🔩 Przyspieszone starzenie próbek tworzyw sztucznych promieniowaniem lamp fluorescencyjnych UV, ciepłem i wodą — lampy UVA-340 (metoda A, ultrafiolet promieniowania słonecznego globalnego), UVA-351 (metoda B, promieniowanie słoneczne za szybą okienną) i UVB-313 (metoda C, tylko za porozumieniem stron), wymagania rozkładu widmowego (tablice 1–3), urządzenia kondensacyjne i komory klimatyczne, kondensacja lub zraszanie, regulacja temperatury termometrem czarnej powierzchni lub temperaturą powietrza, PN-EN ISO 4892-3

Materiały i NDT PN-EN ISO 4892-3

Krótko: o co chodzi

Próbki tworzyw umieszcza się w aparacie z lampami fluorescencyjnymi UV i poddaje cyklom promieniowania, ciepła i wilgoci, by w kilka tygodni odtworzyć skutki wieloletniego działania słońca i pogody. Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 4892-3:2025-04; Zasięg w zakresach akredytacji (odczyt 03.10.2026): 5 laboratoriów, 6 rekordów w kopii bazy i 6 wierszy w PCA; zakładka „Laboratoria” („PN-EN ISO 4892-3”) — 4 z nich na serwerze produkcyjnym, AB 1256 pod „PN-EN ISO 4892-1”. Procedura obejmuje 5 kroków; stosuje się je m.in. do: Tworzywa sztuczne — przyspieszone starzenie symulujące promieniowanie słoneczne globalne lub za szybą okienną (1), Porównanie z materiałem kontrolnym o znanym zachowaniu eksponowanym równocześnie (4.6), Powłoki, tworzywa, guma, tekstylia, wyroby budowlane i elementy urządzeń — odporność na UV w zakresach akredytacji 5 laboratoriów w PCA.

W skrócie

  • Norma: PN-EN ISO 4892-3:2025-04
  • Kategoria: Materiały i NDT
  • Kroków procedury: 5
  • STATUS (stan na 03.10.2026): PN-EN ISO 4892-3:2025-04 (wersja angielska) bez adnotacji o wycofaniu; wydania 2016-04, 2013-12, 2006 i 2001 wycofane (wyszukiwarka PKN, 03.10.2026); ISO 4892-3:2024 — „Published” (iTeh)
  • Lampy (5.1.1): emisja < 400 nm ≥ 80 %; UVA-340 — maksimum 343 nm, < 300 nm poniżej 1 %; UVA-351 — 353 nm, < 310 nm poniżej 1 %; UVB-313 — 313 nm, < 300 nm ponad 10 %
  • Metody (5.1.2): A — UVA-340 (słońce globalne); B — UVA-351 (za szybą okienną); C — UVB-313 tylko za porozumieniem

Przegląd

CO TA NORMA OPISUJE. Tekst normy czytamy w dwóch próbkach iTeh: SIST EN ISO 4892-3:2024 (tekst angielski) — strona tytułowa, spis treści i przedmowa europejska — oraz ISO 4892-3:2024 (tekst angielski) — od strony tytułowej przez spis treści, przedmowę i rozdziały 1–4 do punktu 5.5.1 (zwilżanie — informacje ogólne) na stronie 6 włącznie, z tablicami 1–3. Poza próbkami zostają system kondensacji i zraszania (5.5.2), regulacja wilgotności (5.6), uchwyty próbek (5.7), aparatura do oceny zmian właściwości (5.8), próbki (6), warunki badania z tablicami 4 i 5 cykli ekspozycji (7), procedura (8), sprawozdanie (9) i załączniki A–D.

