > 0,05 %. Poniżej tych wartości metoda nie ma zastosowania — to informacja dla zlecającego, nie ograniczenie techniczne laboratorium. Procedura obejmuje 5 kroków; stosuje się je m.in. do: Badanie stałego paliwa wtórnego (SRF) przed skierowaniem do współspalania, Ocena odpadów przetwarzanych na paliwo alternatywne — najliczniejsza matryca przy tej normie w zakresach, Sprawdzenie, czy starsze sprawozdanie powołujące PN-EN 15407 mogło w ogóle obejmować siarkę.

W skrócie

  • Norma: PN-EN ISO 21663:2021-06 (wersja angielska; wprowadza EN ISO 21663:2020 [IDT] oraz ISO 21663:2020 [IDT])
  • Kategoria: Petrochemia i paliwa
  • Kroków procedury: 5
  • STATUS (stan karty PKN na 22-09-2026): AKTUALNA — karta PN-EN ISO 21663:2021-06 nie ma nagłówka „Wycofana" ani wiersza „Data wycofania". Data publikacji 07-06-2021, 26 stron
  • Co zastąpiła — i co się przy tym ZMIENIŁO MERYTORYCZNIE: PN-EN 15407:2011 „Metody oznaczania zawartości węgla (C), wodoru (H) i azotu (N)", wycofana 07-06-2021. Nowa norma ma w tytule TAKŻE SIARKĘ — następstwo numeru nie było samą zmianą numeru, tylko poszerzeniem zakresu badania
  • Zakres stosowalności (wprost z karty): stężenia w suchej masie: C > 0,1 %, N > 0,1 %, H > 0,1 %, S > 0,05 %. Poniżej tych wartości metoda nie ma zastosowania — to informacja dla zlecającego, nie ograniczenie techniczne laboratorium

Przegląd

CO NORMA OBEJMUJE — ZA KARTĄ KATALOGOWĄ. Zakres przytoczony z karty PKN (odczyt 22.09.2026): „Niniejszy dokument określa oznaczanie całkowitej zawartości węgla, wodoru, azotu i siarki w stałych paliwach wtórnych za pomocą metod instrumentalnych. W zależności od ilości użytej porcji testowej stosowane są aparaty mikro i makro instrumentalne. Niniejszą metodę stosuje się do stężeń w suchej masie C> 0,1%, N> 0,1%, H> 0,1% i S> 0,05%."

NASTĘPCA DOPISAŁ PIERWIASTEK — I TO JEST NAJWAŻNIEJSZA RZECZ W TYM WPISIE. Poprzedniczka, PN-EN 15407:2011, nosiła tytuł „Stałe paliwa wtórne — Metody oznaczania zawartości węgla (C), wodoru (H) i azotu (N)". Obecna norma ma w tytule TAKŻE SIARKĘ (S). Zmiana numeru dokumentu nie była więc samą zmianą numeru: ZAKRES BADANIA SIĘ POSZERZYŁ. Laboratorium powołujące starą normę NIE MIAŁO w jej ramach siarki — i porównując dwa zakresy akredytacji, z których jeden powołuje 15407, a drugi 21663, czytelnik porównuje dokumenty o RÓŻNEJ ZAWARTOŚCI, nie dwa wydania tego samego. Łańcuch następstwa potwierdzają obie karty: nowa podaje „Zastępuje PN-EN 15407:2011", stara ma nagłówek „Wycofana i zastąpiona przez PN-EN ISO 21663:2021-06" i wiersz „Data wycofania: 07-06-2021".

PRÓG STOSOWALNOŚCI JEST CZĘŚCIĄ METODY, NIE JEJ OGRANICZENIEM TECHNICZNYM. Karta podaje wprost zakres stężeń: C > 0,1 %, N > 0,1 %, H > 0,1 %, S > 0,05 % w suchej masie. Poniżej tych wartości metoda nie ma zastosowania — i to jest informacja dla zlecającego, nie dla laboratorium: wynik „poniżej 0,05 % siarki" nie jest wynikiem tej metody.

