🔩 Badania wizualne (VT) złączy spawanych — oględziny bezpośrednie i pośrednie przy oświetleniu min. 350 lx

Materiały i NDT PN-EN ISO 17637

Krótko: o co chodzi

Oględziny złącza spawanego przy natężeniu oświetlenia światłem białym co najmniej 350 lx (zalecane 500 lx), z odległości oka do 600 mm i pod kątem nie mniejszym niż 30° do powierzchni; przy braku dostępu — badanie pośrednie lustrami, boroskopami, światłowodami lub kamerami. Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 17637:2017-02; Natężenie oświetlenia: Światło białe, minimum 350 lx na badanej powierzchni; zalecane 500 lx (okulary przyciemniane podnoszą wymagane minimum). Procedura obejmuje 8 kroków; stosuje się je m.in. do: Kontrola przygotowania złącza przed spawaniem: kształt i wymiary ukosowania, czystość powierzchni przylegania, ustalenie części względem siebie, Kontrola międzyoperacyjna w trakcie spawania: czyszczenie ściegów, brak pęknięć i jam, przejścia między ściegami, głębokość i kształt żłobienia, Badanie odbiorcze złącza gotowego: nadlew, szerokość i regularność lica, wklęśnięcie grani, przetop, podtopienia, pory, pęknięcia, ślady zajarzenia łuku.

W skrócie

  • Norma: PN-EN ISO 17637:2017-02
  • Kategoria: Materiały i NDT
  • Kroków procedury: 8
  • Natężenie oświetlenia: Światło białe, minimum 350 lx na badanej powierzchni; zalecane 500 lx (okulary przyciemniane podnoszą wymagane minimum)
  • Odległość obserwacji: Oko w odległości do 600 mm od badanej powierzchni (badanie bezpośrednie)
  • Kąt obserwacji: Nie mniejszy niż 30° do badanej powierzchni

Przegląd

Norma określa badania wizualne spoin wykonanych przez stapianie w materiałach metalowych; może być stosowana także do badania wizualnego złącza przed spawaniem. Drugie wydanie ISO 17637:2016 unieważnia i zastępuje pierwsze wydanie ISO 17637:2003, które zostało zmienione technicznie. Norma nie zawiera odwołań normatywnych ani definicji terminów.

Badania wizualne są pierwszym etapem kontroli jakości wyrobu; dla złączy spawanych są obligatoryjne. Pozwalają szybko i tanio wykryć nieprawidłową geometrię (np. niewłaściwy kształt spoiny) oraz nieciągłości powierzchniowe: pęknięcia, pory, zawalcowania, podtopienia, przyklejenia i kratery, a także wady eksploatacyjne od zużycia korozyjnego, erozyjnego i zmęczeniowego. Metoda wizualna pozwala wykrywać pęknięcia o szerokości od około 0,01 mm, długości od około 0,1 mm i głębokości od około 0,1 mm. Prawdopodobieństwo wykrycia zależy od położenia i wymiarów nieciągłości, geometrii obiektu, przygotowania i chropowatości powierzchni, natężenia światła, kierunku padania wiązki, odległości obserwacji, doświadczenia badającego i ostrości jego wzroku.

Norma nie określa zakresu badań wizualnych — powinien on zostać ustalony z góry, np. przez odwołanie do normy wyrobu lub normy stosowania. Norma opisuje badanie przygotowania złącza, badanie w trakcie spawania, badanie złącza gotowego (czyszczenie i obróbka, kształt i wymiary, grań i powierzchnie, obróbka cieplna po spawaniu) oraz badanie złączy naprawianych. Kryteria akceptacji przyjmuje się z normy wyrobu albo z uzgodnionych kryteriów, np. ISO 5817 lub ISO 10042. Jeżeli wynik badania wizualnego jest niejednoznaczny, zaleca się uzupełnienie go innymi powierzchniowymi metodami nieniszczącymi.

Zasada metody

Powierzchnię złącza spawanego i strefy przyległe ogląda się i ocenia względem kryteriów akceptacji. Przy badaniu bezpośrednim dostęp musi umożliwiać umieszczenie oka w odległości do 600 mm od badanej powierzchni i pod kątem nie mniejszym niż 30°. Natężenie oświetlenia powierzchni światłem białym musi wynosić co najmniej 350 lx, przy czym zalecane jest 500 lx; noszenie okularów przyciemnianych (np. przeciwsłonecznych) podnosi wymagane minimum. Można stosować dodatkowe źródło światła dla zwiększenia kontrastu i uwypuklenia niezgodności względem tła. Gdy dostęp wymagany dla badania bezpośredniego jest niemożliwy albo gdy tak stanowi norma stosowania, przewiduje się badanie pośrednie z użyciem luster, boroskopów, kabli światłowodowych lub kamer.

