🫧 BZT5 metodą rozcieńczania i zaszczepiania wg PN-EN ISO 5815-1
Krótko: o co chodzi
Podstawowa metoda oznaczania BZT: próbkę rozcieńcza się, zaszczepia i inkubuje 5 albo 7 dni z zahamowaniem nitryfikacji, mierząc ubytek tlenu. Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 5815-1:2019-12 (wersja ANGIELSKA; wprowadza EN ISO 5815-1:2019 [IDT] i ISO 5815-1:2019 [IDT]); ZAKRES STOSOWANIA: wszystkie wody o BZT od 1 mg/l do 6 000 mg/l; powyżej 6 000 mg/l O2 metoda stosowalna, ale wymaga szczególnej ostrożności przy doborze próbek do kolejnych rozcieńczeń. Procedura obejmuje 7 kroków; stosuje się je m.in. do: Kontrola ścieków surowych i oczyszczonych — BZT5 jest wskaźnikiem w pozwoleniach wodnoprawnych i w sprawozdawczości oczyszczalni, Ocena jakości wód powierzchniowych i skuteczności oczyszczania biologicznego, Badania na potrzeby rozporządzenia o substancjach szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego.
W skrócie
- Norma: PN-EN ISO 5815-1:2019-12 (wersja ANGIELSKA; wprowadza EN ISO 5815-1:2019 [IDT] i ISO 5815-1:2019 [IDT])
- Kategoria: Fizykochemia
- Kroków procedury: 7
- SKALA (pomiar 22.09.2026): 277 pozycji / 210 laboratoriów; 269 pozycji / 203 laboratoria przy dopasowaniu po POCZĄTKU zapisu
- STATUS (stan karty PKN na 22.09.2026): PN-EN ISO 5815-1:2019-12 — AKTUALNA, brak adnotacji o wycofaniu. Publikacja 19-12-2019, 36 stron, ICS 13.060.50, KT 122
- WERSJA JĘZYKOWA: ANGIELSKA. Poprzedniczka PN-EN 1899-1:2002 była w wersji POLSKIEJ — zmiana pokolenia normy oznaczała tu także utratę polskiego tekstu
Przegląd
SKALA: TRZECIA NAJCZĘŚCIEJ POWOŁYWANA NORMA W BAZIE ZAKRESÓW. Pomiar 22.09.2026: 277 pozycji u 210 laboratoriów; dopasowanie po POCZĄTKU zapisu daje 269 pozycji u 203 laboratoriów — tę drugą liczbę pokazuje zakładka „Laboratoria".
STATUS (stan karty PKN na 22.09.2026). PN-EN ISO 5815-1:2019-12 — publikacja 19-12-2019, 36 stron, ICS 13.060.50, organ techniczny KT 122 (Jakości Wody — Badania Chemiczne — Substancje Organiczne). Pole „Wprowadza": EN ISO 5815-1:2019 [IDT] oraz ISO 5815-1:2019 [IDT]. Pole „Zastępuje": PN-EN 1899-1:2002 — wersja polska. Karta nie ma adnotacji o wycofaniu — norma jest AKTUALNA.
ZMIANA WERSJI JĘZYKOWEJ PRZY ZMIANIE POKOLENIA NORMY. Poprzedniczka PN-EN 1899-1:2002 była w wersji POLSKIEJ. Obowiązujące PN-EN ISO 5815-1:2019-12 PKN wydał w wersji ANGIELSKIEJ. Laboratorium, które przeszło na nowy dokument — a przeszło prawie całe środowisko: 210 laboratoriów wobec 3, które nadal powołują PN-EN 1899-1 (obie liczby: laboratoria po WSZYSTKICH postaciach zapisu, odczyt 23.09.2026 na tej samej kopii bazy zakresów) — pracuje na tekście angielskim.
