Indygokarmin (2a132) jako barwnik w paszach dla kotów i psów do 250 mg/kg, a dla ryb ozdobnych do 1000 mg/kg, ważny do 1 maja 2035 r.: substancje barwiące ≥ 85 %, ołów ≤ 2 mg/kg; w dodatku spektrofotometria przy 610 nm, w paszy LC-MS/MS
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2025/714, opublikowane 11 kwietnia 2025 r., po ponownej ocenie dopuszcza indygokarmin jako dodatek sensoryczny z grupy barwników dla kotów, psów i ryb ozdobnych; wcześniej był dopuszczony bezterminowo na mocy dyrektywy 70/524/EWG (dla ryb ozdobnych pod nazwą „indigotyna”). Komisja opiera się na opiniach EFSA z 28 kwietnia 2015 r. i 27 czerwca 2024 r.: indygokarmin o czystości co najmniej 85 % barwnika jest bezpieczny do 250 mg/kg paszy pełnoporcjowej dla kotów i psów oraz do 1000 mg/kg dla ryb ozdobnych. Sprostowanie z 27 kwietnia 2026 r. ukazało się tylko w wersji portugalskiej.
- Załącznik: indygokarmin opisany jako sól sodowa — głównie mieszanina 3,3’-diokso-2,2’-bi-indolylideno-5,5’-disulfonianu disodowego i 5,7’-disulfonianu disodowego; dozwolone też sole wapnia i potasu; C₁₆H₈N₂Na₂O₈S₂, CAS 860-22-0 / 54947-75-0, synteza chemiczna. Specyfikacja: substancje barwiące ogółem ≥ 85 %, izomer 5,7’ ≤ 18 %, dodatkowe substancje barwiące ≤ 1 %, kwas izatyno-5-sulfonowy, kwas 5-sulfoantranilowy i antranilowy razem ≤ 0,5 %, niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne ≤ 0,01 %, substancje ekstrahowane eterem ≤ 0,2 %, ołów ≤ 2 mg/kg.
- Metody z załącznika: łączna zawartość substancji barwiących w dodatku — spektrofotometria przy 610 nm (monografie FAO JECFA nr 1 tom 4 i rozporządzenie (UE) nr 231/2012); indygokarmin w mieszance paszowej — LC-MS/MS. EFSA zweryfikowała zmienione w 2019 r. sprawozdanie laboratorium referencyjnego UE, które zaleca LC-MS/MS do oznaczania w paszach. W ośmiu nowych partiach substancje barwiące wyniosły 86,62–96,80 % (średnio 90,94 %; miareczkowanie buforem winianowym — 86,4–97,2 %), izomer 5,7’ 6,47–13,77 %, kwas izatyno-5-sulfonowy 0,03–0,11 %.
- Czystość 85 % zamiast 93 %: w 2015 r. EFSA ograniczyła wniosek o bezpieczeństwie do indygokarminu o czystości ≥ 93 %, bo w badaniu Dixit i Goyal (2013) na myszach indygokarmin nieznanej czystości uszkadzał jądra przy 17 i 39 mg/kg mc./dzień. Nowe 56-dniowe badanie na samcach myszy z indygokarminem 88 % nie wykazało działań niepożądanych do 548 mg/kg mc./dzień; EFSA przyjęła NOAEL 500 mg/kg mc./dzień z 2-letniego badania na szczurach i wyliczyła bezpieczne stężenia: pies 264, kot 220, ryby ozdobne 978 mg/kg — zaokrąglone do 250 i 1000 mg/kg. EFSA zaleciła też zrównanie limitu ołowiu z dodatkiem do żywności (≤ 2 mg/kg) — akt go przyjmuje.
- Bezpieczeństwo użytkowników (akt za EFSA): narażenie przez drogi oddechowe na pył dodatku uznaje się za niebezpieczne wobec braku danych o toksyczności inhalacyjnej; indygokarmin nie drażni skóry ani oczu, ale należy go uznać za potencjalnie uczulający skórę i drogi oddechowe — gdy procedury nie wystarczą, środki ochrony skóry i dróg oddechowych. Okres przejściowy: dodatek i premiksy wyprodukowane przed 1 listopada 2025 r., mieszanki i materiały paszowe — przed 1 maja 2027 r. Wnioskodawca zaproponował typowe dawki 10–200 mg/kg dla kotów i psów oraz 500–5000 mg/kg dla ryb; najwyższe dawki dla ryb przekraczają bezpieczne 978 mg/kg.