Suszarki bębnowe: od 1 stycznia 2027 r. klasa możliwości naprawy A–E na etykiecie energetycznej (A przy wskaźniku R > 9,00), osiem części priorytetowych z wzorcową liczbą etapów demontażu, tolerancja weryfikacji 4 % i koniec wyliczania wilgotności końcowej programu „eco” według wzoru z rozporządzenia
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2025/1353, opublikowane 20 listopada 2025 r., zmienia rozporządzenie delegowane (UE) 2023/2534 w sprawie etykietowania energetycznego suszarek bębnowych dla gospodarstw domowych. Wprowadza wskaźnik możliwości naprawy z metodą jego obliczania i weryfikacji, zmienia kartę informacyjną, dokumentację techniczną i procedurę weryfikacji; weszło w życie czwartego dnia po publikacji.
- Etykieta i klasy: od 1 stycznia 2027 r. każda suszarka ma etykietę według nowego załącznika IIIa z klasą możliwości naprawy — A: R > 9,00; B: 7,00 ≤ R ≤ 9,00; C: 5,00 ≤ R < 7,00; D: 3,00 ≤ R < 5,00; E: R < 3,00. Dostawcy mogą stosować nową etykietę i kartę już od 24 listopada 2025 r. (art. 3 ust. 1a); suszarki wprowadzone do obrotu przed 1 stycznia 2027 r. można sprzedawać bez wskaźnika bez ograniczeń czasowych (motyw 4). Na karcie podaje się wskaźnik R i cztery oceny cząstkowe: głębokość demontażu (S_DD), elementy złączne (S_F), narzędzia (S_T) i informacje o naprawie (S_RI).
- Metoda (załącznik IV sekcja 5): oceny S_DD, S_F i S_T liczy się dla ośmiu części priorytetowych o średniej liczbie etapów demontażu (MDS): pompa wodna 16,1, łożysko bębna 18,9, pas bębna 40,9, drzwi 3, silnik 49,4, główna płytka drukowana 13,7, wentylator 7,7, kondensator silnika 24,9. Za głębokość demontażu: 10 pkt przy DD ≤ 0,70 × MDS, 7 pkt do 0,90, 4 pkt do 1,10, 1 pkt do 1,30, 0 pkt powyżej. Elementy złączne: wielokrotnego użytku 10 pkt, dostarczane ponownie nieodpłatnie 7, za opłatą 4, usuwalne 0; narzędzia: podstawowe lub bez narzędzi 10, dostarczone z częścią 5, dostępne na rynku 0. Ocena zaczyna się od urządzenia całkowicie zmontowanego, stojącego i odłączonego od instalacji.
- Weryfikacja (załącznik IX): wartość ustalona wskaźnika naprawy nie może być niższa od deklarowanej o więcej niż 4 % (dla porównania: zużycie energii i czas programu — 6 %, hałas — 2 dB); przy niezgodności organ bada jeden dodatkowy egzemplarz, a nie trzy jak dla pozostałych parametrów, i niezgodność dotyczy wtedy tylko badanego modelu, nie modeli równoważnych. Z dokumentacji technicznej usunięto szczegółowy sposób obliczania średniej wilgotności końcowej programu „eco”: motyw 13 wskazuje, że dążenie do 0 % prowadzi do przesuszenia, uszkodzeń tkanin i nadmiernego zużycia energii — stosuje się metody norm zharmonizowanych z ich tolerancjami.
- Porównanie z aktem bazowym (UE) 2023/2534: definiował on program „eco” jako suszenie bawełny od wilgotności początkowej 60 % do końcowej 0 %, wymieniał wilgotność końcową wśród parametrów liczonych z trzech cykli przy pełnym i czterech przy częściowym załadowaniu (nowe brzmienie tę wielkość z tego zdania usuwa) i w art. 7 ust. 2 zobowiązywał Komisję do przedstawienia do 1 stycznia 2025 r. punktowej oceny możliwości naprawy — ten ustęp nowy akt uchyla, a do przeglądu z art. 7 (do 1 stycznia 2030 r.) dopisuje ocenę włączenia pompy ciepła do części priorytetowych. Z załącznika III usunięto też odniesienie do oznakowania ekologicznego UE, „ponieważ nie przyznaje się już oznakowania ekologicznego UE” (motyw 8).