L-izoleucyna z Escherichia coli CCTCC M 20231916 w paszach i wodzie do pojenia: IEC-VIS/FLD, endotoksyny według Ph. Eur. 2.6.14, skręcalność właściwa +36,25° poniżej zakresu farmakopei przy 5,9 % waliny
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/1117, opublikowane 27 maja 2026 r., dopuszcza do 16 czerwca 2036 r. L-izoleucynę (co najmniej 90 % w suchej masie) wytwarzaną przez genetycznie zmodyfikowany szczep pochodny E. coli K12, CCTCC M 20231916, dla wszystkich gatunków zwierząt, także w wodzie do pojenia mimo zastrzeżeń EFSA co do higieny i równowagi żywieniowej. Narażenie użytkowników na endotoksyny ograniczono do 1 600 IU/m³ powietrza.
- Metody: identyfikacja według monografii Food Chemicals Codex; oznaczanie w dodatku — chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD lub IEC-VIS), w premiksach IEC-VIS/FLD albo IEC-VIS według rozporządzenia (WE) nr 152/2009, w mieszankach paszowych IEC-VIS (152/2009), w wodzie do pojenia IEC-VIS. Endotoksyny — Farmakopea Europejska 2.6.14; narażenie oblicza się z zawartości endotoksyn i pylności metodą EFSA (EFSA Journal 2018;16(10):5458). Na etykiecie podaje się wilgotność.
- Dane EFSA (5 partii): izoleucyna 91,0–92,2 % s.m. (metoda według EN ISO 17180:2013), walina 5,3–6,3 %, strata przy suszeniu 0–0,1 %; skręcalność właściwa +36,25° wobec zakresu Ph. Eur. od +40,0 do +43,0° — wnioskodawca przypisuje to obecności innych aminokwasów (średnio 5,9 % L-waliny). Zidentyfikowano średnio 97,5 % materiału w s.m. Żywych komórek ani DNA szczepu nie wykryto (granica wykrywalności DNA 0,1 ng/g).
- Zanieczyszczenia (3 partie): ołów 0,029–0,035 mg/kg, PCDD/F 0,121 i PCDD/F + PCB 0,237 ng WHO-TEQ/kg (górna granica), endotoksyny < 30 IU/mg; pylność 36,3–37,9 g/m³. Straty: w premiksie witaminowo-mineralnym 2,6–16,0 % po 6 miesiącach, przy granulowaniu (72–73 °C) 0–8 %, w wodzie 0–5,0 % po 48 h w 8–10 °C; współczynnik zmienności w paszy granulowanej 4 % dla izoleucyny całkowitej i 26 % dla wolnej.
- EFSA: dodatek bezpieczny dla zwierząt przy suplementacji zgodnej z potrzebami, z zastrzeżeniami co do wody do pojenia; u przeżuwaczy wymagana ochrona przed degradacją w żwaczu. Danych o drażnieniu skóry i oczu ani uczulaniu skóry nie było; przy tej pylności EFSA uznała wdychanie za prawdopodobne i zaleciła ograniczać narażenie na endotoksyny, przywołując zalecany w Holandii limit 90 IU/m³ (średnia 8-godzinna). Etykieta musi przypominać o podaży wszystkich aminokwasów niezbędnych przy podawaniu w wodzie.