Enterococcus lactis NCIMB 10415 (dawniej E. faecium) jako dodatek do kiszonki: posiew na agarze z żółcią, eskuliną i azydkiem według EN 15788, PFGE według CEN/TS 17697, 1 × 10⁸ jtk/kg świeżego materiału
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/1037, opublikowane 8 maja 2026 r., dopuszcza do 28 maja 2036 r. preparat Enterococcus lactis NCIMB 10415 (co najmniej 1 × 10¹⁰ jtk/g) jako dodatek do kiszonki dla wszystkich gatunków zwierząt i wszystkich rodzajów materiału roślinnego, w dawce co najmniej 1 × 10⁸ jtk/kg świeżego materiału. Szczep był już dopuszczony jako dodatek 1k20601 pod nazwą Enterococcus faecium.
- Metody: identyfikacja — elektroforeza pulsacyjna PFGE (CEN/TS 17697) lub sekwencjonowanie DNA; liczenie w dodatku — posiew powierzchniowy (lub płytki lane) na agarze z żółcią, eskuliną i azydkiem (EN 15788).
- Dane EFSA: w 5 partiach 4,5–6,6 × 10¹⁰ jtk/g; w 3 partiach arsen < 0,0067, rtęć < 0,0017 i ołów < 0,0050 mg/kg; w badaniach mikrobiologicznych także Pseudomonas aeruginosa (w 1 g) i Staphylococcus aureus (w 0,1 g) — niewykryte; pylność 1,25–17,50 mg/m³; straty < 0,5 log po 24 miesiącach w 2–8 °C, współczynnik zmienności w wodzie 7–13 %. Wnioskodawca deklaruje brak działań niepożądanych w okresie poprzedniego zezwolenia (2014–2024).
- Skuteczność: 3 doświadczenia w minisilosach 2,9 l (10 powtórzeń, co najmniej 90 dni, 23 ± 2 °C) z zaworami gazowymi i odprowadzaniem odcieków — kolby kukurydzy o dużej wilgotności (s.m. 63,5 %, łatwe do kiszenia), kukurydza z całych roślin (33,7 %, średnio trudna) i lucerna (37,4 %, trudna). W kukurydzy z całych roślin straty s.m. spadły z 4,07 do 2,10 %, a kwas mlekowy wzrósł z 6,91 do 8,63 % s.m.; w kolbach różnica strat s.m. (4,09 wobec 3,09 %) nie była istotna.
- Użytkownicy: preparat drażni oczy oraz uczula skórę i drogi oddechowe, każde narażenie jest ryzykiem. Akt wymaga środków ochrony skóry, oczu i dróg oddechowych, jeśli procedury i środki organizacyjne nie usuwają zagrożeń.