JRC: rozwój produkcji wodoru w UE raczej nie nadwyręży większości zasobów wody słodkiej — elektroliza zużywa 18–22 l wody na kilogram wodoru, a w pesymistycznych scenariuszach klimatycznych tylko co dziesiąta instalacja może odczuwalnie konkurować o wodę
Wspólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej (JRC) przedstawiło 8 października 2026 r. raport o tym, jak rozwój produkcji wodoru może zwiększyć presję na zasoby wody słodkiej w Europie, zwłaszcza w regionach z niedoborem wody, takich jak Półwysep Iberyjski. Modelowano zapotrzebowanie na wodę przy produkcji wodoru z paliw kopalnych i przez elektrolizę do 2030 i 2050 r., zakładając, że całe zapotrzebowanie pokrywa woda słodka.
- Wnioski raportu: większość instalacji będzie działać w zlewniach o niskim lub umiarkowanym stresie wodnym; w pesymistycznych scenariuszach klimatycznych tylko co dziesiąta instalacja może odczuwalnie konkurować o wodę słodką z odbiorcami rolniczymi, komunalnymi lub przemysłowymi. Największe ryzyko dotyczy Europy Południowej — Hiszpanii, Włoch i Portugalii. JRC ocenia perspektywę jako ostrożnie optymistyczną, ale zaleca zawczasu wdrożyć staranne zarządzanie wodą w regionach z jej niedoborem.
- Według streszczenia raportu osiągnięcie celu na 2030 r. wymagałoby ok. 0,24 % wody słodkiej zużytej w Europie w 2017 r., a do 2050 r. — do 1,65 %. Elektroliza (rozkład wody na wodór i tlen prądem elektrycznym) zużywa ok. 18–22 l wody na kilogram wodoru; dla porównania JRC podaje ok. 1000 l na kilogram migdałów. Zapotrzebowanie staje się istotne, gdy skupia się w hubach przemysłowych z instalacjami do produkcji wodoru.
- Zalecenia JRC: w miarę możliwości korzystać z alternatywnych źródeł wody, zwłaszcza odsalanej wody morskiej na wybrzeżach, i rozwijać wykorzystanie ścieków oraz wód słonawych; włączyć nowy unijny cel poprawy efektywności wykorzystania wody o 10 % do 2030 r. w planowanie projektów wodorowych; lokalizację hubów oceniać pod kątem dostępności wody na poziomie zlewni, by z wyprzedzeniem unikać konfliktów o wodę.
- Kolejne kroki wskazane przez JRC: spójne dane dla różnych ścieżek produkcji wodoru oparte na rzeczywistym czasie pracy i mocy, poborze wody i procesach chłodzenia; inwestycje w infrastrukturę ponownego użycia wody w klastrach przemysłowych; monitorowanie sezonowego stresu wodnego, by dostosowywać produkcję; ocena wpływu odsalania i bezpośredniej elektrolizy wody morskiej na środowisko. JRC zaznacza, że potrzebne są dalsze badania; aktualizacja unijnej strategii wodorowej jest w przygotowaniu.
Źródło: Joint Research Centre — EU hydrogen expansion unlikely to strain most water supplies (8.10.2026)