Interban — narazyna z diklazurilem w jednym kokcydiostatyku dla kurcząt: 50 + 1 mg/kg paszy, oznaczanie HPLC z derywatyzacją pokolumnową lub LC-MS/MS (EN 17299), MRL narazyny 50 µg/kg
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/2061 z 17 września 2026 r., opublikowane 18 września, dopuszcza do 8 października 2036 r. preparat Interban (Elanco GmbH) dla kurcząt rzeźnych i odchowywanych na kury nioski: 50 mg narazyny i 1 mg diklazurilu na kg mieszanki pełnoporcjowej. Narazynę wytwarza szczep Streptomyces NRRL B-67771; EFSA uznała obowiązujące MRL obu substancji za chroniące konsumenta przy zerowym okresie karencji.
- Metody: narazyna w dodatku — HPLC z derywatyzacją pokolumnową i detekcją fotometryczną (HPLC-PCD-UV–Vis), w premiksach — to samo według EN ISO 14183, w paszach — EN ISO 14183 albo LC-MS/MS według EN 17299, w tkankach — LC-MS/MS według AOAC 2011.24. Diklazuril w dodatku — HPLC-UV, w premiksach — HPLC-UV według rozporządzenia (WE) nr 152/2009, w paszach — HPLC-UV według 152/2009 albo LC-MS/MS według EN 17299.
- Preparat zawiera 90,0–110,0 g/kg narazyny i 1,8–2,2 g/kg diklazurilu; w pięciu partiach — 99,4 g/kg (98,6–100,3) i 2,0 g/kg (2,0–2,1). Granulowana narazyna zawierała 141 mg/g (specyfikacja ≥ 100), w tym 99 % narazyny A (≥ 85 %); w trzech partiach preparatu ołów wyniósł 4,3–4,6 mg/kg, a arsen 1,9–2,0 mg/kg.
- Pozostałości: dla narazyny tkanką docelową jest wątroba, ale do kontroli wskazano skórę z tłuszczem, z narazyną jako znacznikiem; diklazuril stanowi 70–90 % całkowitych pozostałości we wszystkich badanych tkankach. MRL narazyny to 50 µg/kg we wszystkich mokrych tkankach, dla diklazurilu obowiązują limity z rozporządzenia (UE) nr 37/2010.
- Według EFSA preparat nie drażni skóry, ale należy go uznać za uczulający skórę i drogi oddechowe; o działaniu na oczy EFSA nie rozstrzygnęła z braku danych. Etykieta ostrzega: niebezpieczny dla koniowatych, indyków i królików, jonofor przeciwwskazany z niektórymi lekami, w tym tiamuliną; posiadacz monitoruje oporność Eimeria spp. na obie substancje.