🦠 Mezofilne bakterie fermentacji mlekowej w żywności — metoda płytkowa na agarze MRS (pH 5,7), 30 °C, 72 h
Krótko: o co chodzi
Po 1 ml próbki lub rozcieńczeń posiewa się wgłębnie na dwie płytki, zalewa ok. Badanie wykonuje się według normy PN-ISO 15214:2002 (ISO 15214:1998); Inkubacja: 30 °C ± 1 °C, 72 h ± 3 h, płytki odwrócone; unikać wysychania agaru (rośnie hamowanie). Procedura obejmuje 7 kroków; stosuje się je m.in. do: Produkty fermentowane: jogurty, kefiry, sery, kiszonki, fermentowane soki warzywne, kiełbasy dojrzewające — kontrola kultur starterowych i liczby żywych bakterii, Probiotyki i suplementy (liczba żywych komórek Lactobacillus), badania przeżywalności w modelowym przewodzie pokarmowym, Ocena psucia produktów przez bakterie mlekowe (mięso pakowane próżniowo, sałatki, napoje).
W skrócie
- Norma: PN-ISO 15214:2002 (ISO 15214:1998)
- Kategoria: Mikrobiologia
- Kroków procedury: 7
- Inkubacja: 30 °C ± 1 °C, 72 h ± 3 h, płytki odwrócone; unikać wysychania agaru (rośnie hamowanie)
- Podłoże: agar MRS pH 5,7 ± 0,1 (25 °C); 121 °C 15 min; ok. 15 ml na płytkę w ok. 47 °C
- Liczenie: płytki < 300 kolonii w dwóch kolejnych rozcieńczeniach, ≥ 15 kolonii na co najmniej jednej płytce
Przegląd
ISO 15214:1998 określa horyzontalną metodę oznaczania liczby żywych mezofilnych bakterii fermentacji mlekowej przez liczenie kolonii rosnących w podłożu stałym po inkubacji w 30 °C przez 3 dni; stosuje się ją do produktów dla ludzi i pasz. W niektórych produktach występują psychrotrofowe lub termofilne bakterie mlekowe wymagające innych temperatur, a nie wszystkie bakterie mlekowe rosną na agarze MRS o pH 5,7 (niektóre słabo). Mezofilne bakterie fermentacji mlekowej definiuje się jako bakterie tworzące kolonie w 30 °C w stałym podłożu selektywnym (MRS o pH 5,7) w warunkach badania. Zbuforowana woda peptonowa nie zawsze zapewnia dobrą rewitalizację bakterii mlekowych (załącznik A). W polskiej literaturze naukowej (np. badania przeżywalności szczepów Lactobacillus w modelowym przewodzie pokarmowym, ŻNTJ 2015) liczbę komórek bakterii oznacza się „zgodnie z PN-ISO 15214:2002 na podłożu stałym MRS”; w dydaktyce (UWM) jogurty i fermentowane soki warzywne posiewa się po 0,1 ml rozcieńczeń na płytki MRS z inkubacją w pojemnikach do beztlenowców z saszetkami.
