👁️ Badania wizualne bezpośrednie i zdalne — zasady ogólne — PN-EN 13018

Materiały PN-EN 13018

Krótko: o co chodzi

Norma podaje ogólne zasady badań wizualnych — bezpośrednich i zdalnych — przy ocenie zgodności wyrobu z ustalonymi wymaganiami. Badanie wykonuje się według normy PN-EN 13018:2016-04 (wersja polska; wprowadza EN 13018:2016 [IDT]); Przykłady z zakresu: Stan powierzchni części, dostosowanie współpracujących powierzchni, kształt części. Procedura obejmuje 7 kroków; stosuje się je m.in. do: Ocena stanu powierzchni części maszyn i konstrukcji, Sprawdzanie dostosowania współpracujących powierzchni i kształtu części, Badania złączy spawanych — z zastrzeżeniem, że dla spoin właściwa jest PN-EN ISO 17637, a 13018 daje zasady ogólne.

W skrócie

  • Norma: PN-EN 13018:2016-04 (wersja polska; wprowadza EN 13018:2016 [IDT])
  • Kategoria: Materiały
  • Kroków procedury: 7
  • Przedmiot normy: Ogólne zasady badań wizualnych przy ocenie zgodności wyrobu z ustalonymi wymaganiami
  • Dwa tryby: Badanie BEZPOŚREDNIE (okiem, ewentualnie ze środkami pomocniczymi) i ZDALNE (przez układ optyczny lub kamerę)
  • Przykłady z zakresu: Stan powierzchni części, dostosowanie współpracujących powierzchni, kształt części

Przegląd

ZAKRES Z KARTY KATALOGOWEJ PKN, PRZYTOCZONY DOSŁOWNIE: „W niniejszej Normie Europejskiej określono ogólne zasady badań wizualnych, zarówno bezpośrednich, jak i zdalnych, w przypadku określania zgodności wyrobu z ustalonymi wymaganiami (np. stan powierzchni części, dostosowanie współpracujących powierzchni, kształt części). Niniejsza Norma Europejska nie ma zastosowania do oględzin związanych z zastosowaniem jakichkolwiek innych metod badań niszczących i nieniszczących."

BADANIE WIZUALNE JEST METODĄ BADAWCZĄ, A NIE „OBEJRZENIEM". To zdanie warto postawić na początku, bo w praktyce bywa inaczej rozumiane. Badanie wizualne prowadzone według tej normy wymaga określonych warunków — oświetlenia, dostępu, kąta obserwacji, odległości — oraz kwalifikacji personelu, tak jak każda inna metoda nieniszcząca. Sprawozdanie z takiego badania jest sprawozdaniem z badań, ze wszystkimi tego konsekwencjami.

BEZPOŚREDNIE I ZDALNE — DWA TRYBY W JEDNYM DOKUMENCIE. Badanie bezpośrednie prowadzi się okiem, ewentualnie ze środkami pomocniczymi jak lupa czy lusterko, przy zachowaniu nieprzerwanej drogi optycznej do powierzchni. Badanie zdalne korzysta z urządzeń pośredniczących: endoskopów, boroskopów, kamer, układów światłowodowych. Zakres obejmuje oba tryby wprost, ale WYMAGAŃ STAWIANYCH UKŁADOM OPTYCZNYM przy badaniu zdalnym karta katalogowa nie podaje — są w tekście normy, którego nie mieliśmy, i dlatego ich tu nie ma.

WYŁĄCZENIE, KTÓRE PORZĄDKUJE ZAKRESY AKREDYTACJI. Norma nie ma zastosowania do oględzin związanych z zastosowaniem innych metod badań — niszczących i nieniszczących. Oględziny powierzchni przy badaniu penetracyjnym czy magnetyczno-proszkowym, obejrzenie przełomu po próbie udarności, ocena wizualna próbki po badaniu korozyjnym: to wszystko należy do tamtych metod i ocenia się według tamtych dokumentów, a nie według PN-EN 13018. Powołanie tej normy przy takich oględzinach jest błędem.

CO KONKRETNIE OCENIA SIĘ TĄ METODĄ. Zakres podaje trzy przykłady: stan powierzchni części, dostosowanie współpracujących powierzchni oraz kształt części. Widać z nich, że badanie wizualne obejmuje nie tylko nieciągłości powierzchniowe, ale też cechy geometryczne i dopasowanie elementów — a więc rzeczy, których żadna inna metoda nieniszcząca nie ocenia równie wprost.

STATUS I POPRZEDNIK. Wydanie z 2016 roku wprowadza EN 13018:2016 jako identyczną i zastępuje PN-EN 13018:2004. Wersja polska ukazała się 26-09-2017. Powołania wydania z 2004 roku są nieaktualne.

