Burak cukrowy GM KWS20-1 (KB-KWS2Ø1-6) odporny na glifosat, dikambę i glufosynat: zezwolenie na żywność i paszę, wykrywanie metodą PCR w czasie rzeczywistym specyficzną dla zdarzenia, materiały odniesienia AOCS 0523-B i 1206-A — decyzja wydana bez opinii komitetu i komitetu odwoławczego
Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2026/457, opublikowana 3 marca 2026 r., zezwala na 10 lat na wprowadzanie do obrotu żywności, składników żywności i paszy wyprodukowanych z genetycznie zmodyfikowanego buraka cukrowego KWS20-1 (posiadacze: Bayer CropScience LLC i KWS SAAT SE & Co. KGaA), wyrażającego geny cp4 epsps, dmo i pat. Wniosek nie obejmuje uprawy ani przywozu żywego materiału. Panel EFSA ds. GMO (opinia z 12 maja 2025 r.) uznał buraka za równie bezpiecznego jak konwencjonalny odpowiednik; Stały Komitet ani komitet odwoławczy nie wydały opinii, więc decyzję przyjęła Komisja.
- Metoda wykrywania z załącznika: ilościowa metoda PCR w czasie rzeczywistym specyficzna dla zdarzenia KB-KWS2Ø1-6, zwalidowana przez laboratorium referencyjne UE ds. GMO i opublikowana na stronie metod EURL GMFF; materiały odniesienia — AOCS 0523-B (KB-KWS2Ø1-6) i AOCS 1206-A (odpowiednik niezmodyfikowany). Nazwa organizmu na etykiecie: „burak cukrowy”. Bez planu monitorowania środowiska i bez monitorowania żywności po wprowadzeniu do obrotu. W wersji PL załącznika lit. b) pkt 2 brzmi „żywność wyprodukowana z… buraka”, w EN — „feed produced from…”.
- Charakterystyka molekularna (opinia EFSA): jedna wstawka o długości 11 722 pz — jedna kopia trzech kaset ekspresyjnych, z delecją 316 pz prawej i 182 pz lewej granicy T-DNA oraz 7 pz DNA genomowego w miejscu wstawienia; brak sekwencji szkieletu wektora (Southern blot, cztery sondy). Transformacja Agrobacterium tumefaciens AGL1 z wektorem PV-BVHT527462; stabilność potwierdzona w pięciu pokoleniach. Białka w korzeniach (ELISA, pięć lokalizacji w USA, 2020): CP4 EPSPS około 100–110 µg/g s.m., DMO 11–12 µg/g, PAT poniżej LOQ 0,125 µg/g s.m.
- Analiza porównawcza (osiem lokalizacji w USA, 2019, 14 odmian referencyjnych): 36 składników (6 w liściach, 30 w korzeniach); jedyną różnicą wymagającą dalszej oceny była pektyna w korzeniach roślin traktowanych herbicydami — 2,96 wobec 3,11 % s.m. (około 5 % mniej), bez testu równoważności z powodu braku zmienności w odmianach referencyjnych. Pokrycie gleby przez liście (canopy cover) było mniejsze niż u odpowiednika (kategoria równoważności III). Białko DMO traciło aktywność w ≥ 75 °C i było trawione przez pepsynę w 0,5 min, przez pankreatynę — w 5 min.
- W ocenie narażenia ludzi EFSA podaje dla małych dzieci wartości „45,7 µg/g, 5,1 µg/g i 0,24 µg/g dla białek DMO, PAT i CP4 EPSPS”; proporcje odpowiadają jednak zawartości w korzeniach w kolejności CP4 EPSPS, DMO, PAT. W 90-dniowym badaniu na szczurach z 2,5 i 5 % wysłodków nie stwierdzono skutków niepożądanych; EFSA uznała 5 % za dopuszczalne, zaznaczając, że do 10 % wysłodków zmienia metabolizm lipidów u szczurów. Z białego cukru nie oczekuje się narażenia na nowe białka, a białko i DNA są w dużym stopniu degradowane w przerobie na cukier, wysłodki i melasę.