NIST: tekstylny materiał badawczy RGTM 10279 do sprawdzania metod identyfikacji włókien — przygotowany dla sortowni odzieży, zainteresował też biegłych kryminalistyków
NIST napisał 23 września 2026 r., że materiał testowy RGTM 10279 „Textiles for Feedstock Identification”, przygotowany dla branży recyklingu tekstyliów, zainteresował środowisko kryminalistyczne; badacze współpracują z organami śledczymi, które chcą sprawdzić go jako narzędzie szkoleniowe. Badanie z udziałem laboratoriów i producentów, prowadzone z tym materiałem, trwało do 30 września 2026 r.
- RGTM 10279 to zestaw pięciu kwadratów tkaniny o boku 4 cali (10,2 cm) z różnych włókien, barwionych i niebarwionych; skład włókien nie jest ujawniany uczestnikom. Materiały badawcze klasy RGTM NIST wytwarza szybciej niż wzorcowe materiały odniesienia (SRM) i przekazuje laboratoriom, które zobowiążą się je zmierzyć i udostępnić wyniki, aby ocenić przydatność materiału.
- Według NIST 56 % odzieży i tekstyliów da się poddać recyklingowi lub odzyskowi (szacunek badaczy), ale większość nie wraca do krajowego łańcucha dostaw, bo odzieży napływa dużo, a ręczne sortowanie jest wolne i pracochłonne. Sortownie stosują ręczne skanery spektroskopii w bliskiej podczerwieni (NIR), linie automatyczne z kamerami i czujnikami, sortowanie wizyjne według barwy oraz obrazowanie hiperspektralne; materiał ma pozwolić sprawdzić poprawność tych metod i porównywać wyniki między centrami.
- Materiał był dostępny bezpłatnie w sklepie NIST do 30 lipca 2026 r. w zamian za udział w badaniu, w którym laboratoria, producenci i inne organizacje identyfikują włókna własnymi metodami; anonimowe wyniki posłużą do opracowania lepiej scharakteryzowanego materiału odniesienia. NIST wskazuje też zastosowania przy kontroli składu tkanin kupowanych przez marki (np. czy „100 % bawełna” nie jest mieszanką z poliestrem) i przy walidacji algorytmów sztucznej inteligencji do sortowania.
- Biegli od włókien muszą dokładnie identyfikować włókna, np. porównując drobną próbkę z miejsca zdarzenia z odzieżą podejrzanego. Zespół NIST pracuje teraz z organami śledczymi, które poprosiły o sprawdzenie, czy materiał może służyć do szkolenia biegłych, i liczy, że sam nauczy się od kryminalistyków ich praktyk mikroskopowych i walidacyjnych. Wpis NIST powstał na Tydzień Nauk Sądowych (Forensic Science Week).
Źródło: NIST, Taking Measure — When Scientists Become Accidental Detectives (23.09.2026)