Zastosowania

Kluczowe parametry

ParametrWartość
Natężenie oświetleniaŚwiatło białe, minimum 350 lx na badanej powierzchni; zalecane 500 lx (okulary przyciemniane podnoszą wymagane minimum)
Odległość obserwacjiOko w odległości do 600 mm od badanej powierzchni (badanie bezpośrednie)
Kąt obserwacjiNie mniejszy niż 30° do badanej powierzchni
Kąt padania światłaBadanie najdokładniejsze przy kącie padania wiązki 45–85° do powierzchni (literatura Politechniki Śląskiej)
Badanie pośrednieLustra, boroskopy, kable światłowodowe, kamery — gdy dostęp bezpośredni jest niemożliwy lub gdy wymaga tego norma stosowania
WykrywalnośćPęknięcia o szerokości od ok. 0,01 mm, długości od ok. 0,1 mm i głębokości od ok. 0,1 mm
Kryteria akceptacjiNorma wyrobu lub uzgodnione kryteria, np. ISO 5817 albo ISO 10042

Norma

Numer normy
PN-EN ISO 17637:2017-02
Tytuł (PL)
Badania nieniszczące złączy spawanych — Badania wizualne złączy spawanych
Title (EN)
Non-destructive testing of welds — Visual testing of fusion-welded joints

Procedura krok po kroku

  1. Ustalenie zakresu i dokumentacji

    Zakres badania ustalić z góry, np. przez odwołanie do normy wyrobu lub normy stosowania. Badający musi mieć dostęp do niezbędnej dokumentacji kontrolnej i produkcyjnej. Badanie zaplanować, dopóki fizyczny dostęp do złącza jest możliwy.

  2. Warunki obserwacji

    Zapewnić oświetlenie światłem białym co najmniej 350 lx (zalecane 500 lx) i zmierzyć je luksomierzem, dostęp umożliwiający ustawienie oka do 600 mm od powierzchni i kąt obserwacji co najmniej 30°. Przy braku takiego dostępu przejść na badanie pośrednie.

  3. Badanie przygotowania złącza

    Sprawdzić, czy kształt i wymiary przygotowania spełniają wymagania instrukcji technologicznej spawania (WPS), czy powierzchnie przylegania i przyległe są czyste i poddane wymaganej obróbce powierzchniowej oraz czy elementy są prawidłowo ustalone względem siebie zgodnie z rysunkami lub instrukcjami.

  4. Badanie w trakcie spawania

    Sprawdzić czyszczenie każdego ściegu i warstwy przed nałożeniem następnej (ze szczególną uwagą na styk stopiwa z powierzchnią przylegania), brak widocznych niezgodności (pęknięcia, jamy), ukształtowanie przejść między ściegami i między spoiną a materiałem rodzimym oraz głębokość i kształt żłobienia; po naprawach sprawdzić zgodność z pierwotnymi wymaganiami WPS.

  5. Czyszczenie i obróbka złącza gotowego

    Sprawdzić usunięcie żużla, brak śladów narzędzi i wżerów po zajarzeniu, brak przegrzania i śladów szlifowania przy obróbce lica oraz płynne przejście spoin pachwinowych i czołowych obrabianych na płasko w materiał rodzimy, bez zaniżenia.

  6. Kształt i wymiary

    Sprawdzić kształt lica i wysokość nadlewu względem kryteriów akceptacji, regularność powierzchni i rozstaw ściegów, szerokość spoiny na całej długości złącza oraz — dla złączy czołowych — całkowite wypełnienie przygotowania.

  7. Grań i powierzchnie

    Dla spoin czołowych jednostronnych ocenić przetop, wklęśnięcie grani, przepalenia i rowki skurczowe; sprawdzić podtopienia, pęknięcia i porowatość lica i strefy wpływu ciepła (w razie potrzeby z pomocą przyrządów optycznych), usunięcie elementów montażowych i brak pęknięć w miejscu ich mocowania oraz ślady zajarzenia łuku. Badanie końcowe wykonać po obróbce cieplnej.