TA NORMA JEST TYM SAMYM DOKUMENTEM, KTÓRY STOI NA KOŃCU ŁAŃCUCHA ROZPORZĄDZENIA ŚCIEKOWEGO. Rozporządzenie o substancjach szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz.U. 2019 poz. 1311) wskazuje przy BZT5 dwie normy: PN-EN 1899-1 i PN-EN 1899-2 (załącznik nr 12, pozycja 12). Karta pierwszej z nich (stan karty na 23.09.2026) podaje wycofanie z datą 19-12-2019 i wskazuje następcę: PN-EN ISO 5815-1:2019-12, wersja angielska. Wycofanie nastąpiło PO wejściu w życie rozporządzenia — ale akt ma na to własną regułę. Objaśnienie 2 pod tabelą załącznika nr 12 brzmi: „Jeżeli norma wskazana w załączniku zostanie zastąpiona i wycofana, za normę zalecaną należy uznać nową normę z Polskich Norm". PN-EN 1899-1 została zastąpiona i wycofana, a karta wskazuje następczynię — w jej miejsce normą zalecaną jest więc dziś, według samego aktu, PN-EN ISO 5815-1. Druga norma tej pozycji, PN-EN 1899-2, nie jest wycofana (karta bez daty wycofania, odczyt 23.09.2026) i pozostaje wskazana obok. Laboratorium, które stosuje PN-EN ISO 5815-1, stosuje normę, którą akt każe uznać za zalecaną w miejsce PN-EN 1899-1. Ta reguła działa tylko przy normie ZASTĄPIONEJ: przy normie wycofanej bez wskazania następczyni objaśnienie nie ma czego wskazać, a w akcie zostaje norma wycofana. Rejestr aktów prawnych (ELI, odczyt 23.09.2026) nie wymienia aktów zmieniających to rozporządzenie ani jego tekstu jednolitego.
SERIA, KTÓRA SIĘ ROZESZŁA — I DLACZEGO OBIE CZĘŚCI SĄ DZIŚ Z INNYCH RODZIN. Dawna seria PN-EN 1899 miała dwie części: część 1 (rozcieńczanie i zaszczepianie) i część 2 (próbki NIEROZCIEŃCZONE). Dziś: • część 1 została zastąpiona przez PN-EN ISO 5815-1:2019-12 — dokument z rodziny ISO, wersja angielska; • PN-EN 1899-2:2002 jest nadal AKTUALNA (karta bez adnotacji o wycofaniu, odczyt 22.09.2026), wersja polska, wprowadza EN 1899-2:1998 oraz ISO 5815:1989 [MOD], i dotyczy próbek nierozcieńczonych o BZT od 0,5 do 6 mg/l tlenu; • odpowiednika „PN-EN ISO 5815-2" w polskim zbiorze NIE ZNALEŹLIŚMY. Laboratorium mierzące BZT w wodach czystych i w ściekach powołuje więc dwa dokumenty z dwóch różnych pokoleń normalizacji — i tak też wygląda to w zakresach. POMIAR (odczyt 23.09.2026; numer w dowolnym miejscu pola dokumentu odniesienia, z granicą numeru): PN-EN ISO 5815-1 stoi w 277 pozycjach u 210 laboratoriów, PN-EN 1899-2 w 209 pozycjach u 162, a obie naraz, w tym samym wierszu dokumentów odniesienia — w DWÓCH pozycjach u dwóch laboratoriów.
ZAKRES STOSOWANIA (z opisu zakresu na karcie): metoda dla wszystkich wód o BZT od 1 mg/l do 6 000 mg/l, ze szczególnym zastosowaniem do ścieków, użyteczna także przy analizie wód naturalnych. Powyżej 6 000 mg/l O2 metodę można stosować, ale konieczna jest szczególna ostrożność przy doborze próbek do kolejnych etapów rozcieńczania.