WEDŁUG TEKSTU ISO 4892-3:2024 I EN ISO 4892-3:2024 (przedmowy, rozdziały 1–5.5.1). Normę przygotował ISO/TC 61/SC 6 „Starzenie, odporność chemiczna i środowiskowa” we współpracy z CEN/TC 249 „Tworzywa sztuczne” według porozumienia wiedeńskiego; CEN zatwierdził EN ISO 4892-3 17.10.2024, zastąpiła EN ISO 4892-3:2016, a piąte wydanie ISO — ISO 4892-3:2016; główne zmiany: wyjaśniono, że istnieją dwa zasadniczo różne typy komór (5.2, 5.4, nowe załączniki), tablicę 4 rozdzielono na tablicę 4 dla urządzeń kondensacyjnych i tablicę 5 dla komór klimatycznych, dodano załączniki B (urządzenie kondensacyjne), C (komora klimatyczna) i D (cykle alternatywne), odwołanie do CIE 85 zastąpiono CIE 241, usunięto łączenie różnych lamp UV, dodano obowiązkowy rozdział 3 „Terminy i definicje” i usunięto oznaczenia typów lamp 1A, 1B, 2. Zakres (1): metody ekspozycji próbek tworzyw na promieniowanie lamp fluorescencyjnych UV, ciepło i wodę w aparatach symulujących skutki starzenia przy ekspozycji w rzeczywistym użytkowaniu na promieniowanie słoneczne globalne lub filtrowane przez szybę okienną; ekspozycję farb, lakierów i innych powłok opisuje ISO 16474-3. Powołania normatywne (2): ISO 4582 (zmiany barwy i właściwości po ekspozycji) i ISO 4892-1 (wytyczne ogólne). Terminy (3): według ISO 4892-1. Zasada (4): lampy fluorescencyjne UV, utrzymywane lub rotowane według zaleceń producenta, symulują widmo promieniowania słonecznego globalnego w zakresie krótkofalowego UV; próbki poddaje się różnym poziomom UV, ciepła i wilgoci w kontrolowanych warunkach; przygotowanie próbek i ocenę wyników opisują normy materiałowe; warunki zmienia się przez wybór typu lampy, natężenia napromienienia, temperatury w czasie UV, rodzaju, temperatury i cyklu zwilżania oraz rozkładu cyklu UV/ciemność; zwilżanie to zwykle kondensacja pary wodnej na powierzchni próbki albo zraszanie wodą demineralizowaną lub dejonizowaną; można mierzyć natężenie i dawkę napromienienia w płaszczyźnie próbki; zaleca się równoczesną ekspozycję materiału kontrolnego o znanym zachowaniu; wyników z różnych typów aparatów (załączniki B i C) lub różnych lamp nie powinno się porównywać bez ustalonej zależności statystycznej dla danego materiału. Źródło światła (5.1): lampy fluorescencyjne UV to lampy, w których promieniowanie poniżej 400 nm stanowi co najmniej 80 % całkowitej emisji, zgodne z załącznikiem A; UVA-340 — poniżej 300 nm mniej niż 1 % promieniowania, maksimum przy 343 nm, do symulacji promieniowania słonecznego globalnego 300–360 nm (tablica 1); UVA-351 — poniżej 310 nm mniej niż 1 %, maksimum przy 353 nm, do symulacji UV promieniowania słonecznego za szybą okienną (tablica 2); UVB-313 — poniżej 300 nm ponad 10 %, maksimum przy 313 nm (tablica 3), tylko za porozumieniem stron zapisanym w sprawozdaniu, bo promieniowanie poniżej 295 nm może inicjować procesy starzenia, które w naturze