Zasada metody
Przygotowuje się dwie płytki z agarem MRS o pH 5,7 posiane wgłębnie (lub ewentualnie powierzchniowo) określoną ilością próbki płynnej lub zawiesiny wyjściowej oraz kolejne pary płytek z rozcieńczeń dziesiętnych; płytki inkubuje się w 30 °C przez 72 h; liczbę bakterii na g lub ml oblicza się z liczby kolonii na wybranych płytkach, ewentualnie po potwierdzeniu. Podłoże MRS (de Man, Rogosa, Sharpe) na 1000 ml: hydrolizat kazeiny 10 g, ekstrakt mięsny 10 g, ekstrakt drożdżowy 4 g, cytrynian triamonowy 2 g, octan sodu 5 g, MgSO₄·7H₂O 0,2 g, MnSO₄·4H₂O 0,05 g, K₂HPO₄ 2 g, glukoza 20 g, Tween 80 1,08 g, agar 12–18 g; składniki rozpuszcza się przez gotowanie, pH nastawia tak, by po sterylizacji wynosiło 5,7 ± 0,1 w 25 °C (tolerancja ± 0,1, aby pH nie spadło poniżej 5,6), sterylizuje 15 min w 121 °C i chłodzi do ok. 47 °C (przechowywane podłoże topi się we wrzącej łaźni i chłodzi do 47 °C). Przy ryzyku obfitego zanieczyszczenia drożdżami (np. kiełbasy suszone) dodaje się kwas sorbowy: 1,4 g rozpuszczone w ok. 10 ml 1 mol/l NaOH, sterylizowane filtracyjnie, do 1000 ml MRS ostudzonego do 47 °C, pH końcowe 5,7 ± 0,1. Gotowe podłoża handlowe są dopuszczalne, ale ich skład i pH mogą się różnić i dawać inne wyniki. Posiew powierzchniowy z inkubacją beztlenową lub mikroaerofilną (słoje ze świecą) oraz podłoże dwuwarstwowe są dopuszczalne. Niektóre Leuconostoc tworzą duże śluzowate kolonie utrudniające rozwój innych (zaniżenie); z powodu możliwego wzrostu innych drobnoustrojów na MRS w niektórych produktach kolonie potwierdza się prostymi testami (barwienie Grama, katalaza) — odnotowując to w sprawozdaniu. Obliczenie: N = ΣC / [V·(n₁ + 0,1·n₂)·d], zaokrąglone do dwóch cyfr znaczących; przy < 15 koloniach na płytkach z próbki/zawiesiny wyjściowej podaje się liczbę szacunkową (średnia arytmetyczna y; NE = y dla produktów płynnych, y/d dla pozostałych).
Zastosowania
- Produkty fermentowane: jogurty, kefiry, sery, kiszonki, fermentowane soki warzywne, kiełbasy dojrzewające — kontrola kultur starterowych i liczby żywych bakterii
- Probiotyki i suplementy (liczba żywych komórek Lactobacillus), badania przeżywalności w modelowym przewodzie pokarmowym
- Ocena psucia produktów przez bakterie mlekowe (mięso pakowane próżniowo, sałatki, napoje)
- Pasze i kiszonki (inokulanty), surowce roślinne
- Kontrola jakości podłoża MRS i kultur w mleczarstwie
Kluczowe parametry
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Inkubacja | 30 °C ± 1 °C, 72 h ± 3 h, płytki odwrócone; unikać wysychania agaru (rośnie hamowanie) |
| Podłoże | agar MRS pH 5,7 ± 0,1 (25 °C); 121 °C 15 min; ok. 15 ml na płytkę w ok. 47 °C |
| Liczenie | płytki < 300 kolonii w dwóch kolejnych rozcieńczeniach, ≥ 15 kolonii na co najmniej jednej płytce |
| Wynik | N = ΣC/[V(n₁ + 0,1n₂)d], 2 cyfry znaczące, jako 1,0–9,9 × 10ⁿ na g lub ml; liczba szacunkowa przy < 15 kolonii |
| Dodatek przeciw drożdżom | kwas sorbowy 1,4 g/l (w 10 ml 1 mol/l NaOH, filtrowany) |
| Warianty | posiew powierzchniowy + inkubacja beztlenowa/mikroaerofilna (słoje ze świecą); MRS dwuwarstwowy |
| Potwierdzenie (opcjonalne) | barwienie Grama, katalaza — dla produktów, w których na MRS rosną inne drobnoustroje |
Norma
- Numer normy
- PN-ISO 15214:2002 (ISO 15214:1998)
- Tytuł (PL)
- Mikrobiologia żywności i pasz — Horyzontalna metoda oznaczania liczby mezofilnych bakterii fermentacji mlekowej — Metoda płytkowa w temperaturze 30 stopni C
- Title (EN)
- Microbiology of food and animal feeding stuffs — Horizontal method for the enumeration of mesophilic lactic acid bacteria — Colony-count technique at 30 °C
Procedura krok po kroku
-
Podłoże
Rozpuść składniki MRS przez gotowanie, nastaw pH tak, by po sterylizacji wynosiło 5,7 ± 0,1 w 25 °C, sterylizuj 15 min w 121 °C i ostudź do ok. 47 °C (przechowywane podłoże stop we wrzącej łaźni i ostudź do 47 °C); przy ryzyku drożdży dodaj przefiltrowany roztwór kwasu sorbowego (1,4 g w ok. 10 ml 1 mol/l NaOH na 1 l).
