Pediococcus pentosaceus NCIMB 12674/DSM 35357 do kiszonki tylko z materiału średnio trudnego: posiew na agarze MRS według EN 15786, PFGE według CEN/TS 17697, pylność preparatu do 17 400 mg/m³
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/1020, opublikowane 8 maja 2026 r., dopuszcza do 28 maja 2036 r. preparat Pediococcus pentosaceus NCIMB 12674/DSM 35357 (co najmniej 1 × 10¹¹ jtk/g) jako dodatek do kiszonki dla wszystkich gatunków zwierząt, w dawce co najmniej 1 × 10⁹ jtk/kg świeżego materiału, wyłącznie w materiale średnio trudnym do kiszenia (1,5–3,0 % rozpuszczalnych węglowodanów w świeżej masie).
- Metody: identyfikacja — elektroforeza pulsacyjna PFGE (CEN/TS 17697) lub sekwencjonowanie DNA; liczenie w dodatku — posiew powierzchniowy (lub płytki lane) na agarze MRS (EN 15786).
- Dane EFSA: w 6 partiach 3,0–4,8 × 10¹¹ jtk/g; w 3 partiach ołów < 0,50, kadm < 0,20, arsen < 0,50 i rtęć < 0,02 mg/kg; pylność 5 500–17 400 mg/m³ (Stauber-Heubach), cząstki poniżej 100 µm 26,73–41,09 % objętości; straty < 0,5 log po 24 miesiącach w 25 °C i 60 % wilgotności względnej.
- Skuteczność: 4 doświadczenia laboratoryjne w minisilosach 1,70 lub 2,75 l, 90 dni — życica trwała (s.m. 37,0 %), pszenżyto z całych roślin (65,5 %, trudne do kiszenia) i lucerna (38,5 % oraz 21,0 %). W doświadczeniach 3 i 4 silosy miały tylko zakrętki, bez zaworów do odprowadzania gazu, a w żadnym nie było odprowadzania odcieków. Skuteczność EFSA potwierdziła tylko dla materiału średnio trudnego (s.m. 21–38,5 %); dla łatwego i trudnego nie wyciągnęła wniosków.
- Użytkownicy: preparat uczula skórę i drogi oddechowe, wdychanie i kontakt ze skórą są ryzykiem, drażnienia oczu nie oceniono. Akt wymaga środków ochrony skóry, oczu i dróg oddechowych, jeśli procedury i środki organizacyjne nie usuwają zagrożeń.