ZDANIE, KTÓRE NORMA MÓWI O SAMEJ SOBIE — I KTÓREGO NIE MA PRZY ŻADNYM INNYM WSKAŹNIKU. Z opisu zakresu: otrzymane wyniki są efektem SUMY procesów biochemicznych i chemicznych z udziałem organizmów żywych, przebiegających TYLKO SPORADYCZNIE W SPOSÓB ODTWARZALNY; procesy te nie mają ścisłego i jednoznacznego charakteru, jaki ma pojedynczy, dokładnie określony proces chemiczny — jednak wyniki dostarczają informacji służących do oceny jakości wód. To jest ostrzeżenie wpisane w samą definicję wskaźnika: BZT nie jest stężeniem substancji, tylko miarą tego, ile tlenu zużyły mikroorganizmy w ustalonych warunkach i w ustalonym czasie. Dwa laboratoria mogą wykonać oznaczenie poprawnie i otrzymać wyniki różniące się bardziej niż przy oznaczeniu chemicznym — i nie jest to błąd żadnego z nich.
ZAHAMOWANIE NITRYFIKACJI — CZĘŚĆ DEFINICJI, NIE OPCJA. Tytuł normy wymienia dodatek ALLILOTIOMOCZNIKA (ATU), a zakres mówi o zahamowaniu procesu nitryfikacji. Bez tego dodatku część zużytego tlenu przypadałaby na utlenianie azotu amonowego przez bakterie nitryfikacyjne i wynik byłby zawyżony wobec tego, co wskaźnik ma opisywać (rozkład substancji organicznych). Wynik oznaczony bez zahamowania nitryfikacji nie jest wynikiem według tej normy.
PIĘĆ DNI CZY SIEDEM — NORMA PRZEWIDUJE OBA OKRESY. Zakres wymienia inkubację 5-dniową i 7-dniową; polska praktyka i przepisy operują BZT5. Skrót w sprawozdaniu (BZT5 albo BZT7) jest więc częścią wyniku, a nie ozdobnikiem: to ta sama metoda, ale inny czas inkubacji i inna liczba.
CO WIDAĆ W ZAKRESACH. Metodyka to „Biochemiczne zapotrzebowanie tlenu" w co najmniej ośmiu brzmieniach różniących się samym skrótem i znakiem przed nim: bez skrótu (98 pozycji), „- BZT5" z łącznikiem (56), „– BZT5" z półpauzą (22), „− BZT5" ze znakiem minus (13), bez znaku (8), „(BZT5)" (7), „-BZT5" bez spacji (3), „BZT5, BZT 2+5" (3). Część zakresów dopisuje zakres i technikę, na przykład „Zakres: (3,0 – 6000) mg/l O2 Metoda elektrochemiczna" (5 pozycji) albo „(3 – 3000) mg/l O2" (3). Technika bywa elektrochemiczna albo optyczna — normy to nie rozstrzyga w tytule, a sprawozdanie i zakres akredytacji tak. Przedmiot badań: woda i ścieki w różnych zapisach (84 + 41 + 15 + 10) oraz same ścieki (83) — to wskaźnik podstawowy oczyszczalni i warunek w pozwoleniach wodnoprawnych.
