Diklazuril (Clinacox 0,5 %) przedłużony do 2036 r. — ocenę środowiskową zamknęły nowe badania gleby według OECD 106 i 307: DT50 średnio 247 dni w 20 °C, Koc 8356 l/kg
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/2086 z 18 września 2026 r., opublikowane 21 września, przedłuża do 11 października 2036 r. zezwolenie na kokcydiostatyk Clinacox 0,5 % (Elanco GmbH) dla kurcząt rzeźnych i kurcząt odchowywanych na kury nioski (do 16 tygodni) — 1 mg diklazurilu/kg paszy. W 2024 r. EFSA nie mogła ocenić bezpieczeństwa dla środowiska z powodu luk w danych; nowa opinia z 2026 r. nie stwierdziła ryzyka.
- Sorpcję w glebie zbadano według wytycznej OECD 106 w pięciu glebach mineralnych o pH ok. 4–7,5; stężenia w fazie wodnej i ekstraktach glebowych oznaczano metodą LC-MS/MS. Kd wyniosło 47,96–1058,84 l/kg, a średnia geometryczna Koc — 8356 l/kg, co oznacza silną sorpcję i małą mobilność.
- Rozkład tlenowy [14C]diklazurilu (OECD 307) w czterech glebach w 20 °C dał DT50 od 140 do 349 dni, średnio geometrycznie 247 dni; po przeliczeniu na 12 °C — 524 dni. Nie wykryto produktów rozkładu powyżej 5 % zastosowanej radioaktywności, a bilans masy na końcu badania wyniósł 95,7 %.
- Ze względu na trwałość EFSA przeliczyła stężenia z uwzględnieniem akumulacji: PEC gleby 39 µg/kg (plateau), wód podziemnych 0,06 µg/l, powierzchniowych 0,02 µg/l, osadów 16 µg/kg. W teście na ośmiu gatunkach roślin (OECD 208, 62,5–1000 mg/kg) nie było efektów — NOEC > 1000 mg/kg; odzysk substancji z gleby wynosił 94–110 %.
- Metody kontroli: diklazuril w dodatku — HPLC-UV, w premiksach — HPLC-UV według rozporządzenia (WE) nr 152/2009, w paszach — HPLC-UV według 152/2009 albo LC-MS/MS według EN 17299. Posiadacz prowadzi nadzór nad opornością Eimeria spp.; preparaty i premiksy z etykietą sprzed 11 kwietnia 2027 r. oraz pasze sprzed 11 października 2027 r. można zużyć do wyczerpania zapasów.