nigdy nie zachodzą; widmem odniesienia jest CIE 241, CIE-H1; nie wolno mieszać typów lamp; jeśli nie określono inaczej — UVA-340 dla UV słońca globalnego (metoda A tablic 4 i 5) i UVA-351 dla słońca za szybą (metoda B); lampy znacznie się starzeją, a bez automatycznej regulacji natężenia postępuje się według instrukcji producenta aparatu; równomierność według ISO 4892-1, przy natężeniu poniżej 90 % maksimum — okresowe przestawianie próbek. Tablice 1–3 (udział pasm w napromienieniu 290–400 nm, dla UVB-313 — 250–400 nm; min.–maks.): UVA-340 — poniżej 290 nm do 0,1 %, 290–320 nm 5,9–9,3 %, 320–360 nm 60,9–65,5 %, 360–400 nm 26,5–32,8 % (CIE-H1: 0; 5,9; 40,4; 53,8 %); UVA-351 — poniżej 300 nm do 0,2 %, 300–320 nm 1,1–3,3 %, 320–360 nm 60,5–66,8 %, 360–400 nm 30,0–38,0 %; UVB-313 — poniżej 270 nm 0, 270–290 nm 1,3–5,4 %, 290–320 nm 47,8–65,9 %, 320–360 nm 26,9–43,9 %, 360–400 nm 1,7–7,2 %; granice opierają się na ponad 60 (UVA-340), 21 (UVA-351) i 44 (UVB-313) pomiarach lamp z różnych partii i w różnym wieku i leżą co najmniej trzy sigmy od średniej; widmo mierzy się od 250 do 400 nm, zwykle co 2 nm. Komora (5.2): z materiału obojętnego, z równomiernym napromienieniem i regulacją temperatury, w razie potrzeby wilgotności, kondensacji lub zraszania; urządzenie kondensacyjne — próbki są częścią ściany komory, chłodzenie ich tylnej strony powietrzem z zewnątrz daje ciągłą kondensację na powierzchni, podgrzewana kąpiel wodna utrzymuje wysoką wilgotność, temperaturę reguluje termometr czarnego panelu lub czarnego wzorca (zwilżanie może być też zraszaniem, jeśli są dysze — to różne zjawiska fizyczne); komora klimatyczna — izolowana komora z lampami, zwilżanie wymaga zraszania, temperaturę najlepiej regulować temperaturą powietrza; cykle z kondensacją (1, 2, 6, 7) wymagają urządzenia kondensacyjnego, cykle bez kondensacji (3, 4, 5) można wykonywać w obu typach, cykle 2, 3 i 4 wymagają dysz zraszających; typ urządzenia podaje się w sprawozdaniu. Radiometr (5.3): zalecany wbudowany, zgodny z ISO 4892-1; radiometry wzorcowane innym źródłem mogą dawać znaczne błędy; bez regulacji natężenie zależy od typu i producenta lampy, jej wieku, odległości i temperatury powietrza. Temperatura (5.4): w urządzeniach kondensacyjnych — termometry czarnej powierzchni, najczęściej czarnego panelu; dla próbek trójwymiarowych lub słabo przewodzących powierzchnia może być znacznie cieplejsza i lepiej ją oddaje czarny panel z izolacją lub termometr czarnego wzorca; inne konstrukcje dopuszczalne, jeśli wskazują w granicach ±1,0 °C termometru czarnego wzorca we wszystkich stanach ustalonych cyklu i osiągają stan ustalony w 90–110 % jego czasu; w komorach klimatycznych — temperatura powietrza; typ termometru podaje się w sprawozdaniu. Zwilżanie (5.5.1): kondensacja lub zraszanie według tablicy 4 (urządzenia kondensacyjne) lub 5 (komory klimatyczne).