POSTACIE ZAPISU — WYKAZ PEŁNY, PO PONOWNYM ODCZYCIE 23.09.2026. Rdzeń „5815" pada w zakresach w SZESNASTU różnych postaciach (postać = cała wartość elementu tablicy dokumentów odniesienia, bez obcinania). Postać główna „PN-EN ISO 5815-1:2019-12" — 254 pozycje, i jest to zarazem 254 wystąpienia: ani jedna pozycja nie powtarza tego zapisu dwa razy (sprawdzone osobno, bo równość obu liczb nie jest tu oczywista). Dziesięć postaci różni się samym oznaczeniem: „PN-EN ISO 5815-1:2019" bez miesiąca (6), „P N-EN ISO 5815-1:2019-12" z rozbitym członem PN (3), „PN-EN ISO 5815-1:2019:12" z dwukropkiem zamiast łącznika przed miesiącem (2), „PN-EN-ISO 5815-1:2019-12" z nadmiarowym łącznikiem (2), „P N -EN ISO 5815-1:2019-12" z dwiema spacjami w członie PN (1), „PN ISO 5815-1:2019" bez członu EN (1), „PN-EN ISO 5815-1 :2019-12" ze spacją przed dwukropkiem (1), „PN-EN ISO 5815-1:2019-12." z kropką na końcu (1), „PN-EN ISO 5815-1:2019-2" z uciętym miesiącem (1) oraz „PN-EN ISO 5815-1" bez daty w ogóle (1). Pozostałe pięć niesie po oznaczeniu DOPISEK albo drugi dokument w tej samej wartości: „…:2019-12 M" (1), „…:2019-12." z numerem procedury wewnętrznej IR-PChŚ-120/PO-6 (1), „…:2019-12 PN-EN 1899-2:2002" (1), „PN-EN 12566-3:2016-10 »N« PN-EN ISO 5815-1:2019-12" (1) oraz „PN-EN ISO 5815:2019" bez numeru arkusza (1).
CO Z TEGO WYNIKA DLA SZUKAJĄCEGO — TRZY LICZBY, TRZY RÓŻNE PYTANIA. Dopasowanie po POCZĄTKU wartości, czyli tak, jak szuka zakładka „Laboratoria" na tej stronie: 269 pozycji / 203 laboratoria. Pełne oznaczenie „PN-EN ISO 5815-1" GDZIEKOLWIEK w wartości: 270 / 204 — przybywa tylko ten jeden wiersz, w którym norma stoi po PN-EN 12566-3. Sam RDZEŃ „5815-1", czyli z pominięciem tego, jak zapisano prefiks: 277 / 210 — i dopiero ta definicja obejmuje rozstrzelone „P N-EN", nadmiarowy łącznik oraz zapis bez członu EN. Różnica między pierwszą a trzecią liczbą to SIEDEM pozycji u SZEŚCIU laboratoriów i cała siedzi w sposobie zapisania prefiksu, a nie w treści badania. Kto liczy „ile laboratoriów ma BZT5 według 5815-1", dostanie więc 203, 204 albo 210 zależnie od tego, o co spytał — i każda z tych liczb jest prawdziwa.
SPROSTOWANIE DO POPRZEDNIEGO BRZMIENIA TEGO WPISU (23.09.2026): stało tu „252 pozycje" przy postaci głównej i „sześć postaci zapisu normy". Pierwszej liczby nie odtwarza żaden znany dziś sposób liczenia — dokładny ciąg daje 254; nowa liczba stoi tu razem ze sposobem liczenia. Druga była wyborem sześciu postaci różniących się oznaczeniem, a nie liczbą wszystkich postaci, i brzmiała jak ta druga.
CZEGO TEN WPIS NIE ROZSTRZYGA. Nie mamy tekstu normy — opis metody pochodzi z opisu zakresu na karcie katalogowej PKN. Nie znamy więc: składu wody rozcieńczającej, wymagań wobec materiału zaszczepiającego, dawki allilotiomocznika, warunków inkubacji (temperatura, ciemność), wymagań wobec ślepych prób ani kryteriów ważności oznaczenia (minimalny ubytek tlenu i minimalne stężenie tlenu pozostałego). Te dane trzeba wziąć z normy.
Zasada metody
Próbkę rozcieńcza się wodą o znanej zawartości tlenu i — gdy trzeba — zaszczepia mikroorganizmami, dodaje allilotiomocznik hamujący nitryfikację, po czym napełnia naczynia inkubacyjne i pozostawia je na 5 albo 7 dni w ustalonej temperaturze bez dostępu światła. Oznacza się stężenie tlenu rozpuszczonego na początku i po zakończeniu inkubacji; różnica, przeliczona przez stopień rozcieńczenia i pomniejszona o ubytek w ślepej próbie, daje biochemiczne zapotrzebowanie tlenu. Wynik odpowiada sumie procesów biochemicznych i chemicznych zachodzących z udziałem żywych organizmów, a nie stężeniu pojedynczej substancji.
