Bacillus subtilis DSM 33862 z Lentilactobacillus buchneri jako regulator kwasowości wilgotnych pasz roślinnych — liczenie na agarze TSA (EN 15784) i MRS (EN 15787), identyfikacja przez sekwencjonowanie lub PFGE (CEN/TS 17697)
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/2074 z 17 września 2026 r., opublikowane 18 września, dopuszcza do 8 października 2036 r. preparat dwóch szczepów dla wszystkich gatunków zwierząt — wyłącznie do rozdrobnionych materiałów paszowych pochodzenia roślinnego o wilgotności 64–87 %, w dawce minimalnej 1 × 10⁸ jtk/kg. Preparat zawiera co najmniej 3,6 × 10¹¹ jtk/g w proporcji 1:4.
- Metody: identyfikacja obu szczepów — sekwencjonowanie DNA lub elektroforeza pulsacyjna PFGE (CEN/TS 17697); liczba B. subtilis — posiew powierzchniowy na tryptonowym agarze sojowym (EN 15784), liczba L. buchneri — posiew powierzchniowy lub płytki lane na agarze MRS (EN 15787).
- Pięć partii: B. subtilis 7,98 × 10¹⁰ jtk/g (specyfikacja ≥ 7,2 × 10¹⁰), L. buchneri 3,69 × 10¹¹ jtk/g (≥ 2,88 × 10¹¹), łącznie 4,49 × 10¹¹ jtk/g. Bacillus cereus < 100 jtk/g, Salmonella nieobecna w 25 g, potencjał pylenia 5–15 mg/m³.
- Skuteczność potwierdziły trzy badania in vitro: rozdrobniony owies (36,3 % s.m.), marchew (13,1 %) i burak cukrowy (18,4 %) inkubowane 24 h w 25 °C w workach próżniowych, po trzy powtórzenia. Po dodaniu preparatu pH spadło do 4,83, 4,06 i 5,02 wobec 5,95, 6,02 i 6,18 w próbach kontrolnych.
- Szczep B. subtilis zidentyfikowano cyfrową hybrydyzacją DNA–DNA na podstawie sekwencji całego genomu; nie ma nabytych genów oporności (ResFinder, AMRFinderPlus), a test na komórkach Vero wykluczył toksynotwórczość. EFSA uznała, że preparat należy traktować jako uczulający skórę i drogi oddechowe.