Chelat molibdenu EDTA dopuszczony dla pszczół miodnych: 8 mg na ul na karmienie, nie przy nadstawkach miodowych i nie w dwóch miesiącach przed zbiorem miodu — molibden oznacza się ICP-AES i ICP-MS
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/2027 z 10 września 2026 r., opublikowane 11 września, dopuszcza do 1 października 2036 r. chelat molibdenu EDTA (Oligofeed SAS) jako dodatek zootechniczny — stabilizator stanu fizjologicznego pszczół miodnych, poprawiający przeżywalność w okresie zimowym. Wnioskodawca wycofał wniosek dla trzmieli i poprosił o zmianę kategorii z dodatku dietetycznego: EFSA nie znalazła dowodów niedoboru molibdenu w diecie pszczół, ale uznała, że dodatek może być skuteczny jako zootechniczny.
- Dawka: 8 mg dodatku na karmienie i na ul, w mieszance paszowej na bazie cukru — odpowiada to 2 litrom syropu z 4 mg dodatku na litr, czyli 2,9 mg/kg paszy o wilgotności 30 %. Dodatek zawiera 27–31 % molibdenu; w pięciu partiach 28,44 % (27,8–28,96).
- Metody: molibden całkowity w dodatku — ICP-AES (EN 15510), w mieszance paszowej — ICP-MS (EN 17053); sód — ICP-AES (EN 15510 lub EN 15621) albo AAS (ISO 6869); kompleks molibdenian–EDTA potwierdza się jakościowo spektroskopią FT-IR.
- Według EFSA odzysk z syropu z 2 mg dodatku na litr wyniósł po 14 miesiącach 95 %, a współczynnik zmienności przy badaniu homogeniczności w syropie handlowym wyniósł 1,5 %. W pięciu partiach dodatku arsen wynosił 0,22–1,1 mg/kg, ołów < 0,02 mg/kg; potencjał pylenia — 233–425 mg/m³.
- Skuteczność oceniano w badaniach polowych rodzin pszczelich we Francji, Grecji i Hiszpanii, z analitycznym potwierdzeniem molibdenu w syropie, a także w opublikowanym badaniu z Mołdawii (2 mg na ul, ciasto cukrowo-miodowe, bez analizy molibdenu). Zakaz stosowania przy nadstawkach i przed zbiorem ma zapobiec zafałszowaniu miodu; EFSA nie stwierdziła ryzyka dla środowiska (PEC gleby dla molibdenu 1,26 ng/kg).