POWOŁANIA PRZEJŚCIOWE — SZEŚĆ POZYCJI, JEDNO LABORATORIUM. Pomiar (22-09-2026): PN-EN ISO 21663 występuje w 65 pozycjach u 18 laboratoriów; wycofana PN-EN 15407 — w 6 pozycjach u jednego, i WSZYSTKIE SZEŚĆ powołują jednocześnie normę nową. Nie ma ani jednej pozycji powołującej wyłącznie dokument wycofany. Przejście jest więc praktycznie zakończone, a to, co po nim zostało, ma postać powołania łącznego — innego zjawiska niż zaległość.

OSIEMNAŚCIE LABORATORIÓW NA SZEŚĆDZIESIĄT PIĘĆ POZYCJI — DRUGI BIEGUN TEGO SAMEGO ZJAWISKA. Osobny wpis Bazy Wiedzy dotyczy PN-EN ISO 16968: tamta norma ma 135 pozycji u OŚMIU laboratoriów, z czego 123 u jednego. UWAGA O POCHODZENIU TEJ LICZBY (dopisana 22-09-2026): liczba 135 pochodzi Z INNEGO WPISU i z jednej z dwóch kopii bazy zakresów, na których liczymy. W drugiej, niezależnej kopii ta sama norma ma 55 pozycji u tych samych OŚMIU laboratoriów, z czego 43 u jednego — bo w tamtej kopii laboratorium AB 053 ma 438 pozycji zamiast 886. Liczba laboratoriów zgadza się w obu kopiach, liczby pozycji nie. Porównanie „135 wobec 65" w tamtej kopii brzmi „55 wobec 65" i prowadzi do wniosku ODWROTNEGO: rozproszenie byłoby podobne, a nie przeciwne. Wniosek o dwóch biegunach opieramy więc na LICZBIE LABORATORIÓW (osiem wobec osiemnastu), która jest zgodna po obu stronach, a nie na liczbie pozycji. Tutaj rozkład jest odwrotny: badanie robi wiele jednostek, każda kilka pozycji. Te dwie liczby — „135 pozycji" i „65 pozycji" — porównane bez liczby laboratoriów prowadziłyby do wniosku odwrotnego niż prawdziwy.

POSTAĆ ZAPISU. Czterdzieści dziewięć pozycji podaje „PN-EN ISO 21663:2021-06", szesnaście — „PN-EN ISO 21663" bez roku. Zakładka laboratoriów przy tym wpisie szuka prefiksem „PN-EN ISO 21663" i obejmuje obie postacie.

CZEGO NIE PODAJEMY. Tekstu normy nie mieliśmy (26 stron, wersja angielska, Sektor Górnictwa, KT 144 Koksu i Przetworzonych Paliw Stałych, ICS 75.160.10). NIE PODAJEMY: warunków spalania, temperatur, rodzaju gazu nośnego, sposobu wzorcowania, wymagań wobec masy porcji analitycznej ani wymagań powtarzalności. Karta rozróżnia aparaty „mikro i makro" zależnie od ilości porcji testowej — na czym dokładnie polega ta granica, w karcie nie ma i my jej nie dopowiadamy. Nie ustalaliśmy też, czy i które akty prawne dotyczące paliw z odpadów wskazują tę normę z nazwy.

Zasada metody

Odważoną porcję paliwa wtórnego spala się w aparacie analizatora, a powstające produkty spalania mierzy się detektorami przypisanymi poszczególnym pierwiastkom. Wynik dotyczy zawartości CAŁKOWITEJ węgla, wodoru, azotu i siarki w suchej masie. Warunków spalania i pomiaru nie przytaczamy — są treścią normy, której tekstu nie mieliśmy.