STATUS (stan na 03.10.2026). W wyszukiwarce PKN (hasło „PN-EN ISO 4892-3”, 03.10.2026) jest PN-EN ISO 4892-3:2025-04 (wersja angielska, „Wprowadza: EN ISO 4892-3:2024 [IDT], ISO 4892-3:2024 [IDT]”) bez adnotacji o wycofaniu oraz wycofane wydania 2016-04 (zastąpione przez 2025-04), 2013-12, 2006 (wersje angielska i niemiecka) i 2001 (wersja polska). W katalogu iTeh (odczyt 03.10.2026) ISO 4892-3:2024 ma status „Published” (etap 60.60 z 03.10.2024), a SIST EN ISO 4892-3:2024 — „Published” (07.11.2024). Ekspozycję na lampę ksenonową opisuje osobny wpis o PN-EN ISO 4892-2, a lampy fluorescencyjne UV dla powłok — wpis o PN-EN ISO 16474-3.

ILE LABORATORIÓW I W JAKIEJ POSTACI (kopia bazy zakresów akredytacji, wsad do 17.09.2026, odczyt 03.10.2026). Numer 4892-3 stoi w 6 rekordach u 5 laboratoriów: AB 023 (2), AB 128, AB 163, AB 1256, AB 1552. W aktualnych dokumentach PCA (odczyt 03.10.2026, wydania od 16.07.2025 do 01.09.2026) numer stoi w 6 wierszach tych samych laboratoriów (AB 023 — 2, pozostałe po 1); w każdym z pięciu dokumentów liczba znaczników stron równa się liczbie stron PDF, bez powtórzeń. Postać „PN-EN ISO 4892-3” bez roku (AB 023, AB 128), „PN-EN ISO 4892-3:2025-04” (AB 1256, po PN-EN ISO 4892-1:2025-04), „PN-EN ISO 4892-3:2025-04 (z wyłączeniem Tabeli 5)” (AB 163 — bez cykli dla komór klimatycznych, na końcu długiej listy z PN-EN ISO 16474-1, -2, -3, PN-EN ISO 1513 i PN-EN ISO 4892-1, -2) i wycofana „PN-EN ISO 4892-3:2016-04” obok PN-EN ISO 16474-3:2014-02 (AB 1552); u AB 128 w jednym wierszu z PN-EN ISO 4892-2, PN-EN ISO 16474-1, -2, -3, PN-EN ISO 105-B02, -B04, -B06, GMW 14162 i ASTM G154. Żadna z tych pozycji nie jest zawieszona; słowo „zawieszenia” w dokumencie AB 023 dotyczy systemów zawieszenia i równoważenia elementów. Zakładka „Laboratoria” (hasło „PN-EN ISO 4892-3”) pokazuje 4 laboratoria: AB 023, AB 128, AB 163 i AB 1552; AB 1256 jest pod „PN-EN ISO 4892-1”, bo to oznaczenie stoi u niego pierwsze — sprawdzone zapytaniami zakładki na serwerze produkcyjnym labcoda.pl 03.10.2026.

CO BADAJĄ LABORATORIA (pozycje w PCA). Powłoki i wyroby z tworzyw sztucznych (AB 023, zakres elastyczny „E”), wyroby metalowe, tworzywa i wyroby z tworzyw, tekstylia, pianki, guma, części maszyn (AB 128), powłoki lakierowe i tworzywa (AB 163), wyroby budowlane i wyroby z tworzyw — płytki o grubości do 6 mm (AB 1256), wyroby i materiały konstrukcyjne, okucia budowlane, elementy maszyn i urządzeń elektrycznych, w tym górniczych (AB 1552). Cechy: cykle przyspieszonego starzenia metodą ekspozycji w UV (AB 023), odporność na promieniowanie słoneczne i warunki pogodowe z laboratoryjnymi źródłami światła — lampa fluorescencyjna UV, ksenonowa, metalohalogenkowa (AB 128), odporność na działania atmosferyczne i sztuczne promieniowanie (AB 163), odporność na przyspieszone starzenie — ekspozycja na lampy UV-A 351 bez zraszania (AB 1256), odporność na działanie światła ultrafioletowego w kontrolowanych warunkach (AB 1552).

GDZIE ŁATWO O WYNIK POZORNIE POPRAWNY. Przy lampie: UVA-340 i UVA-351 dają różne widma (metody A i B), a UVB-313 tylko za porozumieniem zapisanym w sprawozdaniu (5.1.1); typów lamp nie wolno mieszać. Przy aparacie: cykle z kondensacją (1, 2, 6, 7) tylko w urządzeniu kondensacyjnym; typ aparatu i termometru do sprawozdania (5.2, 5.4.3). Przy temperaturze: czarny panel w urządzeniu kondensacyjnym wskazuje inaczej niż czarny panel z izolacją czy czarny wzorzec; zamiennik dopuszczalny tylko w granicach ±1,0 °C i 90–110 % czasu ustalania (5.4.1). Przy starzeniu lamp: bez automatycznej regulacji natężenie spada z czasem — według instrukcji producenta (5.1.3). Przy porównaniach: wyników z różnych typów aparatów lub lamp nie powinno się porównywać bez zależności statystycznej (4.7). Przy radiometrze: wzorcowanie innym źródłem światła może dawać znaczne błędy (5.3). Przy powołaniu: PN-EN ISO 4892-3:2016-04 jest wycofana; wydanie 2016 nie rozróżniało tablic dla dwóch typów komór.

CZEGO NIE PODAJEMY. Cykli ekspozycji (czasy, natężenia, temperatury czarnego panelu, kondensacji i zraszania w tablicach 4 i 5), wymagań dotyczących wody do zraszania, wilgotności, uchwytów, przygotowania próbek, procedury, pomiaru dawki ani sprawozdania nie czytaliśmy (5.5.2–9, załączniki A–D). Nie przeliczamy godzin ekspozycji na lata naturalnego starzenia — norma takiej zależności nie podaje.