-
Próbka i rozcieńczenia
Przygotuj zawiesinę wyjściową i rozcieńczenia dziesiętne wg ISO 6887-1; próbka ma być reprezentatywna i nieuszkodzona w transporcie.
-
Posiew
Do dwóch jałowych płytek przenieś po 1 ml próbki płynnej lub zawiesiny wyjściowej, do kolejnych par — po 1 ml kolejnych rozcieńczeń (nowa pipeta na każde rozcieńczenie); przy dużych liczbach posiej tylko rozcieńczenia potrzebne do liczenia.
-
Zalanie
Wlej do każdej płytki ok. 15 ml MRS o temperaturze ok. 47 °C, ostrożnie wymieszaj i pozostaw do zestalenia (alternatywnie posiew powierzchniowy z inkubacją beztlenową lub mikroaerofilną albo MRS dwuwarstwowy).
-
Inkubacja
Odwrócone płytki inkubuj w 30 °C przez 72 h ± 3 h, chroniąc agar przed wysychaniem.
-
Liczenie i potwierdzenie
Policz kolonie na płytkach z < 300 kolonii w dwóch kolejnych rozcieńczeniach i ≥ 15 na co najmniej jednej; uwzględnij możliwe śluzowate kolonie Leuconostoc; w razie potrzeby potwierdź kolonie barwieniem Grama i testem katalazy (odnotuj w sprawozdaniu).
-
Obliczenie
N = ΣC/[V(n₁ + 0,1n₂)d] (np. (168 + 215 + 14 + 25)/[1·(2 + 0,2)·10⁻²] = 19 182 → 1,9 × 10⁴/g); przy < 15 kolonii — liczba szacunkowa NE = y (płynne) lub y/d (inne); wynik jako 1,0–9,9 × 10ⁿ na g lub ml.
Wymagany sprzęt i aparatura
| Sprzęt | Przykład | Orientacyjna cena |
|---|---|---|
| Cieplarka 30 °C ± 1 °C | — | |
| Łaźnia wodna 47 °C ± 2 °C i łaźnia wrząca | chłodzenie i topienie podłoża | — |
| Płytki Petriego 90–100 mm, pipety 10 ml (0,5 ml) i 1 ml (0,1 ml) | — | |
| pH-metr (0,01; ± 0,1 pH w 25 °C) | nastawianie pH 5,7 | — |
| Autoklaw i suszarka; opcjonalnie słoje beztlenowe/ze świecą | wg ISO 7218 | — |
Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne
| Odczynnik | CAS | Szczegóły |
|---|---|---|
| Agar MRS (hydrolizat kazeiny 10 g, ekstrakt mięsny 10 g, ekstrakt drożdżowy 4 g, cytrynian triamonowy 2 g, octan sodu 5 g, MgSO₄·7H₂O 0,2 g, MnSO₄·4H₂O 0,05 g, K₂HPO₄ 2 g, glukoza 20 g, Tween 80 1,08 g, agar 12–18 g/l), pH 5,7 | — | |
| Kwas sorbowy 1,4 g + NaOH 1 mol/l (ok. 10 ml), sterylizowane filtracyjnie | — | |
| Rozcieńczalniki wg ISO 6887-1 | — | |
| Odczynniki do barwienia Grama, H₂O₂ do testu katalazy | — |
Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)
- Bakterie mlekowe nie są patogenne, ale próbki żywności mogą zawierać patogeny — dobra praktyka mikrobiologiczna
- Gorący agar (47 °C) i wrząca łaźnia — ochrona przed poparzeniem; 1 mol/l NaOH — żrący
- Słoje beztlenowe ze świecą lub generatorami — ostrożnie z otwartym ogniem i wodorem
Najczęstsze pytania
Jaka norma opisuje to badanie?
