Kapsaicyna jako substancja aromatyzująca w paszach: oznaczanie HPLC-UV, czystość ≥ 98 %, stosunek izomerów (E)/(Z) ≥ 6:1, najwyżej 6,5 mg/kg — dla kotów 5,3 mg/kg
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2025/1784, opublikowane 10 września 2025 r., dopuszcza do 30 września 2035 r. kapsaicynę z syntezy chemicznej (CAS 404-86-4, FEMA 3404) jako dodatek sensoryczny dla wszystkich gatunków zwierząt, wyłącznie przez premiks. Komisja ustaliła zawartości maksymalne, bo kapsaicyna działa też zootechnicznie i leczniczo, a wyższe dawki mogłyby wywołać takie działanie.
- Metoda: HPLC z detekcją spektrofotometryczną (HPLC-UV) do oznaczania kapsaicyny w dodatku, premiksach i mieszankach paszowych (sprawozdanie laboratorium referencyjnego UE zweryfikowane przez EFSA). Specyfikacja: czystość min. 98 %, (E)/(Z) ≥ 6:1. Pięć partii: 98,9–99,8 % kapsaicyny; arsen średnio 0,073 i ołów 0,056 mg/kg; ogólna liczba drobnoustrojów tlenowych 1,0 × 10¹–7,2 × 10³ jtk/g — EFSA zaleca monitorowanie tej rozpiętości w produkcji.
- Pylność (Stauber-Heubach) 428–2670 mg/m³, średnio 1840 mg/m³; cząstki < 10 µm tylko w jednej partii (1,1 %). Kapsaicyna drażni drogi oddechowe i skórę (OECD TG 439, badany roztwór 50 %), przyjęto, że drażni oczy; nie uczula skóry (OECD TG 442C, D i E). Każde narażenie użytkownika uznano za ryzyko — akt wymaga ochrony skóry, oczu i dróg oddechowych.
- Bezpieczne stężenia EFSA wyliczyła z NOAEL 60 mg/kg m.c. dziennie (90-dniowe badanie na szczurach) i współczynnika 100, np. 6,7 mg/kg dla kurcząt rzeźnych, 14,4 dla tuczników, 31,7 dla psów; dla kotów dodatkowy współczynnik 5 z powodu słabej glukuronidacji — 5,3 mg/kg. Akt: 6,5 mg/kg dla drobiu, świń, przeżuwaczy, koniowatych, zającowatych, ryb i psów, 5,3 mg/kg dla kotów i innych gatunków.
- Pozostałości: w 90-dniowym badaniu przy 120 mg/kg m.c. dziennie kapsaicyna w tłuszczu i mięśniach była poniżej LOD/LOQ, w wątrobie do 5,9 µg/kg (E) i 10,3 µg/kg (Z), w nerkach do 21 i 7,6 µg/kg. EFSA uznała te dane za niewystarczające do obliczenia narażenia konsumentów, ale za potwierdzenie małej depozycji w tkankach.