Enterococcus lactis NCIMB 11181 (dawniej E. faecium) dla drobiu i ptaków ozdobnych w paszy i wodzie do pojenia: liczenie posiewem powierzchniowym na agarze z żółcią, eskuliną i azydkiem według EN 15788, identyfikacja PFGE według CEN/TS 17697, minimum 3 × 10¹⁰ jtk/kg
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/1122, opublikowane 27 maja 2026 r., dopuszcza do 16 czerwca 2036 r. preparat Enterococcus lactis NCIMB 11181 (posiadacz Chr. Hansen A/S) jako stabilizator flory jelitowej dla drobiu rzeźnego i odchowywanego na nioski lub do reprodukcji oraz ptaków ozdobnych, w paszy i w wodzie do pojenia. W 2024 r. EFSA uznała dodatek za bezpieczny, ale nie mogła potwierdzić skuteczności, bo tylko 2 z 6 prób dały istotną poprawę; w 2025 r., po nowych próbach, uznała go za potencjalnie skuteczny.
- Metody z załącznika: liczbę żywych komórek w dodatku, premiksach, mieszankach paszowych i wodzie do pojenia oznacza się metodą posiewu powierzchniowego na agarze z żółcią, eskuliną i azydkiem według EN 15788; szczep identyfikuje się elektroforezą pulsacyjną w zmiennym polu elektrycznym (PFGE) według CEN/TS 17697 albo metodami sekwencjonowania DNA. Laboratorium referencyjne UE uznało za aktualną swoją ocenę metod z 2012 r.
- Skład: postać stała — co najmniej 5 × 10¹⁰ jtk/g (według EFSA 12–16 % substancji czynnej na maltodekstrynie), postać stała rozpuszczalna w wodzie — co najmniej 2 × 10¹¹ jtk/g (45–50 % na sorbitolu), podawana w wodzie do pojenia. Minimalna zawartość: 3 × 10¹⁰ jtk/kg paszy pełnoporcjowej albo 1,5 × 10¹⁰ jtk/l wody; wartość dla wody EFSA wyprowadziła z tego, że drób pije 2–3 razy więcej wody, niż zjada suchej masy paszy. Dodatek można łączyć z kokcydiostatykami: solą sodową monenzyny i dekokwinatem.
- Nowe próby z opinii EFSA z 2025 r.: dwa doświadczenia, każde na 1008 samcach kurcząt Ross 308, przez 35 dni. W paszy dla grup kontrolnych oznaczono 2,3 × 10⁷ i 1,8 × 10⁷ jtk/kg, a w paszy z dodatkiem 1,1 × 10¹¹ i 3,7 × 10¹⁰ jtk/kg przy zamierzonych 3 × 10¹⁰. W pierwszym doświadczeniu wzrosły przyrosty i masa końcowa, ale śmiertelność wyniosła 6,9 % wobec 3,2 % w kontroli i EFSA nie uznała go za pozytywne; w drugim poprawił się współczynnik wykorzystania paszy (1,53 wobec 1,55).
- Ponowna analiza połączonych danych z dwóch wcześniejszych prób nie wykazała różnic, a dwóch opublikowanych badań nie uwzględniono, bo warunki chowu odbiegały od praktyki w UE. Postać rozpuszczalna nie drażni skóry ani oczu; dla postaci stałej EFSA nie rozstrzygnęła działania drażniącego, dla obu — uczulania skóry, a obie uznała za uczulające drogi oddechowe. Ochrona oczu jest wymagana tylko przy postaciach stałych.