Zastosowania
- Kontrola ścieków surowych i oczyszczonych — BZT5 jest wskaźnikiem w pozwoleniach wodnoprawnych i w sprawozdawczości oczyszczalni
- Ocena jakości wód powierzchniowych i skuteczności oczyszczania biologicznego
- Badania na potrzeby rozporządzenia o substancjach szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego
- Sterowanie procesem biologicznym w oczyszczalni — obciążenie ładunkiem organicznym
- Odczytanie zakresu akredytacji, w którym obok normy stoi technika pomiaru tlenu (elektrochemiczna albo optyczna)
Kluczowe parametry
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| SKALA (pomiar 22.09.2026) | 277 pozycji / 210 laboratoriów; 269 pozycji / 203 laboratoria przy dopasowaniu po POCZĄTKU zapisu |
| STATUS (stan karty PKN na 22.09.2026) | PN-EN ISO 5815-1:2019-12 — AKTUALNA, brak adnotacji o wycofaniu. Publikacja 19-12-2019, 36 stron, ICS 13.060.50, KT 122 |
| WERSJA JĘZYKOWA | ANGIELSKA. Poprzedniczka PN-EN 1899-1:2002 była w wersji POLSKIEJ — zmiana pokolenia normy oznaczała tu także utratę polskiego tekstu |
| Co zastępuje | PN-EN 1899-1:2002 (wersja polska), wycofaną 19-12-2019 — czyli z dniem publikacji następcy |
| POWIĄZANIE Z PRZEPISEM | rozporządzenie Dz.U. 2019 poz. 1311 (załącznik nr 12, pozycja 12) wskazuje przy BZT5 normy PN-EN 1899-1 i PN-EN 1899-2. Pierwsza została wycofana 19-12-2019 i zastąpiona przez PN-EN ISO 5815-1:2019-12 (stan karty na 23.09.2026); objaśnienie 2 do załącznika: przy normie zastąpionej i wycofanej za zalecaną uznaje się nową normę z Polskich Norm — czyli w jej miejsce PN-EN ISO 5815-1. Druga, PN-EN 1899-2, nie jest wycofana i pozostaje wskazana. Aktów zmieniających rozporządzenie rejestr ELI nie wymienia (odczyt 23.09.2026) |
| ZAKRES STOSOWANIA | wszystkie wody o BZT od 1 mg/l do 6 000 mg/l; powyżej 6 000 mg/l O2 metoda stosowalna, ale wymaga szczególnej ostrożności przy doborze próbek do kolejnych rozcieńczeń |
| OSTRZEŻENIE Z SAMEJ NORMY | wyniki są sumą procesów biochemicznych i chemicznych z udziałem organizmów żywych, przebiegających TYLKO SPORADYCZNIE w sposób odtwarzalny; nie mają ścisłego charakteru pojedynczego procesu chemicznego — a mimo to służą do oceny jakości wód |
| Zahamowanie nitryfikacji | dodatek ALLILOTIOMOCZNIKA (ATU) jest w tytule normy i w jej zakresie — bez niego część zużytego tlenu przypada na utlenianie azotu amonowego i wynik jest zawyżony. Oznaczenie bez zahamowania nie jest oznaczeniem wg tej normy |
| Czas inkubacji | norma przewiduje 5 dni ALBO 7 dni — skrót BZT5 lub BZT7 jest częścią wyniku, nie ozdobnikiem |
| CZĘŚĆ 2 SERII — inna rodzina, nadal aktualna | PN-EN 1899-2:2002 (próbki NIEROZCIEŃCZONE, BZT od 0,5 do 6 mg/l O2) jest AKTUALNA, w wersji POLSKIEJ, wprowadza EN 1899-2:1998 i ISO 5815:1989 [MOD]. Odpowiednika „PN-EN ISO 5815-2" w zbiorze PN nie znaleźliśmy |
