Wermikulit jako środek przeciwzbrylający w paszach dla kur i kurcząt: XRD i XRF do charakterystyki, mikroskopia PLM potwierdza brak azbestu, krzemionka krystaliczna ≤ 0,06 %, nikiel ≤ 148 mg/kg
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/1234 z 11 czerwca 2026 r., opublikowane 12 czerwca, dopuszcza do 2 lipca 2036 r. wermikulit (krzemian magnezowo-glinowo-żelazowy, ≥ 87,0 %) dla kurcząt rzeźnych, kurcząt odchowywanych na nioski lub do reprodukcji oraz kur, 10 000 mg/kg paszy. EFSA zauważyła, że skuteczność wykazano przy 10 000 mg/kg, czyli powyżej poziomu bezpiecznego dla prosiąt i tuczników (5000 mg/kg) — zezwolenie obejmuje tylko kury i kurczęta.
- Metody: XRD (EN 13925) i XRF (EN ISO 12677) do charakterystyki dodatku; brak azbestu potwierdza mikroskopia światła spolaryzowanego (PLM) i mikroskopia barwiąca w dyspersji. W pięciu partiach wermikulit stanowił 87,0–96,6 % (średnio 89,7 %), diopsyd 2,4–8,1 %, hydroksyapatyt 1,0–4,9 %; cztery partie miały 87,0–88,7 % wermikulitu.
- Zanieczyszczenia w trzech partiach: fluor 864–997 mg/kg, miedź 258–468 mg/kg, chrom 193–199 mg/kg, nikiel 135–148 mg/kg, ołów 4,1–5,8 mg/kg; kadm i rtęć poniżej granicy wykrywalności. Krystobalitu nie wykryto (LOD < 0,01 %), krzemionka krystaliczna wynosiła 0,02–0,06 %, a SEM wykazała frakcję drobnych cząstek, w tym nanocząstek.
- Wnioskodawca sprawdził, czy dodatek zakłóca oznaczanie mykotoksyn: mąkę kukurydzianą (aflatoksyny, ochratoksyny, deoksyniwalenol, fumonizyny B1 + B2) oraz jęczmień, ryż i mąkę kukurydzianą (zearalenon) analizowano z 10 000 mg/kg wermikulitu dodanego 2 h przed analizą i bez niego — wyniki się nie różniły.
- Specyfikacja: nikiel ≤ 148 mg/kg, krzemionka krystaliczna ≤ 0,06 %, chrom ≤ 199 mg/kg, wolny od azbestu. EFSA uznała dodatek za uczulający skórę i drogi oddechowe, a przepisy szczegółowe zwracają uwagę na ochronę pracowników przed wdychaniem krzemionki krystalicznej i niklu. Stosowany bezpośrednio w materiale paszowym lub mieszance uzupełniającej — co najmniej 10 000 mg/kg.