  8. Protokół

    W protokole podać wytwórcę elementu, jednostkę badającą, identyfikację obiektu, materiał, rodzaj złącza i grubość materiału, proces spawania, kryteria akceptacji, niezgodności przekraczające kryteria wraz z lokalizacją, zakres badania, użyte przyrządy, wynik odniesiony do kryteriów oraz nazwisko badającego i datę. Złącza zbadane i przyjęte powinny zostać oznakowane; przy wymaganej dokumentacji trwałej wykonać zdjęcia lub dokładne szkice.

Wymagany sprzęt i aparatura

SprzętPrzykładOrientacyjna cena
Źródło światła białegoLampa lub latarka dająca co najmniej 350 lx (zalecane 500 lx) na powierzchni złącza; dodatkowe źródło do zwiększenia kontrastu
LuksomierzPomiar natężenia oświetlenia przed badaniem, z zapisem wartości w protokole
SpoinomierzPomiar nadlewu, wklęśnięcia, grubości spoiny pachwinowej i podtopień
Lupa lub mikroskopDo badania bezpośredniego powierzchni dostępnych, przy podejrzeniu drobnych pęknięć i porów
Endoskop lub wideoskopEndoskop przenosi obraz soczewkami i światłowodami do okularu, wideoskop rejestruje obraz kamerą o wysokiej rozdzielczości; sonda z własnym źródłem światła, końcówka sterowana cięgłami lub hydraulicznie
Lustra inspekcyjneDo oceny grani i miejsc niedostępnych bezpośrednio
Suwmiarka i przymiaryPomiary geometryczne złącza i sprawdzenie poprawności montażu elementów

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

Najczęstsze pytania

Jaka norma opisuje to badanie?

Badanie wykonuje się według normy PN-EN ISO 17637:2017-02 — „Badania nieniszczące złączy spawanych — Badania wizualne złączy spawanych”. Tytuł angielski: „Non-destructive testing of welds — Visual testing of fusion-welded joints”.

Na czym polega ta metoda?

Powierzchnię złącza spawanego i strefy przyległe ogląda się i ocenia względem kryteriów akceptacji. Przy badaniu bezpośrednim dostęp musi umożliwiać umieszczenie oka w odległości do 600 mm od badanej powierzchni i pod kątem nie mniejszym niż 30°.

Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?

Natężenie oświetlenia: Światło białe, minimum 350 lx na badanej powierzchni; zalecane 500 lx (okulary przyciemniane podnoszą wymagane minimum); Odległość obserwacji: Oko w odległości do 600 mm od badanej powierzchni (badanie bezpośrednie); Kąt obserwacji: Nie mniejszy niż 30° do badanej powierzchni; Kąt padania światła: Badanie najdokładniejsze przy kącie padania wiązki 45–85° do powierzchni (literatura Politechniki Śląskiej).

Ile trwa wykonanie badania?

Procedura obejmuje 8 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.

Jaki sprzęt jest potrzebny?

Źródło światła białego, Luksomierz, Spoinomierz, Lupa lub mikroskop, Endoskop lub wideoskop, Lustra inspekcyjne, Suwmiarka i przymiary.

Gdzie stosuje się to badanie?

Kontrola przygotowania złącza przed spawaniem: kształt i wymiary ukosowania, czystość powierzchni przylegania, ustalenie części względem siebie; Kontrola międzyoperacyjna w trakcie spawania: czyszczenie ściegów, brak pęknięć i jam, przejścia między ściegami, głębokość i kształt żłobienia; Badanie odbiorcze złącza gotowego: nadlew, szerokość i regularność lica, wklęśnięcie grani, przetop, podtopienia, pory, pęknięcia, ślady zajarzenia łuku; Badanie złączy naprawianych przed ponownym spawaniem i po nim; Etap poprzedzający badania penetracyjne, magnetyczno-proszkowe, ultradźwiękowe i radiograficzne.

Jakie środki ostrożności obowiązują?

Gorące elementy, żużel i rozprysk po spawaniu — rękawice, odczekanie na ostygnięcie przed oględzinami z bliska; Promieniowanie łuku przy kontroli międzyoperacyjnej — ochrona wzroku, nie patrzeć na łuk; Okulary przyciemniane podnoszą wymagane minimum oświetlenia — nie stosować ich zamiast właściwego oświetlenia stanowiska; Praca w przestrzeniach zamkniętych i na wysokości (zbiorniki, rurociągi, konstrukcje) — wentylacja, asekuracja, zabezpieczenie przed upadkiem; Ostre krawędzie, zadziory i odpryski — rękawice i okulary ochronne.

Które laboratorium wykona to badanie?

Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-EN ISO 17637.

🔍 Znajdź laboratorium wykonujące to badanie