Zasada metody

Próbki tworzyw eksponuje się w komorze z lampami fluorescencyjnymi UV, których emisja poniżej 400 nm stanowi co najmniej 80 %, przy kontrolowanym napromienieniu, temperaturze (termometr czarnej powierzchni lub powietrza) i zwilżaniu (kondensacja pary na próbce lub zraszanie wodą zdemineralizowaną), w cyklach UV i ciemności. Typ lampy dobiera się do symulowanego promieniowania: UVA-340 — słońce globalne (metoda A), UVA-351 — słońce za szybą (metoda B), UVB-313 — tylko za porozumieniem (metoda C); zmiany właściwości ocenia się według ISO 4582 i norm materiałowych.

Zastosowania

Kluczowe parametry

ParametrWartość
STATUS (stan na 03.10.2026)PN-EN ISO 4892-3:2025-04 (wersja angielska) bez adnotacji o wycofaniu; wydania 2016-04, 2013-12, 2006 i 2001 wycofane (wyszukiwarka PKN, 03.10.2026); ISO 4892-3:2024 — „Published” (iTeh)
Lampy (5.1.1)emisja < 400 nm ≥ 80 %; UVA-340 — maksimum 343 nm, < 300 nm poniżej 1 %; UVA-351 — 353 nm, < 310 nm poniżej 1 %; UVB-313 — 313 nm, < 300 nm ponad 10 %
Metody (5.1.2)A — UVA-340 (słońce globalne); B — UVA-351 (za szybą okienną); C — UVB-313 tylko za porozumieniem
UVA-340, tablica 1290–320 nm 5,9–9,3 %; 320–360 nm 60,9–65,5 %; 360–400 nm 26,5–32,8 %; < 290 nm ≤ 0,1 %
UVA-351, tablica 2300–320 nm 1,1–3,3 %; 320–360 nm 60,5–66,8 %; 360–400 nm 30,0–38,0 %; < 300 nm ≤ 0,2 %
UVB-313, tablica 3270–290 nm 1,3–5,4 %; 290–320 nm 47,8–65,9 %; 320–360 nm 26,9–43,9 %; 360–400 nm 1,7–7,2 %
Typy aparatów (5.2)kondensacyjny (cykle 1, 2, 6, 7 i bez kondensacji) i komora klimatyczna (cykle 3, 4, 5); cykle 2, 3, 4 — dysze zraszające
Temperatura (5.4)kondensacyjny — czarny panel lub czarny wzorzec, zamiennik ±1,0 °C i 90–110 % czasu ustalania; komora klimatyczna — temperatura powietrza
Równomierność (5.1.4)według ISO 4892-1; przy natężeniu < 90 % maksimum — przestawianie próbek
Zasięg w zakresach akredytacji (odczyt 03.10.2026)5 laboratoriów, 6 rekordów w kopii bazy i 6 wierszy w PCA; zakładka „Laboratoria” („PN-EN ISO 4892-3”) — 4 z nich na serwerze produkcyjnym, AB 1256 pod „PN-EN ISO 4892-1”

Norma

Numer normy
PN-EN ISO 4892-3:2025-04
Tytuł (PL)
Tworzywa sztuczne — Metody ekspozycji na laboratoryjne źródła światła — Część 3: Lampy fluorescencyjne UV
Title (EN)
Plastics — Methods of exposure to laboratory light sources — Part 3: Fluorescent UV lamps

Procedura krok po kroku

  1. Wybór metody

    Lampa według symulowanego promieniowania (A — UVA-340, B — UVA-351, C — UVB-313 za porozumieniem); typ aparatu według cyklu. PN-EN ISO 4892-3:2025-04 bez adnotacji o wycofaniu (03.10.2026).

  2. Sprawdzenie lamp

    Widmo zgodne z tablicą 1, 2 lub 3; utrzymanie lub rotacja lamp według producenta; równomierność według ISO 4892-1 (5.1).

  3. Ustawienie warunków

    Natężenie, temperatura czarnego panelu lub powietrza, kondensacja lub zraszanie, cykl UV/ciemność według tablicy 4 lub 5 (4.3; rozdział 7 nieczytany).

  4. Ekspozycja

    Próbki i materiał kontrolny w uchwytach; przestawianie przy natężeniu < 90 % maksimum (4.6, 5.1.4).

  5. Ocena i sprawozdanie

    Zmiany właściwości według ISO 4582 i norm materiałowych; w sprawozdaniu typ aparatu, termometru i ewentualne porozumienie co do UVB-313 (5.1.1, 5.2, 5.4.3).

