L-izoleucyna z Corynebacterium glutamicum CCTCC M 2022764 dopuszczona dla wszystkich zwierząt, także w wodzie do pojenia mimo zastrzeżeń EFSA — oznaczanie chromatografią jonowymienną z derywatyzacją pokolumnową
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/2087 z 18 września 2026 r., opublikowane 21 września, dopuszcza do 11 października 2036 r. L-izoleucynę (≥ 90 % w suchej masie) wytwarzaną przez fermentację niezmodyfikowanym genetycznie szczepem. EFSA miała obawy co do podawania jej w wodzie do pojenia (zachwianie równowagi żywieniowej, higiena); Komisja uznała, że ryzyko higieniczne mają uwzględnić podmioty paszowe w ramach wymogów rozporządzenia (WE) nr 183/2005.
- Metody: identyfikacja L-izoleucyny w dodatku — monografia Food Chemicals Codex; oznaczanie w dodatku — chromatografia jonowymienna z derywatyzacją pokolumnową i detekcją optyczną (IEC-VIS/FLD lub IEC-VIS), w premiksach — IEC-VIS/FLD lub IEC-VIS według rozporządzenia (WE) nr 152/2009, w mieszankach paszowych — IEC-VIS według 152/2009, w wodzie do pojenia — IEC-VIS.
- Pięć partii: L-izoleucyna 95,5 % s.m. (95,4–95,6), L-leucyna 1,11 % (specyfikacja ≤ 2 %), inne aminokwasy 1,84 % (≤ 2 %), strata przy suszeniu 1,26 % (≤ 3 %), skręcalność właściwa 39,8° (39,4–40,3; specyfikacja od +38,9° do +41,8°).
- W trzech partiach aflatoksyny wyniosły 0,84–1,47 µg/kg, a pozostałe mykotoksyny były poniżej granic oznaczalności; ołów, rtęć i kadm także poniżej granic oznaczalności, arsen do 0,01 mg/kg. Salmonella i Enterobacteriaceae nie zostały wykryte, suma dioksyn i PCB dioksynopodobnych (górna granica) wyniosła 0,238 ng WHO-TEQ/kg.
- Etykieta podaje wilgotność i ostrzeżenie, by przy suplementacji — zwłaszcza w wodzie do pojenia — uwzględniać podaż wszystkich aminokwasów niezbędnych i warunkowo niezbędnych. U przeżuwaczy L-izoleucyna musi być chroniona przed rozkładem w żwaczu; EFSA nie rozstrzygnęła, czy dodatek drażni skórę i oczy lub uczula skórę.