Zastosowania

Kluczowe parametry

ParametrWartość
STATUS (stan karty PKN na 22-09-2026)AKTUALNA — karta PN-EN ISO 21663:2021-06 nie ma nagłówka „Wycofana" ani wiersza „Data wycofania". Data publikacji 07-06-2021, 26 stron
Co zastąpiła — i co się przy tym ZMIENIŁO MERYTORYCZNIEPN-EN 15407:2011 „Metody oznaczania zawartości węgla (C), wodoru (H) i azotu (N)", wycofana 07-06-2021. Nowa norma ma w tytule TAKŻE SIARKĘ — następstwo numeru nie było samą zmianą numeru, tylko poszerzeniem zakresu badania
Zakres stosowalności (wprost z karty)stężenia w suchej masie: C > 0,1 %, N > 0,1 %, H > 0,1 %, S > 0,05 %. Poniżej tych wartości metoda nie ma zastosowania — to informacja dla zlecającego, nie ograniczenie techniczne laboratorium
Rodzaje aparatówmikro i makro — „w zależności od ilości użytej porcji testowej" (za kartą). Na czym polega granica między nimi, karta nie podaje i my tego nie dopowiadamy
Skala powołań — Z liczbą laboratoriów65 pozycji u 18 laboratoriów (pomiar 22-09-2026). Rozkład rozproszony: badanie robi wiele jednostek po kilka pozycji. Liczba policzona w polu dokumentu odniesienia bazy zakresów — w tym samym polu szuka zakładka „Laboratoria”
Porównanie z PN-EN ISO 16968 (pierwiastki śladowe w biopaliwach)tamta norma ma 135 pozycji, ale u OŚMIU laboratoriów, z czego 123 u jednego. Zestawienie samych liczb pozycji („135 wobec 65") dałoby wniosek odwrotny do prawdziwego — dlatego liczba pozycji bez liczby laboratoriów nie jest miarą rozpowszechnienia
Powołania dokumentu wycofanegoPN-EN 15407:2011 — 6 pozycji u jednego laboratorium, WSZYSTKIE razem z normą aktualną. Ani jednej pozycji powołującej wyłącznie dokument wycofany: to powołanie przejściowe, nie zaległość
Postacie zapisu w zakresach„PN-EN ISO 21663:2021-06" (49 pozycji) i „PN-EN ISO 21663" bez roku (16). Zakładka laboratoriów szuka prefiksem i obejmuje obie
Najczęstsze pozycje w zakresachzawartość wodoru (11), węgla całkowitego (8 plus 3 z dopiskiem TC), azotu (7), siarki (4 plus 3 jako „siarka całkowita"). Każdy pierwiastek bywa osobną pozycją, choć norma jest jedna
Podstawa prawnaNIE USTALILIŚMY, czy akty dotyczące paliw z odpadów wskazują tę normę z nazwy — sprawdzenie obejmowało karty katalogowe i bazę zakresów, nie akty prawne
Treść normyNIE PODAJEMY — tekstu nie mieliśmy. Dotyczy warunków spalania, temperatur, gazu nośnego, wzorcowania, masy porcji analitycznej i wymagań powtarzalności

Norma

Numer normy
PN-EN ISO 21663:2021-06 (wersja angielska; wprowadza EN ISO 21663:2020 [IDT] oraz ISO 21663:2020 [IDT])
Tytuł (PL)
Stałe paliwa wtórne — Metody instrumentalne oznaczania zawartości węgla (C), wodoru (H), azotu (N) i siarki (S)
Title (EN)
Solid recovered fuels — Instrumental methods for the determination of carbon (C), hydrogen (H), nitrogen (N) and sulfur (S)

Procedura krok po kroku

  1. Sprawdzenie, czy spodziewana zawartość mieści się w zakresie metody

    Metoda ma zastosowanie przy C > 0,1 %, N > 0,1 %, H > 0,1 % i S > 0,05 % w suchej masie. Przy zawartości niższej wynik nie jest wynikiem tej metody i trzeba to ustalić PRZED badaniem, nie po nim.

  2. Przygotowanie próbki analitycznej

    Wynik dotyczy porcji faktycznie spalonej. Sposobu przygotowania próbki analitycznej NIE PODAJEMY — tekstu normy nie mieliśmy.

  3. Oznaczenie zawartości wilgoci

    Wynik podaje się w suchej masie, więc wymaga znajomości zawartości wilgoci; sposobu jej oznaczenia NIE USTALONO. Błąd w tym kroku wchodzi do wyniku końcowego, który wygląda poprawnie.

  4. Spalenie porcji analitycznej i pomiar

    Warunków spalania, temperatur, gazów i sposobu detekcji nie przytaczamy — są treścią normy. Wybór aparatu mikro albo makro wiąże się z wielkością porcji testowej.

  5. Zapis wyniku z podaniem podstawy odniesienia

    Podać, że wynik dotyczy suchej masy, oraz który pierwiastek oznaczono. Przy porównaniu ze sprawozdaniem powołującym PN-EN 15407 pamiętać, że tamten dokument siarki nie obejmował.