JAK TĘ NORMĘ STOSUJE DOZÓR TECHNICZNY — I JEDNO WAŻNE ROZRÓŻNIENIE. Materiał Urzędu Dozoru Technicznego o badaniach wizualnych urządzeń technicznych i materiałów powołuje wprost PN-EN 13018:2016-04, ale wymienia obok niej DRUGI dokument: PN-EN ISO 17637 dla badań wizualnych ZŁĄCZY SPAWANYCH. Dla laboratorium znaczy to, że badanie spoiny nie jest przypadkiem samej PN-EN 13018 — ma własną normę, a 13018 podaje zasady ogólne. UDT opisuje ponadto rzeczy, których karta katalogowa nie zawiera, a które porządkują praktykę: metoda wizualna jest podstawową metodą badań nieniszczących i wszystkie inne badania muszą być poprzedzone oględzinami; personel wykonujący badania nieniszczące podlega COROCZNEJ KONTROLI WZROKU; oświetlenie badanej powierzchni trzeba bezwzględnie kontrolować miernikami, a nie oceniać „na oko"; badanie zdalne miejsc bez bezpośredniego dostępu bywa nazywane endoskopią i pozwala zapisać wynik w postaci zdjęć lub filmów; zalecane jest posługiwanie się każdorazowo instrukcją badania, która obok kryteriów oceny określa cel badania i sposób jego prowadzenia. W zakres badań wizualnych wchodzą też pomiary mechaniczne wykonywane typowymi narzędziami — suwmiarką, spoinomierzem, przymiarem — a większość badań prowadzi się okiem nieuzbrojonym lub przy niewielkich powiększeniach.

CZEGO NIE PODAJEMY. Tekstu normy nie mieliśmy. NIE PODAJEMY: wymaganego natężenia oświetlenia, dopuszczalnych odległości i kątów obserwacji, wymagań wobec ostrości wzroku personelu, wymagań wobec układów optycznych przy badaniu zdalnym ani zawartości sprawozdania. Te wielkości są treścią normy i to one rozstrzygają o poprawności badania.

Zasada metody

Badanie polega na obserwacji powierzchni wyrobu — okiem albo przez układ optyczny — w warunkach zapewniających rozpoznanie cech istotnych dla oceny zgodności, a następnie na porównaniu obserwowanego stanu z ustalonymi wymaganiami. Warunki obserwacji (oświetlenie, odległość, kąt, dostęp) oraz wymagania wobec personelu i układów optycznych określa norma, której tekstu nie mieliśmy i której wartości nie przytaczamy.

Zastosowania

Kluczowe parametry

ParametrWartość
Przedmiot normyOgólne zasady badań wizualnych przy ocenie zgodności wyrobu z ustalonymi wymaganiami
Dwa trybyBadanie BEZPOŚREDNIE (okiem, ewentualnie ze środkami pomocniczymi) i ZDALNE (przez układ optyczny lub kamerę)
Przykłady z zakresuStan powierzchni części, dostosowanie współpracujących powierzchni, kształt części
WYŁĄCZENIENie stosuje się do oględzin związanych z zastosowaniem innych metod badań niszczących i nieniszczących
Odpowiednik europejskiWprowadza EN 13018:2016 jako identyczną [IDT]
Poprzednie wydanieZastępuje PN-EN 13018:2004 — powołania tego wydania są nieaktualne
Oświetlenie, odległości, kąty, wymagania wobec personeluNIE PODAJEMY — tekstu normy nie mieliśmy

Norma

Numer normy
PN-EN 13018:2016-04 (wersja polska; wprowadza EN 13018:2016 [IDT])
Tytuł (PL)
Badania nieniszczące — Badania wizualne — Zasady ogólne
Title (EN)
Non-destructive testing — Visual testing — General principles

Procedura krok po kroku

  1. Sprawdzenie, czy badanie mieści się w zakresie normy

    Jeżeli oględziny są częścią innej metody badawczej — penetracyjnej, magnetyczno-proszkowej, próby niszczącej — ta norma NIE ma zastosowania i powoływać należy dokument tamtej metody.

  2. Wybór trybu badania

    Bezpośrednie czy zdalne. Wymagania wobec układu optycznego przy badaniu zdalnym są w tekście normy — NIE PODAJEMY ich, bo tekstu nie mieliśmy.

  3. Przygotowanie powierzchni

    Oczyszczenie w sposób, który nie zmienia stanu wyrobu ani nie usuwa cech podlegających ocenie.