Badanie wykonuje się według normy PN-ISO 15214:2002 (ISO 15214:1998) — „Mikrobiologia żywności i pasz — Horyzontalna metoda oznaczania liczby mezofilnych bakterii fermentacji mlekowej — Metoda płytkowa w temperaturze 30 stopni C”. Tytuł angielski: „Microbiology of food and animal feeding stuffs — Horizontal method for the enumeration of mesophilic lactic acid bacteria — Colony-count technique at 30 °C”.
Na czym polega ta metoda?
Przygotowuje się dwie płytki z agarem MRS o pH 5,7 posiane wgłębnie (lub ewentualnie powierzchniowo) określoną ilością próbki płynnej lub zawiesiny wyjściowej oraz kolejne pary płytek z rozcieńczeń dziesiętnych; płytki inkubuje się w 30 °C przez 72 h; liczbę bakterii na g lub ml oblicza się z liczby kolonii na wybranych płytkach, ewentualnie po potwierdzeniu. Podłoże MRS (de Man, Rogosa, Sharpe) na 1000 ml: hydrolizat kazeiny 10 g, ekstrakt mięsny 10 g, ekstrakt drożdżowy 4 g, cytrynian triamonowy 2 g, octan sodu 5 g, MgSO₄·7H₂O 0,2 g, MnSO₄·4H₂O 0,05 g, K₂HPO₄ 2 g, glukoza 20 g, Tween 80 1,08 g, agar 12–18 g; składniki rozpuszcza się przez gotowanie, pH nastawia tak, by po sterylizacji wynosiło 5,7 ± 0,1 w 25 °C (tolerancja ± 0,1, aby pH nie spadło poniżej 5,6), sterylizuje 15 min w 121 °C i chłodzi do ok.
Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?
Inkubacja: 30 °C ± 1 °C, 72 h ± 3 h, płytki odwrócone; unikać wysychania agaru (rośnie hamowanie); Podłoże: agar MRS pH 5,7 ± 0,1 (25 °C); 121 °C 15 min; ok. 15 ml na płytkę w ok. 47 °C; Liczenie: płytki < 300 kolonii w dwóch kolejnych rozcieńczeniach, ≥ 15 kolonii na co najmniej jednej płytce; Wynik: N = ΣC/[V(n₁ + 0,1n₂)d], 2 cyfry znaczące, jako 1,0–9,9 × 10ⁿ na g lub ml; liczba szacunkowa przy < 15 kolonii.
Ile trwa wykonanie badania?
Procedura obejmuje 7 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.
Jaki sprzęt jest potrzebny?
Cieplarka 30 °C ± 1 °C, Łaźnia wodna 47 °C ± 2 °C i łaźnia wrząca, Płytki Petriego 90–100 mm, pipety 10 ml (0,5 ml) i 1 ml (0,1 ml), pH-metr (0,01; ± 0,1 pH w 25 °C), Autoklaw i suszarka; opcjonalnie słoje beztlenowe/ze świecą.
Gdzie stosuje się to badanie?
Produkty fermentowane: jogurty, kefiry, sery, kiszonki, fermentowane soki warzywne, kiełbasy dojrzewające — kontrola kultur starterowych i liczby żywych bakterii; Probiotyki i suplementy (liczba żywych komórek Lactobacillus), badania przeżywalności w modelowym przewodzie pokarmowym; Ocena psucia produktów przez bakterie mlekowe (mięso pakowane próżniowo, sałatki, napoje); Pasze i kiszonki (inokulanty), surowce roślinne; Kontrola jakości podłoża MRS i kultur w mleczarstwie.
Jakie środki ostrożności obowiązują?
Bakterie mlekowe nie są patogenne, ale próbki żywności mogą zawierać patogeny — dobra praktyka mikrobiologiczna; Gorący agar (47 °C) i wrząca łaźnia — ochrona przed poparzeniem; 1 mol/l NaOH — żrący; Słoje beztlenowe ze świecą lub generatorami — ostrożnie z otwartym ogniem i wodorem.
Które laboratorium wykona to badanie?
Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-ISO 15214.