Wymagany sprzęt i aparatura

SprzętPrzykładOrientacyjna cena
Analizator elementarny (aparat mikro albo makro)Karta rozróżnia oba rodzaje zależnie od ilości porcji testowej; wymagań wobec aparatu nie przytaczamy — są w tekście normy—
WagaWynik odnosi się do odważonej porcji analitycznej; wymaganej dokładności ważenia NIE USTALONO — tekstu normy nie mieliśmy—
Wyposażenie do przygotowania próbki analitycznejNIE USTALONO — tekstu normy nie mieliśmy—
Oznaczenie wilgociWynik podaje się w suchej masie (karta), więc potrzebna jest zawartość wilgoci; sposobu jej oznaczenia NIE USTALONO—

Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne

OdczynnikCASSzczegóły
Gazy do spalania i nośne—Rodzaju i czystości nie podajemy — są w tekście normy, którego nie mieliśmy
Materiały odniesienia do wzorcowania analizatora—Ich rodzaju i wymagań wobec nich NIE USTALONO — tekstu normy nie mieliśmy

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

Najczęstsze pytania

Jaka norma opisuje to badanie?

Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 21663:2021-06 (wersja angielska; wprowadza EN ISO 21663:2020 [IDT] oraz ISO 21663:2020 [IDT]) — „Stałe paliwa wtórne — Metody instrumentalne oznaczania zawartości węgla (C), wodoru (H), azotu (N) i siarki (S)”. Tytuł angielski: „Solid recovered fuels — Instrumental methods for the determination of carbon (C), hydrogen (H), nitrogen (N) and sulfur (S)”.

Na czym polega ta metoda?

Odważoną porcję paliwa wtórnego spala się w aparacie analizatora, a powstające produkty spalania mierzy się detektorami przypisanymi poszczególnym pierwiastkom. Wynik dotyczy zawartości CAŁKOWITEJ węgla, wodoru, azotu i siarki w suchej masie.

Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?

STATUS (stan karty PKN na 22-09-2026): AKTUALNA — karta PN-EN ISO 21663:2021-06 nie ma nagłówka „Wycofana" ani wiersza „Data wycofania". Data publikacji 07-06-2021, 26 stron; Co zastąpiła — i co się przy tym ZMIENIŁO MERYTORYCZNIE: PN-EN 15407:2011 „Metody oznaczania zawartości węgla (C), wodoru (H) i azotu (N)", wycofana 07-06-2021. Nowa norma ma w tytule TAKŻE SIARKĘ — następstwo numeru nie było samą zmianą numeru, tylko poszerzeniem zakresu badania; Zakres stosowalności (wprost z karty): stężenia w suchej masie: C > 0,1 %, N > 0,1 %, H > 0,1 %, S > 0,05 %. Poniżej tych wartości metoda nie ma zastosowania — to informacja dla zlecającego, nie ograniczenie techniczne laboratorium; Rodzaje aparatów: mikro i makro — „w zależności od ilości użytej porcji testowej" (za kartą). Na czym polega granica między nimi, karta nie podaje i my tego nie dopowiadamy.

Ile trwa wykonanie badania?

Procedura obejmuje 5 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.

Jaki sprzęt jest potrzebny?

Analizator elementarny (aparat mikro albo makro), Waga, Wyposażenie do przygotowania próbki analitycznej, Oznaczenie wilgoci.

Gdzie stosuje się to badanie?

Badanie stałego paliwa wtórnego (SRF) przed skierowaniem do współspalania; Ocena odpadów przetwarzanych na paliwo alternatywne — najliczniejsza matryca przy tej normie w zakresach; Sprawdzenie, czy starsze sprawozdanie powołujące PN-EN 15407 mogło w ogóle obejmować siarkę; Odczytanie wyniku C, H, N, S podanego w suchej masie wraz z progiem stosowalności metody.

Jakie środki ostrożności obowiązują?

Analizator pracuje w wysokiej temperaturze — ryzyko oparzenia i pożaru przy niedopalonych resztkach; Butle z gazami sprężonymi zabezpieczone przed przewróceniem, przewody sprawdzane na szczelność; Paliwo wtórne z odpadów może zawierać składniki nieznanego pochodzenia, w tym ostre i skażone — rękawice odporne na przekłucie przy rozdrabnianiu; Pyły paliwa wtórnego są palne — przy przesypywaniu i rozdrabnianiu stosować odciąg.

Które laboratorium wykona to badanie?

Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-EN ISO 21663.

🔍 Znajdź laboratorium wykonujące to badanie