GIOŚ kupił od lipca do września 2026 r. 154 urządzenia dla Państwowego Monitoringu Środowiska: analizatory NOx, SO2, CO, O3 i BTEX, poborniki pyłu PM10/PM2,5 i automatyczne mierniki pyłu
Główny Inspektorat Ochrony Środowiska poinformował 1 października 2026 r., że w ramach projektu „Rozwój i modernizacja wyposażenia do badań jakości powietrza oraz wspieranie ocen jakości powietrza” kupił w III kwartale 2026 r. 154 sztuki aparatury pomiarowej dla Państwowego Monitoringu Środowiska.
- Kupiono analizatory zanieczyszczeń gazowych: 17 do NOx, 13 do SO2, 10 do CO i 15 do ozonu, a także 20 analizatorów węglowodorów (BTEX) oraz 11 kalibratorów wielogazowych z generatorami powietrza zerowego.
- Do pomiarów pyłu zawieszonego trafiło 25 pobierników LVS PM10/PM2,5 i 25 automatycznych mierników do ciągłego, jednoczesnego pomiaru PM10 i PM2,5, a do przygotowania próbek pyłu — 2 ekstraktory. Kupiono też 13 kontenerów dla automatycznych stacji pomiarowych (2 o wymiarach 2,5 × 3,0 m i 11 o wymiarach 2,5 × 4,0 m) oraz 3 mobilne stacje monitoringu.
- Metodyki referencyjne wskazuje rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu (tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 870): dla NO2 i NOx PN-EN 14211:2013-02 (chemiluminescencja), dla SO2 PN-EN 14212:2013-02 (fluorescencja w nadfiolecie), dla ozonu PN-EN 14625:2013-02 (fotometria w nadfiolecie), dla CO PN-EN 14626:2013-02 (NDIR), a dla benzenu PN-EN 14662-1, -2 i -3.
- Referencyjną metodą dla PM10 i PM2,5 jest grawimetria według PN-EN 12341:2014-07. Mierniki automatyczne są metodą równoważną: porównywalność z metodą referencyjną wykazuje się według PN-EN 16450:2017-05, a ich wyniki koryguje się wstecz, by odpowiadały metodzie referencyjnej.