Włochy mogą do 30 września 2031 r. dopuszczać fumigant Vikane z fluorkiem sulfurylu do ochrony dużych drewnianych zabytków nieruchomych — decyzja (UE) 2026/2142, mimo nieodnowienia zatwierdzenia substancji w 2024 r.
Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/2142 z 25 września 2026 r., opublikowana 29 września, pozwala Włochom na podstawie art. 55 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 udzielać pozwoleń na produkt biobójczy „Vikane” z grupy produktowej 8 (konserwacja drewna) do ochrony dużych, nieruchomych obiektów dziedzictwa kulturowego z elementami drewnianymi — kościołów, wiatraków i innych budynków historycznych. Zatwierdzenia fluorku sulfurylu w grupach 8 i 18 nie odnowiono decyzją (UE) 2024/2402.
- Fluorek sulfurylu był uznany za zatwierdzony w grupie 8 do 31 grudnia 2018 r. i w grupie 18 do 30 czerwca 2021 r., a po trzech przedłużeniach — do 31 grudnia 2024 r. Wnioski o odnowienie z 28 czerwca 2017 r. oceniała Szwecja; ECHA uznała w opiniach z 13 września 2023 r., że dane nie wystarczają do oceny działania szkodliwego na rozrodczość i właściwości zaburzających gospodarkę hormonalną, a wnioskodawca nie uzupełnił ich w terminie — stąd nieodnowienie w 2024 r.
- Włochy złożyły wniosek o odstępstwo 16 kwietnia 2026 r. Vikane stosują w drodze fumigacji przeszkoleni użytkownicy profesjonalni. Według Włoch to jedyny skuteczny sposób zwalczania owadów żerujących głęboko w drewnie dużych obiektów: azot wytwarzany na miejscu nie utrzyma w takich budynkach wymaganego stężenia, metody termiczne i ciepłe powietrze o kontrolowanej wilgotności mogą uszkadzać niektóre materiały, a tlenek etylenu, cyjanowodór i fosfina mają gorszy profil zagrożenia i mogą reagować z materiałami zabytków.
- Komisja odnotowuje, że producent substancji czynnej, wcześniejszy posiadacz pozwolenia na Vikane, zamierza złożyć nowy wniosek o zatwierdzenie fluorku sulfurylu w grupie 8; zatwierdzenie pozwoliłoby państwom udzielać pozwoleń bez odstępstwa, ale ocena wniosku i uzyskanie pozwoleń wymagają czasu.
- To jedna z serii decyzji z 24–28 września 2026 r. o ochronie dziedzictwa kulturowego: w tych samych dniach Komisja pozwoliła Łotwie, Francji, Czechom i Słowacji dopuszczać produkty z tlenkiem etylenu do ochrony dziedzictwa kulturowego (na Łotwie i we Francji — materiałów archiwalnych) do 31 lipca 2031 r. Czeska decyzja opisuje ciągłe monitorowanie resztkowego stężenia gazu chromatografią gazową na wszystkich etapach procesu, a łotewska — badania pozostałości tlenku etylenu w książkach po dezynfekcji, przeprowadzone na Ryskim Uniwersytecie Technicznym.