Wymagany sprzęt i aparatura

SprzętPrzykładOrientacyjna cena
Aparat z lampami fluorescencyjnymi UVUrządzenie kondensacyjne lub komora klimatyczna z materiału obojętnego, równomierne napromienienie (5.2)—
Lampy UVA-340, UVA-351, UVB-313Zgodne z załącznikiem A i tablicami 1–3; bez mieszania typów (5.1)—
RadiometrZalecany wbudowany, według ISO 4892-1 (5.3)—
Termometr czarnego panelu lub czarnego wzorcaRegulacja temperatury w urządzeniu kondensacyjnym (5.4.1)—
Podgrzewana kąpiel wodna, dysze zraszająceKondensacja i wysoka wilgotność lub zraszanie (5.2)—

Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne

OdczynnikCASSzczegóły
Woda zdemineralizowana lub dejonizowana—Do zraszania próbek (4.4); wymagania jakości w 5.5.2 (nieczytany)
Materiał kontrolny—O znanym zachowaniu, eksponowany równocześnie (4.6)

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

Najczęstsze pytania

Jaka norma opisuje to badanie?

Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 4892-3:2025-04 — „Tworzywa sztuczne — Metody ekspozycji na laboratoryjne źródła światła — Część 3: Lampy fluorescencyjne UV”. Tytuł angielski: „Plastics — Methods of exposure to laboratory light sources — Part 3: Fluorescent UV lamps”.

Na czym polega ta metoda?

Próbki tworzyw eksponuje się w komorze z lampami fluorescencyjnymi UV, których emisja poniżej 400 nm stanowi co najmniej 80 %, przy kontrolowanym napromienieniu, temperaturze (termometr czarnej powierzchni lub powietrza) i zwilżaniu (kondensacja pary na próbce lub zraszanie wodą zdemineralizowaną), w cyklach UV i ciemności. Typ lampy dobiera się do symulowanego promieniowania: UVA-340 — słońce globalne (metoda A), UVA-351 — słońce za szybą (metoda B), UVB-313 — tylko za porozumieniem (metoda C); zmiany właściwości ocenia się według ISO 4582 i norm materiałowych.

Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?

STATUS (stan na 03.10.2026): PN-EN ISO 4892-3:2025-04 (wersja angielska) bez adnotacji o wycofaniu; wydania 2016-04, 2013-12, 2006 i 2001 wycofane (wyszukiwarka PKN, 03.10.2026); ISO 4892-3:2024 — „Published” (iTeh); Lampy (5.1.1): emisja < 400 nm ≥ 80 %; UVA-340 — maksimum 343 nm, < 300 nm poniżej 1 %; UVA-351 — 353 nm, < 310 nm poniżej 1 %; UVB-313 — 313 nm, < 300 nm ponad 10 %; Metody (5.1.2): A — UVA-340 (słońce globalne); B — UVA-351 (za szybą okienną); C — UVB-313 tylko za porozumieniem; UVA-340, tablica 1: 290–320 nm 5,9–9,3 %; 320–360 nm 60,9–65,5 %; 360–400 nm 26,5–32,8 %; < 290 nm ≤ 0,1 %.

Ile trwa wykonanie badania?

Procedura obejmuje 5 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.

Jaki sprzęt jest potrzebny?

Aparat z lampami fluorescencyjnymi UV, Lampy UVA-340, UVA-351, UVB-313, Radiometr, Termometr czarnego panelu lub czarnego wzorca, Podgrzewana kąpiel wodna, dysze zraszające.

Gdzie stosuje się to badanie?

Tworzywa sztuczne — przyspieszone starzenie symulujące promieniowanie słoneczne globalne lub za szybą okienną (1); Porównanie z materiałem kontrolnym o znanym zachowaniu eksponowanym równocześnie (4.6); Powłoki, tworzywa, guma, tekstylia, wyroby budowlane i elementy urządzeń — odporność na UV w zakresach akredytacji 5 laboratoriów w PCA.

Jakie środki ostrożności obowiązują?

Promieniowanie UV — nie patrzeć na lampy, ochrona oczu i skóry przy otwartej komorze; Gorące elementy i para wodna w komorze kondensacyjnej.

Które laboratorium wykona to badanie?

Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-EN ISO 4892-3.

🔍 Znajdź laboratorium wykonujące to badanie