Pierwsze unijne metodyki certyfikacji trwałego pochłaniania CO₂: rozporządzenie (UE) 2026/285 — dla biowęgla badanie laboratoryjne każdej partii, H/Corg najwyżej 0,7 i limity metali
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2026/285, opublikowane 17 kwietnia 2026 r., ustanawia na podstawie rozporządzenia (UE) 2024/3012 (CRCF) metodyki certyfikacji trzech rodzajów trwałego pochłaniania dwutlenku węgla: wychwytu z powietrza ze składowaniem (DACCS), wychwytu biogenicznego CO₂ ze składowaniem (BioCCS) i pochłaniania z użyciem biowęgla (BCR).
- Komisja przyjęła metodyki 3 lutego 2026 r.; po kontroli Parlamentu i Rady akt ukazał się w Dzienniku Urzędowym 17 kwietnia i wszedł w życie dwudziestego dnia po publikacji. Według Komisji to pierwszy zbiór unijnych zasad, który określa, co liczy się jako tona pochłoniętego CO₂, jak zapewnić trwałość i jak traktować najważniejsze ryzyka, m.in. wycieki i odpowiedzialność; projekty mogą już ubiegać się o certyfikację.
- Przy biowęglu każdą partię produkcyjną bada się w laboratorium: zawartość węgla organicznego, stosunek molowy wodoru do węgla organicznego (H/Corg), gęstość energii z wartości opałowej i substancje ograniczone. Partii o H/Corg powyżej 0,7 nie wydaje się jednostek pochłaniania. Gdy surowiec może zawierać ponad 2% węgla niebiogenicznego, frakcję biogeniczną ustala się metodą radiowęglową.
- Trwałość można ocenić losowym współczynnikiem odbicia: co najmniej trzy próbki partii trafiają do uprawnionego laboratorium, które oznacza frakcję reaktywną analizą termochemiczną i mikroskopem w świetle odbitym wyznacza udział materiału o R₀ co najmniej 2%. Jeżeli organizacja certyfikująca nie wskaże innej metody, akt opisuje ją sam: zgład z próbki zatopionej w żywicy, wypolerowany, i odbicie światła w 500 punktach na próbkę. Druga droga to funkcja rozpadu z H/Corg i średnią roczną temperaturą miejsca zastosowania (szacunek na 200 lat).
- Biowęgiel do gleb rolnych i leśnych musi analitycznie spełnić m.in. limity: ołów 120, kadm 1,5, miedź 100, nikiel 50, rtęć 1, cynk 400, chrom 90 i arsen 13 g/t suchej masy, a także PCB 0,2 g/t i PCDD/F 0,00002 g TEQ/t (WHO-TEQ 2005), czyli 20 ng TEQ/kg. Producent codziennie odkłada z każdej partii 1 litr próbek rezerwowych i przechowuje je co najmniej dwa lata.