| Technika pomiaru tlenu | w zakresach deklarowana jako elektrochemiczna albo optyczna — tytuł normy tego nie rozstrzyga, zakres akredytacji tak |
| Zakresy deklarowane przez laboratoria | np. „(3,0 – 6000) mg/l O2" (5 pozycji), „(3 – 3000) mg/l O2" (3) — dolna granica bywa wyższa niż normowe 1 mg/l |
| OSIEM brzmień nazwy badania | różni je sam skrót i znak przed nim: bez skrótu (98), „- BZT5" (56), „– BZT5" półpauza (22), „− BZT5" minus (13), bez znaku (8), „(BZT5)" (7), „-BZT5" (3), „BZT5, BZT 2+5" (3) |
| Postacie zapisu normy | „PN-EN ISO 5815-1:2019-12" (252), bez miesiąca (6), „P N-EN…" (3), „PN-EN-ISO…" (2), „…2019:12" (2), „PN ISO…" bez EN (1) |
| Ilu jeszcze powołuje normę poprzednią | 3 pozycje u 3 laboratoriów powołują PN-EN 1899-1 — wobec 210 laboratoriów przy normie obowiązującej |
| Czego ten wpis NIE rozstrzyga | nie mamy tekstu normy — nie znamy składu wody rozcieńczającej, wymagań wobec zaszczepu, dawki ATU, temperatury i warunków inkubacji, wymagań wobec ślepych prób ani kryteriów ważności oznaczenia |
Norma
- Numer normy
- PN-EN ISO 5815-1:2019-12 (wersja ANGIELSKA; wprowadza EN ISO 5815-1:2019 [IDT] i ISO 5815-1:2019 [IDT])
- Tytuł (PL)
- Jakość wody — Oznaczanie biochemicznego zapotrzebowania tlenu po n dniach (BZTn) — Część 1: Metoda rozcieńczania i zaszczepiania z dodatkiem allilotiomocznika
- Title (EN)
- Water quality — Determination of biochemical oxygen demand after n days (BODn) — Part 1: Dilution and seeding method with allylthiourea addition
Procedura krok po kroku
-
Oszacowanie spodziewanego BZT i dobór rozcieńczeń
Od tego zależy, czy wynik w ogóle będzie ważny: przy zbyt małym rozcieńczeniu tlen zostanie zużyty w całości, przy zbyt dużym ubytek będzie zbyt mały. Metoda obejmuje BZT od 1 do 6 000 mg/l; powyżej 6 000 mg/l O2 norma wymaga szczególnej ostrożności przy doborze próbek do kolejnych rozcieńczeń.
-
Przygotowanie wody rozcieńczającej i zaszczepu
Woda rozcieńczająca musi być nasycona tlenem i zawierać dodatki mineralne; zaszczep stosuje się, gdy próbka nie zawiera własnej mikroflory zdolnej do rozkładu. Szczegóły podaje norma.
-
Dodanie allilotiomocznika
ATU hamuje nitryfikację. To nie jest krok opcjonalny — jest w tytule normy; bez niego wynik obejmuje także tlen zużyty na utlenianie azotu amonowego.
-
Napełnienie naczyń i pomiar tlenu początkowego
Naczynia napełnia się bez pęcherzyka powietrza; oznacza się stężenie tlenu rozpuszczonego na starcie. Równolegle przygotowuje się ślepe próby.
-
Inkubacja 5 albo 7 dni
W ustalonej temperaturze, bez dostępu światła. Wybór okresu (BZT5 albo BZT7) jest częścią oznaczenia i musi znaleźć się w sprawozdaniu.
