Pięć substancji bez NDP: rozporządzenie (UE) 2026/752 wpisuje do załącznika IV m.in. lizat ameby Willaertia magna, wodorotlenek magnezu E528 i wyciąg z pestek winogron — wartość domyślna 0,01 mg/kg przestaje ich dotyczyć
Rozporządzenie Komisji (UE) 2026/752 z 31 marca 2026 r., opublikowane 1 kwietnia, dopisuje do załącznika IV rozporządzenia (WE) nr 396/2005 pięć substancji czynnych środków ochrony roślin: przetworzony Allium fistulosum, lizat z Willaertia magna, wodorotlenek magnezu E528, suszony granulat z esparcety (Onobrychis viciifolia) i wyciąg z pestek Vitis vinifera. Dotąd obowiązywała dla nich wartość domyślna 0,01 mg/kg z art. 18 ust. 1 lit. b); wpis do załącznika IV oznacza, że NDP nie są wymagane.
- Cztery substancje to substancje podstawowe zatwierdzone w latach 2024–2025: wodorotlenek magnezu E528 (13 marca 2024 r.), granulat z esparcety (27 czerwca 2024 r.), przetworzony Allium fistulosum (11 listopada 2024 r.) i wyciąg z pestek winogron (22 stycznia 2025 r.). W każdym przypadku Komisja uznała, że warunki stosowania nie doprowadzą do pozostałości stanowiących ryzyko dla konsumentów.
- Lizat z Willaertia magna C2c Maky zatwierdzono 17 czerwca 2025 r. jako substancję czynną niskiego ryzyka. EFSA (wzajemna weryfikacja ze stycznia 2025 r.) oceniła go jako fungicyd przeciw mączniakowi rzekomemu (Plasmopara viticola) na winorośli i winogronach deserowych i uznała, że toksykologiczne wartości referencyjne nie są potrzebne, bo substancja nie ma niebezpiecznych właściwości.
- Z pięciu kryteriów włączenia do załącznika IV według wytycznych SANCO/11188/2013 rev. 2 EFSA uznała za spełnione tylko kryterium III (brak potrzeby wartości referencyjnych); kryteriów I, II i V nie spełniono, a IV (narażenie naturalne większe niż ze stosowania jako środek ochrony roślin) nie dało się rozstrzygnąć. Komisja oparła wpis na braku niebezpiecznych właściwości.
- Dla laboratoriów pozostałości pestycydów oznacza to, że tych substancji nie oznacza się w żywności pod kątem zgodności z NDP. Specyfikację lizatu EFSA opisuje liczbą kopii genomowego DNA szczepu oznaczaną ilościowym PCR — 1,49×10⁵–2,42×10⁶ kopii/mg substancji technicznej (suchej masy); ponieważ nie ustalono definicji pozostałości, metody do kontroli po zatwierdzeniu nie są wymagane.