  4. Zapewnienie warunków obserwacji

    Oświetlenie, odległość, kąt i dostęp zgodnie z wymaganiami normy. WARTOŚCI NIE PODAJEMY — są w tekście. Natężenie oświetlenia na badanej powierzchni kontroluje się miernikiem, a nie ocenia wzrokowo (wymóg z praktyki dozoru technicznego).

  5. Wykonanie obserwacji

    Ocena stanu powierzchni, dopasowania i kształtu wobec ustalonych wymagań.

  6. Dokumentowanie

    Zapis obserwacji i rejestracja obrazu. ZAWARTOŚCI SPRAWOZDANIA NIE PODAJEMY — określa ją norma.

  7. Zapis dokumentu odniesienia

    Powołać PN-EN 13018:2016-04. Powołanie wydania z 2004 roku jest nieaktualne.

Wymagany sprzęt i aparatura

SprzętPrzykładOrientacyjna cena
Źródło oświetlenia o kontrolowanym natężeniuWarunki oświetlenia są w tekście normy — wartości nie podajemy
LuksomierzSprawdzenie natężenia oświetlenia na badanej powierzchni
Środki pomocnicze do badania bezpośredniegoLupa, lusterko inspekcyjne, przymiary i wzorce
Endoskop, boroskop lub kamera inspekcyjnaBadanie zdalne miejsc niedostępnych; wymagania wobec układu optycznego są w normie
Przyrządy do dokumentowaniaRejestracja obrazu badanych miejsc do sprawozdania

Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne

OdczynnikCASSzczegóły
Środki czyszczące powierzchnięPrzygotowanie powierzchni do obserwacji; dobór zależy od wyrobu i nie może zmieniać jego stanu

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

Najczęstsze pytania

Jaka norma opisuje to badanie?

Badanie wykonuje się według normy PN-EN 13018:2016-04 (wersja polska; wprowadza EN 13018:2016 [IDT]) — „Badania nieniszczące — Badania wizualne — Zasady ogólne”. Tytuł angielski: „Non-destructive testing — Visual testing — General principles”.

Na czym polega ta metoda?

Badanie polega na obserwacji powierzchni wyrobu — okiem albo przez układ optyczny — w warunkach zapewniających rozpoznanie cech istotnych dla oceny zgodności, a następnie na porównaniu obserwowanego stanu z ustalonymi wymaganiami. Warunki obserwacji (oświetlenie, odległość, kąt, dostęp) oraz wymagania wobec personelu i układów optycznych określa norma, której tekstu nie mieliśmy i której wartości nie przytaczamy.

Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?

Przedmiot normy: Ogólne zasady badań wizualnych przy ocenie zgodności wyrobu z ustalonymi wymaganiami; Dwa tryby: Badanie BEZPOŚREDNIE (okiem, ewentualnie ze środkami pomocniczymi) i ZDALNE (przez układ optyczny lub kamerę); Przykłady z zakresu: Stan powierzchni części, dostosowanie współpracujących powierzchni, kształt części; WYŁĄCZENIE: Nie stosuje się do oględzin związanych z zastosowaniem innych metod badań niszczących i nieniszczących.

Ile trwa wykonanie badania?

Procedura obejmuje 7 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.

Jaki sprzęt jest potrzebny?

Źródło oświetlenia o kontrolowanym natężeniu, Luksomierz, Środki pomocnicze do badania bezpośredniego, Endoskop, boroskop lub kamera inspekcyjna, Przyrządy do dokumentowania.

Gdzie stosuje się to badanie?

Ocena stanu powierzchni części maszyn i konstrukcji; Sprawdzanie dostosowania współpracujących powierzchni i kształtu części; Badania złączy spawanych — z zastrzeżeniem, że dla spoin właściwa jest PN-EN ISO 17637, a 13018 daje zasady ogólne; Badania zdalne wnętrz niedostępnych — rurociągów, zbiorników, kanałów — endoskopem lub kamerą; Kontrola odbiorcza wyrobów, w której wizualne badanie jest metodą wskazaną w wymaganiach.

Jakie środki ostrożności obowiązują?

Badania w przestrzeniach zamkniętych — zbiornikach, kanałach, rurociągach — wymagają procedury pracy w przestrzeni zamkniętej i asekuracji; Badania na wysokości wymagają zabezpieczenia przed upadkiem i przeszkolenia; Silne źródła światła mogą oślepiać — nie kierować wiązki w oczy, stosować osłony; Badane elementy bywają gorące, ostre lub pod ciśnieniem — sprawdzić stan obiektu przed przystąpieniem; Endoskopy i kamery wprowadzane do wnętrz maszyn — upewnić się, że maszyna jest wyłączona i zabezpieczona przed uruchomieniem.

Które laboratorium wykona to badanie?

Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-EN 13018.

🔍 Znajdź laboratorium wykonujące to badanie