-
Pomiar tlenu końcowego i obliczenie
Różnicę stężeń tlenu przelicza się przez stopień rozcieńczenia i koryguje o ślepą próbę. Kryteria ważności oznaczenia (minimalny ubytek i minimalne stężenie tlenu pozostałego po inkubacji) podaje norma — nie mamy jej tekstu, więc ich tu nie podajemy.
-
Zapis wyniku
Podać wskaźnik razem z okresem inkubacji (BZT5 albo BZT7), technikę pomiaru tlenu, jeżeli zakres akredytacji ją wymienia, oraz normę w postaci zgodnej z zakresem. Przy badaniu na potrzeby rozporządzenia Dz.U. 2019 poz. 1311: akt wskazuje PN-EN 1899-1 i PN-EN 1899-2, a jego objaśnienie 2 każe przy normie zastąpionej i wycofanej uznać za zalecaną normę zastępującą — w miejsce PN-EN 1899-1 dziś PN-EN ISO 5815-1; PN-EN 1899-2 nie jest wycofana.
Wymagany sprzęt i aparatura
| Sprzęt | Przykład | Orientacyjna cena |
|---|---|---|
| Naczynia inkubacyjne (butelki BZT) | szklane, zamykane bez pęcherzyka powietrza; inkubacja bez dostępu światła | — |
| Termostat / inkubator | utrzymanie stałej temperatury przez 5 albo 7 dni — wartości temperatury nie podajemy, bo nie mamy tekstu normy | — |
| Miernik tlenu rozpuszczonego | czujnik elektrochemiczny albo optyczny; technika bywa wymieniona wprost w zakresie akredytacji | — |
| Sprzęt do rozcieńczeń | kolby, pipety i zbiornik wody rozcieńczającej — stopień rozcieńczenia dobiera się do spodziewanego BZT | — |
Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne
| Odczynnik | CAS | Szczegóły |
|---|---|---|
| Woda rozcieńczająca | — | nasycona tlenem, z dodatkami mineralnymi; skład podaje norma, której tekstu nie mamy |
| Materiał zaszczepiający | — | mikroorganizmy zdolne do rozkładu substancji organicznych w próbce — konieczny, gdy próbka własnej mikroflory nie ma (np. ścieki po dezynfekcji) |
| Allilotiomocznik (ATU) | — | zahamowanie nitryfikacji, żeby wynik opisywał rozkład substancji organicznych, a nie utlenianie azotu amonowego |
Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)
- BZT nie jest stężeniem substancji — jest miarą tlenu zużytego przez mikroorganizmy w ustalonych warunkach; norma sama pisze, że procesy te przebiegają odtwarzalnie tylko sporadycznie
- Oznaczenie bez zahamowania nitryfikacji (bez ATU) daje wynik zawyżony i nie jest wynikiem według tej normy
- BZT5 i BZT7 to różne liczby z tej samej metody — brak wskazania okresu inkubacji czyni wynik niejednoznacznym
- Wynik zależy od doboru rozcieńczenia: całkowite zużycie tlenu albo zbyt mały jego ubytek unieważniają oznaczenie
- Norma obowiązująca istnieje w polskim zbiorze tylko po angielsku — tłumaczenie robocze jest odpowiedzialnością laboratorium
- Rozporządzenie ściekowe wskazuje normy PN-EN 1899-1 i PN-EN 1899-2; przy pierwszej, zastąpionej i wycofanej, sam akt każe uznać za zalecaną normę zastępującą (objaśnienie 2 do załącznika nr 12) — przy badaniach regulowanych trzeba czytać także objaśnienia pod tabelą, nie tylko jej wiersze
Materiały szkoleniowe i filmowe
Najczęstsze pytania
Jaka norma opisuje to badanie?
Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 5815-1:2019-12 (wersja ANGIELSKA; wprowadza EN ISO 5815-1:2019 [IDT] i ISO 5815-1:2019 [IDT]) — „Jakość wody — Oznaczanie biochemicznego zapotrzebowania tlenu po n dniach (BZTn) — Część 1: Metoda rozcieńczania i zaszczepiania z dodatkiem allilotiomocznika”. Tytuł angielski: „Water quality — Determination of biochemical oxygen demand after n days (BODn) — Part 1: Dilution and seeding method with allylthiourea addition”.
Na czym polega ta metoda?
Próbkę rozcieńcza się wodą o znanej zawartości tlenu i — gdy trzeba — zaszczepia mikroorganizmami, dodaje allilotiomocznik hamujący nitryfikację, po czym napełnia naczynia inkubacyjne i pozostawia je na 5 albo 7 dni w ustalonej temperaturze bez dostępu światła. Oznacza się stężenie tlenu rozpuszczonego na początku i po zakończeniu inkubacji; różnica, przeliczona przez stopień rozcieńczenia i pomniejszona o ubytek w ślepej próbie, daje biochemiczne zapotrzebowanie tlenu.
Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?
SKALA (pomiar 22.09.2026): 277 pozycji / 210 laboratoriów; 269 pozycji / 203 laboratoria przy dopasowaniu po POCZĄTKU zapisu; STATUS (stan karty PKN na 22.09.2026): PN-EN ISO 5815-1:2019-12 — AKTUALNA, brak adnotacji o wycofaniu. Publikacja 19-12-2019, 36 stron, ICS 13.060.50, KT 122; WERSJA JĘZYKOWA: ANGIELSKA. Poprzedniczka PN-EN 1899-1:2002 była w wersji POLSKIEJ — zmiana pokolenia normy oznaczała tu także utratę polskiego tekstu; Co zastępuje: PN-EN 1899-1:2002 (wersja polska), wycofaną 19-12-2019 — czyli z dniem publikacji następcy.
Ile trwa wykonanie badania?
Procedura obejmuje 7 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.
Jaki sprzęt jest potrzebny?
Naczynia inkubacyjne (butelki BZT), Termostat / inkubator, Miernik tlenu rozpuszczonego, Sprzęt do rozcieńczeń.
Gdzie stosuje się to badanie?
Kontrola ścieków surowych i oczyszczonych — BZT5 jest wskaźnikiem w pozwoleniach wodnoprawnych i w sprawozdawczości oczyszczalni; Ocena jakości wód powierzchniowych i skuteczności oczyszczania biologicznego; Badania na potrzeby rozporządzenia o substancjach szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego; Sterowanie procesem biologicznym w oczyszczalni — obciążenie ładunkiem organicznym; Odczytanie zakresu akredytacji, w którym obok normy stoi technika pomiaru tlenu (elektrochemiczna albo optyczna).
Jakie środki ostrożności obowiązują?
BZT nie jest stężeniem substancji — jest miarą tlenu zużytego przez mikroorganizmy w ustalonych warunkach; norma sama pisze, że procesy te przebiegają odtwarzalnie tylko sporadycznie; Oznaczenie bez zahamowania nitryfikacji (bez ATU) daje wynik zawyżony i nie jest wynikiem według tej normy; BZT5 i BZT7 to różne liczby z tej samej metody — brak wskazania okresu inkubacji czyni wynik niejednoznacznym; Wynik zależy od doboru rozcieńczenia: całkowite zużycie tlenu albo zbyt mały jego ubytek unieważniają oznaczenie; Norma obowiązująca istnieje w polskim zbiorze tylko po angielsku — tłumaczenie robocze jest odpowiedzialnością laboratorium; Rozporządzenie ściekowe wskazuje normy PN-EN 1899-1 i PN-EN 1899-2; przy pierwszej, zastąpionej i wycofanej, sam akt każe uznać za zalecaną normę zastępującą (objaśnienie 2 do załącznika nr 12) — przy badaniach regulowanych trzeba czytać także objaśnienia pod tabelą, nie tylko jej wiersze.
Które laboratorium wykona to badanie?
Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-EN ISO 5815-1.